سعادت بزرگ یک بازیگر

فرهنگی /
شناسه خبر: 521019

نصرت کریمی تار و پودش با هنر عجین شده بود. او به همان میزان که بازیگر درخشانی بود، کارگردان توانایی هم بود و ثابت کرد که در جلو و پشت دوربین می‌تواند چشم‌ها را به خود خیره کند. او بازیگری را سال‌ها قبل و از تئاتر شروع کرد و از شاگردان عبدالحسین نوشین به شمار می‌رفت.

به همین خاطر همواره نسبت به بازی روی صحنه تئاتر و ‌کارگردانی آن دلبستگی داشت. من نصرت را از همان سال‌های دور بازی در تئاتر و سینما می‌شناسم.    یکی از برجسته‌ترین همکاری‌هایی که من و نصرت با یکدیگر داشتیم و تصور می‌کنم هیچگاه از ذهن مخاطب پاک نخواهد شد، سریال «دایی جان ناپلئون» است. او به قدری این نقش را از آن خود کرد که همه نصرت کریمی را از یاد بردند و آقا جان را با تمام وجود باور کردند. برای یک بازیگر سعادت بزرگی محسوب می‌شود که به یک نقش طوری جان ببخشد که مخاطب هیچ چیز جز آن کاراکتر را باور نکند و نصرت به این مهم دست یافت. جای تأسف دارد که هر از چند گاهی با این یادداشت‌های تلخ باید روزهای شیرین رفاقت و همکاری با عزیزانم را بنگارم.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.