علی لاریجانی: برنامه ای برای حضور در انتخابات مجلس و ریاست جمهوری آینده ندارم

سنگ بنای لاریجانی برای جریان اعتدال‌

فرهنگی /
شناسه خبر: 521180

علی لاریجانی از یک سال پیش به نزدیکان خود اعلام کرده بود که نامزد انتخابات مجلس یازدهم از هیچ حوزه‎ای نخواهد شد. او این وعده را یک روز مانده به ثبت‌نام کاندیداهای مجلس عملی کرد تا فعلاً خود را از حضور در صحنه سیاست به دور نگه دارد.

علیلاریجانی چهره سیاسی اصولگرا را، شاید خیلیها با حضورش در صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران بشناسند اما سابقه او بهقبل از ریاست بر رسانه ملی بازمیگردد. او وزیر ارشاد بوده و پیش از آن نیز در وزارت سپاه، معاونت پارلمانی را برعهده داشته است. تا آنجایی که از او شناخت دارم، از همان زمان هم، همچون این سالهایی که رئیس قوه مقننه بوده، چهره‏ ای کاملاً اهل تعامل و گفتوگو بوده است. حتی در دوران دولت اصلاحات یعنی زمانی که ریاست صدا و سیما را برعهده داشته، با مخالفانی از طیف اصلاحطلبان تندرو مواجه بود. با وجود انتقادات تندی که به او میشد، علی لاریجانی هیچوقت برخوردهای تند شخصی با کسی نکرد. حتی در بین مدیران صدا و سیما هم بودند کسانی که گرایشهای اصلاحطلبانه داشتند و همچنان همکاری خود را با او ادامه میدادند، چرا که لاریجانی چهرهای اهل تعامل و گفتوگو بود.

امروزه همه کسانی که با عالم رسانه آشنا هستند و مدیریت 10 ساله علیلاریجانی بر رسانه ملی را به خاطر دارند، شهادت میدهند که او قویترین مدیر صدا و سیما در بین همه مدیرانی که قبل و بعد از او در صدا و سیما حضور داشتند، بوده است. آنها معتقدند که اگر صدا و سیمای ما پس از پیروزی انقلاب نظم و نسقی چه بهلحاظ کیفی و چه از منظر کمی گرفته عمده‏ اش در زمان ریاست علی لاریجانی بوده است.

با پایان گرفتن 10 سال حضور ریاست علی لاریجانی بر صداوسیما، دوره دیگری از زندگی سیاسی او آغاز شد. او کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری نهم شد اما پس از شکست در این انتخابات 2 سالی را بهعنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی فعالیت کرد تا با هشتمین انتخابات مجلس شورای اسلامی اینبار بهطور جدی وارد مرحله دیگری از سیاست شود.

همه انسانها در طول زندگی خود دچار تحولات و تغییراتی می ‏شوند؛ بعضی از آنها به اقتضای شغل و برخی هم بهدلیل شرایط سیاسی فرهنگی و اجتماعی جامعه. علی لاریجانی وقتی که رئیس مجلس شد طبیعی است که نوع تعاملات و اقدامات و فعالیتهایش باید متفاوت از زمانی میبود که رئیس سازمان را برعهده داشت. لاریجانی از زمانی که بر صندلی ریاست مجلس تکیه زد نیز همچنان روحیه تعامل و گفتوگوی خود را حفظ کرد. میتوانم ادعا کنم که او در مقایسه با رؤسای مجلس قبل از خود و حتی نسبت به حجتالاسلام ناطق نوری که آوازه ریاستش همه جا پیچیده است، بیشتر اهل تعامل با نمایندگان بود.

علاوه بر تعامل با نمایندگان، علی لاریجانی در دوران ریاست بر مجلس در فرآیندهای سیاسی سایر قوا هم تأثیر مثبتتری نسبت به رؤسای مجالس قبلی داشت. بخشی از این اثرگذاری به این امر برمیگردد که فضای سیاسی کشور رو به سویی بود که او میتوانست تأثیرگذاری بیشتری داشته و نقشش در سپهر سیاسی ایران تقویت شود. البته نباید از اینکه توانمندیهای شخصی او در این زمینه هم براحتی گذشت و آن قدرت لاریجانی در حاکمیت اعتدال بود.

علی لاریجانی از سال 84 که به عرصه انتخابات ریاست جمهوری وارد شد پیام اعتدال را در جریان اصولگرایی نهادینه کرد. در آن مقطع، محمدباقر قالیباف، محمود احمدینژاد و چهرههای دیگری هم کاندیدا هم بودند اما از این میان علی لاریجانی گرچه منتسب به جریان سنتی اصولگرا بود اما مواضعش برخلاف مواضع سایر کاندیداها، معتدل بود که این امر خود سنگ بنایی برای جریان اعتدال در سالهای بعد شد. پس از عضویت لاریجانی در مجلس شورای اسلامی که از شهر قم انتخاب شد، همان جریانی که ایشان منادی آن بود در مجلس پا گرفت. البته نباید از حق گذشت که در مجلس هشتم و نهم این جریان بهطور قویتری فعال بود، اما در مجلس دهم بنا به محاسبات متعددی این اتفاق تکرار نشد. با وجود اینکه هم در مجلس هشتم و هم نهم، افراد بشدت تندرویی بهعنوان نماینده حضور داشتند اما خود شخص لاریجانی و خط اعتدالی که ایشان پایهگذاری کرد سنگ محکی بود برای سنجش آن آدم ها، جریان تندرو و افراطی و بداخلاق.

حال سؤال این است که با رفتن علی لاریجانی اعتدال چه سرنوشتی خواهد یافت؟ اعتدال اسم شخص نیست، یک روش و منش و مکتب است. علی لاریجانی در چندسال اخیر توانست این منش را در قالب عمل توضیح دهد. اعتدال واژه سختی نیست و با ویژگیهایی مثل خردورزی، تحمل و تامل، کنترل خشم، رعایت اخلاق و ادب تعریف میشود. اتفاقاً مخالفان اعتدال دوست دارند این ویژگی‏ها از جامعه رخت بربندد. با رفتن او از نهاد قانونگذاری کشور، ممکن است خردگرایی و اعتدال برای مدتی به محاق برود اما نابود نمی ‏شود. رفتن لاریجانی میتواند تنفس اعتدال را سخت ‏تر کند اما با رفتن او تفکر اعتدال از بین نمیرود.

جریان اصولگرایی از رفتن آقای ناطق ضربه خورد. همانطور که از کم اعتبارشدن آقایان مهدوی کنی و عسکراولادی و سپس فقدان آنها آسیب دیده است. الان هم رفتن لاریجانی میتواند وزن این جریان را کاهش دهد و شاخههای پوپولیست و عصبانی جناح اصولگرا، جایگزین افراد عاقل و منطقی بشوند.

در جریان اصولگرا کسانی که عکس مار میکشند و عوامفریبی میکنند، ماشاءالله کم نیستند و در غیاب امثال لاریجانی این جریان میتواند راحتتر نفس بکشد.

از جریان اصولگرا چیز زیادی باقی نمانده و بخش بزرگی از آن استحاله شده است. خلأ افراد معتدل و منطقی میتواند اصولگرایان را بهسمت فشلتر شدن سوق دهد.‌/ایران جمعه

 

 

کلمات کلیدی

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.