سران ناتو در 70 سالگی این پیمان، امروز در نشستی شرکت می‎کنند که خود آن را یک گردهمایی بدون نتیجه نامیده‌اند

یک گردهمایی نه چندان دوستانه و دیگر هیچ

بین الملل /
شناسه خبر: 520723

شهر کوچک واتفورد در جنوب شرقی انگلیس، امروز و فردا در حالی پذیرای سران کشورهای عضو ناتو است که از قضای روزگار هم «دونالد ترامپ» 73 ساله و هم ناتوی 70 ساله، در شرایطی مشابه به سر می‎برند و با چالش‎های داخلی و خارجی چندی دست و پنجه نرم می‎کنند که می‎تواند بر سرنوشت و آینده آنها تأثیر بگذارد.

به‌گزارش سایت شبکه خبری «بی‎بی‎سی»، هفتاد سالگی هر سازمان، پیمان، نهاد یا ائتلافی ارزش جشن گرفتن را دارد. اما وضعیت ناتو، اختلافات درونی اعضا و مشکلاتی که از خارج از این پیمان به آن وارد می‎شود، به‌گونه‎ای است که به نظر می‎رسد، گرفتن جشن هفتاد سالگی برای آن، کاری بیهوده است. آنقدر بیهوده که حتی سخنگوی ناتو هم تأکید کرده، «روی گردهمایی سران ناتو در لندن، اسم نشست، اجلاس یا هرچیزی مشابه آنچه سال گذشته برگزار شد، نگذارید. زیرا حتی قرار نیست در پایان این گردهمایی، بیانیه‎ای حاوی نتیجه‎گیری‎ها و برنامه‎ریزی‎های آینده منتشر شود.»
 یک ناتوی ضعیف
ناتو همواره به‌عنوان موفق‎ترین پیمان نظامی در تاریخ جهان شناخته شده‎ است. این پیمان سال 1949 تشکیل شد تا با گرد آمدن قوای نظامی اعضا مقابل اتحاد جماهیر شوروی و ارتش قدرتمندش بایستد. بر همین اساس توسعه ناتو یکی از اصلی‎ترین سیاست‎های این پیمان بوده ‎است. هم‌اکنون 29 کشور عضو ناتو هستند و مقدونیه شمالی نیز بزودی به این پیمان می‎پیوندد. ناتو در گذر سال‎ها، در جهت تقویت توان خود، کمی از اهداف اولیه فاصله گرفت و تلاش کرد به همان اندازه که یک پیمان نظامی است، یک پیمان دیپلماتیک نیز محسوب شود و در همین راستا نقش زیادی در مداخله‎جویی‎هایی که در شرق اروپا صورت گرفت و منجر به ظهور شماری از کشورهای کوچک در این منطقه شد، ایفا کرد. با این حال «میشل کلارک»، استاد دانشگاه و تحلیلگر مسائل دفاعی، معتقد است: «نه توسعه مرزها و نه حرکت به سوی مشارکت در امور دیپلماسی، باعث قدرت بیشتر ناتو نشده است. زیرا واقعیت این است که قدرت نظامی و سیاسی تقریباً نزدیک به یک سوم اعضای ناتو کمتر از قبل شده‎ است و از همین رو با وجود افزایش اعضا، 50درصد از قدرت نظامی خود را از دست داده ‎است. ضمن اینکه مداخله‎های ناتو در امور شرق اروپا نیز موفقیت‌آمیز نبوده و هرکدام از کشورهای شکل گرفته در انبوهی از مشکلات به سر می‎برند.»
بحران در داخل ناتو
از همین رو سران ناتو امروز در ضعیف‎ترین و آشفته‎ترین وضعیت این پیمان 70 ساله مجبور خواهند بود، تنها بنشینند و با هم درباره مسائل داخلی آزاردهنده برای برخی اعضا گفت‌و‌گو کنند. یکی از این مسائل داخلی «رجب طیب اردوغان»، رئیس‎جمهوری ترکیه است. «سیمون والدمن»، تحلیلگر اندیشکده انگلیسی «هنری جکسون»، معتقد است: «ترکیه بزرگترین مسأله و مشکل ناتو است. رئیس جمهوری این کشور، تنها چند روز پس از آنکه امانوئل مکرون، همتای فرانسوی‎اش ناتو را مبتلا به مرگ مغزی دانست (اظهار نظری که خود احتمالاً یکی از مباحث اصلی سران ناتو خواهد بود)، با تندترین لحن ممکن به او حمله کرد و گفت بررسی کند، ببیند خودش مبتلا به مرگ مغزی نشده باشد. این اظهار نظر تند، در واقع نمای بیرونی اختلافات بویژه کشورهای اروپایی عضو ناتو با ترکیه است. آنها بابت خرید ترکیه از روسیه – سامانه دفاع موشکی اس 400 – که هفته قبل نیز برای اولین بار آن را آزمایش کرد، از آنکارا عصبانی هستند. زیرا سیستم اس400 به گونه‎ای است که می‎تواند در کار جنگنده‌های اف 16 که اغلب اروپایی ها از آن استفاده می کنند، اختلال ایجاد کرده و حتی از آنها جاسوسی کند. این اطلاعات به واسطه سامانه اس 400 به راحتی و مستقیم به دست مسکو می‎رسد.» علاوه بر این اعضای اروپایی ناتو دل پری از ترکیه بابت بازی‎هایش با کارت سوریه دارند. آنها از طرفی خود را در معرض تهدیدهای مداوم آنکارا بابت باز کردن راه مهاجران به سوی اروپا می‎بینند و از طرف دیگر از اقدامات نظامی ترکیه در شمال سوریه و عملیاتی که تحت عنوان «چشمه صلح» در این منطقه کلید زد و با تروریست خواندن کردهای شمال سوریه دست به حملاتی گسترده علیه آنها زد، ناراضی هستند. از همین رو انتظار می‎رود در گردهمایی دو روزه ناتو مباحثات داغی بین آنها و «رجب طیب اردوغان» در گیرد.
مشکل داخلی دیگر اعضای ناتو شخص «دونالد ترامپ» است. اگر از درخواست‎های مکرر «ترامپ» برای افزایش سهم اعضای ناتو در بودجه این پیمان و کاهش سهم امریکا که بارها درباره آن صحبت شده، بگذریم، اغلب سران حاضر در گردهمایی ناتو، از مداخله‎جویی رئیس جمهوری امریکا در امور انگلیس ناراضی هستند. در این مورد «ایشان تارور» تحلیلگر روزنامه امریکایی «واشنگتن پست» نوشته‎ است: «دونالد ترامپ بارها آشکار و پنهان از بوریس جانسون حمایت کرده ‎است. این در حالی است که بوریس جانسون حامی برگزیت است که می‎تواند بار سیاسی زیادی را بر دوش اروپا بگذارد. البته با توجه به اینکه دونالد ترامپ چهره منفوری در بین مردم انگلیس است، این حمایت حداقل در شرایط کنونی که این کشور در آستانه انتخابات زودهنگام است، برای خود جانسون هم خوشایند نیست. او به همین دلیل چند روز پیش از ترامپ خواست سرش را توی کار انگلیس نکند.»
وضعیت مشابه ترامپ با ناتو
اما این روزها وضعیت «دونالد ترامپ» نیز در وضعیتی مشابه با ناتو است و همان‎طور که ناتو در فضای داخلی خود با چالش‎های چندی مواجه است، او نیز در داخل کشورش با بحرانی داخلی به اسم استیضاح مواجه است. دیروز سایت شبکه خبری «سی‎ان‎ان» در گزارشی خبر داد، کاخ سفید در نامه‎ای ضمن تأکید بر اینکه مجلس نمایندگان امریکا فاقد یک فرآیند قضایی منصفانه است، اعلام کرده، به‌دلیل گردهمایی سران ناتو در انگلیس، نه «ترامپ» و نه وکیلش در جلسه روز چهارشنبه و جلسات بعدی تحقیقات استیضاح که گام دوم این تحقیقات به شمار می‎رود حاضر نخواهند شد. البته برخی ناظران مسائل مربوط به استیضاح رئیس‎جمهوری امریکا معتقدند، گردهمایی ناتو بهانه‎ای بیش نیست و «ترامپ» اگر هم قرار نبود به انگلیس برود، باز هم در نشست کنگره امریکا شرکت نمی‎کرد. از همین رو می‎توان گفت، «دونالد ترامپ» که پیشتر هم سابقه ترک نشست‎های خود با اروپایی‎ها و شرکت نکردن در نشست‎هایی مثل داووس 2019 را دارد، با توجه به اینکه گردهمایی امروز سران ناتو، نه چندان جدی توصیف شده‎ است، از بحران داخلی کشورش به انگلیس پناه برده‎ است، جایی که مخالفان او در خیابان‎های لندن بی‎صبرانه انتظارش را می‎کشند.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.