اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • یکشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران
1398/9/14 ، 07:30
کد خبر:521169
فرهنگی

یادداشت‌های سفر به کره‌جنوبی و ژاپن

سفر به یکی از عجایب هفتگانه طبیعی

سفر به یکی از عجایب هفتگانه طبیعی

در بخش نخست ماجرای سفرمان به کره و ژاپن از مقدمات سفر و نحوه گرفتن ویزای دو کشور برای‌تان گفتم و ماجرا تا آنجا پیش رفت که در بدو ورودمان به کره‌جنوبی، با یک پرواز خودمان را از سئول به جزیره ججو رساندیم.

 همانطور که گفتم برنامه سفر ما در کرهجنوبی هفت روزه بود، اینطوری که قرار بود سه روز را در جزیره ججو و چهار روز بعدی را در سئول بگذرانیم. جزیره ججو، بزرگترین جزیره کرهجنوبی و در شصتوچهار کیلومتری جنوب سرزمین اصلی کرهجنوبی قرار گرفته و شاید بتوان گفت توریستیترین مقصد در این کشور است. اگر بخواهم مقایسه کنم جزیره ججو تقریباً یک جایی است مثل کیش خودمان. این جزیره بیضی شکل هفتادوپنج کیلومتر طول و سیوسه کیلومتر عرض دارد و حاصل فعالیتهای آتشفشانی زمین در دوران زمینشناسی سنوزوئیک است. بهگفته راهنمای یکی از تورهایی که در این جزیره گرفتیم، ججو سالانه حدود سیزده میلیون گردشگر دارد که از این میان حدود هفت میلیون نفر کرهای، چهار میلیون نفر چینی و بقیه مربوط به سایر کشورها هستند. خیلی از کرهایها در سواحل جزیره، ویلاهای شخصی دارند و معمولاً در فصل تابستان که هوا بهتر است به این جزیره میآیند. همچنین دلیل زیاد بودن گردشگرهای چینی آن است که ورود آنها به این جزیره نیازمند ویزا نیست اما برای وارد شدن به سرزمین اصلی باید ویزای کره را بگیرند.

ما ساعت 9 شب و تقریباً بیست و چهار ساعت بعد از زمانی که از تهران راه افتاده بودیم به ججو رسیدیم (البته این وسط دو توقف هم در شهرهای دوحه و سئول داشتیم.) با وجود اینکه خسته بودیم ولی تصمیم گرفتیم بعد از استقرار در هتل چرخی در شهر بزنیم. هتل ما در نزدیکی توریستیترین مرکز شهر قرار داشت و از پیادهراهی که محل تجمع و تفریح گردشگران بود تنها پنج دقیقه فاصله بود. با اینکه ساعت حدود 10 شب بود ولی خیابانها خلوت بودند و تنها رستورانها و برخی از فروشگاهها باز بودند. جالب اینکه هیچ باری دست کم در سطح خیابانها به چشم نمیخورد و بارها معمولاً در زیرزمین یا طبقه اول بودند. سفرکردن به خارج از کشور در تعطیلات نوروز برای ما ایرانیها مزایا و معایبی دارد. بزرگترین عیب آن این است که قیمت پروازها خیلی گرانتر از حالت عادی است اما در عوض در آن موقع از سال در بسیاری از کشورها،  فصل کممسافر است و در نتیجه قیمت هتلها، فروشگاهها و... بهطور معمول به نسبت فصل شلوغ منطقیتر و بهتر است. بنابراین باتوجه به فصل و خلوتی خیابانها و کافهها و رستورانها بهنظر میرسید تعداد توریستهای جزیره در این وقت سال کم باشند. پس از گردشی مختصر در همان محله و خوردن شام، روز اول و پراسترسترین روز سفرمان به پایان رسید.

روز دوم سفر، ساعت 9 صبح از خواب بیدار شدیم. برای این روز برنامه از پیشتعیینشدهای در نظر نگرفته بودیم چون که با توجه به تجربیات سفرهای قبلی، میدانستیم بهخاطر جتلگ ناشی از فاصله زمانی پنج و نیم ساعته دو کشور خیلی سخت است که روز اول صبح زود از خواب بیدار شویم چون بدنمان هنوز به شرایط جدید عادت نکرده است. (بهطور کلی در بیشتر مواقع کیفیت بازدیدهای روز بعد از پروازهای طولانی پایین است.) پساز تبدیل پول و خرید سیمکارت، از روی نقشه گوگل، پیاده راه افتادیم بهسمت یکی از شرکتهای گردشگری جزیره تا ببینیم میتوانیم برای فردا یک تور کامل جزیره را بگیریم یا نه. کارکنان آن شرکت، از اینکه دو گردشگر آن هم از ایران در آن فصل و به طور حضوری برای خرید تور آمده بودند، قشنگ تعجب کرده بودند. خوشبختانه مدیر فروش تور آن شرکت انگلیسی را خوب صحبت میکرد و اطلاعات خوبی درباره مکانهای دیدنی جزیره به ما داد.

یکی از اصلیترین نقاط دیدنی جزیره ججو، قله آتشفشانی آن بهنام سئونگ سان است که یک کاسه بزرگ دارد و جزو میراث طبیعی یونسکو و به گفته اهالی آنجا یکی از عجایب هفتگانه طبیعی جهان است تا حدی که خیلیها فکر میکنند جزیره ججو فقط همین مخروط آتشفشانی است. چون اگر شما بروید توی گوگل و بزنید جزیره ججو، مهمترین تصویری که خواهید دید، عکس همین قله آتشفشانی است. این قله از نظر جغرافیایی در شرق جزیره است و به همین دلیل فکرکردیم بد نیست برای فردا یک تور کامل شرق جزیره بگیریم و آن قله را نیز از نزدیک ببینیم.

حالا که خیالمان از برنامه فردایمان راحت شده بود، به پیشنهاد مدیر فروش تور شرکت، تصمیم گرفتیم بعدازظهر برویم قسمت جنوبی جزیره را ببینیم. منطقه جونگ مون در جنوب جزیره ججو، منطقهای توریستی، تمیز و دارای هتلهای لوکس پنج ستاره همراه با سواحلی صخرهای مشرف به دریا است. فکرکردیم خوب است اول برویم آبشار چئون جیون را در آن منطقه ببینیم. از آنجایی که جزیره ججو نتیجه فعالیتهای آتشفشانی است، شیب آن از مرکز بهسمت ساحل است. در مرکز جزیره، قله هالاسان با ارتفاع1950 متر قرار دارد که بلندترین کوه کرهجنوبی نیز محسوب میشود. وجود این کوه و پوشش گیاهی و جانوری آن علت شکلگیری تمدن ججو بوده است. در یکی از درههای این کوه که به سمت دریا امتداد دارد، آبشار چئون جیون قرار گرفته است. بر روی درهای که این آبشار قرار داشت، پلی بزرگ ساخته بودند که امکان مشاهده آبشار از نمای دور را فراهم میکرد. همچنین یک سری پله هم برای پایین رفتن در دره آنجا ساخته بودند و کسانی که میخواستند آبشار را از نزدیکتر ببینند، میتوانستند از آنها پایین بروند تا برسند دم آبشار. پس از بازدید از آبشار، پیاده راه افتادیم سمت ساحل. پس از حدود بیست دقیقه پیادهروی، به ساحل جونگ مون رسیدیم. در آن فصل از سال، ساحل نسبتاً خلوت بود، اما میشد حدس زد در تابستان مملو از جمعیت خواهد بود. این را از روی رستورانها، سالن نمایش دلفینها و تأسیسات توریستی آن میشد فهمید. مهمتر از همه به خاطر سرمای هوا و طبعاً آب در این فصل، امکان شناکردن در ساحل وجود نداشت ولی قشنگ میشد حدس زد تابستانها آنجا چه غلغلهای میشود./ایران جمعه

 

 

 

نویسنده عطا صادقی‌
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار
پربازدیدها
آخرین اخبار
پربازدیدها