تداوم بن‌بست سیاسی در لبنان

بین الملل /
شناسه خبر: 518182

لبنان همچنان در جست‌وجوی مردی است که جانشین سعد حریری، نخست‌وزیر این کشور شود اما هرچه بیشتر می‌گردد، کمتر چنین کسی را پیدا می‌کند. حریری 29 اکتبر به‌سبب اعتراضات فزاینده به آنچه که رواج فساد اداری و مالی در دولت تشکیل شده توسط وی بود، همچنین در پی فشارهای اقتصادی به مردم، مجبور به کناره‌گیری از سمت‌اش شد اما هیچ‌کس حاضر نیست در درازمدت جای او را بگیرد.

روز 14 نوامبر محمد صفدی که یک غول تجاری جنجالی‌است، مأمور تشکیل دولت شد، اما او هم بسیار زود فهمید که این پست اسباب دردسر است و بسرعت اعلام کناره‌گیری کرد هرچند مردم لبنان از ابتدا هم موافق با وی نبودند و حریری را بر او ارجح می‌دانستند. برخی بر این باورند که میشل عون، رئیس‌جمهوری لبنان را باید بابت محاسبات اشتباهش در این زمینه سرزنش کرد ولی امروز که عون به‌دنبال قانع‌کردن حریری برای ابقای او در دفتر نخست‌وزیری است، شاید از خطاهای گذشته‌اش کاسته و راه‌های بهتری را انتخاب کرده باشد. دلایل برای ابقای حریری متعدد است و آن چه او را از رقبایش پیش می‌اندازد، این است که روابط‌ خوبی با اکثر احزاب کشور و از جمله نهادهای اسلامی دارد. در عین‌حال او روابط خوبش با عربستان و سایر کشورهای عربی خاورمیانه را حفظ کرده و حتی مخالفان او و میشل عون می‌گویند ضررهای ابقای او کمتر از ضررهای روی کار آمدن کسانی است که احتمال داده با اقدامات تند خود آرامش خفیف و استواری لرزان لبنان را زائل و مسائل موجود را حادتر کنند. حریری حتی با برخی کشورهای  اروپای غربی نیز ارتباط مناسبی دارد و توانسته از این طریق کمک‌های مالی لازم را جذب و صرف ترمیم ویرانی‌ها پرشمار لبنان کند.
اما اینها بدین معنا نیست که حریری حاضر است با همان شرایط گذشته در پست نخست‌وزیری ابقا شود. او شروط سخت و مهمی برای این قضیه دارد. حریری با احتساب اینکه حمایت‌های موجود از وی یکپارچه نیست و دشمنان او بسیارند، به‌این نتیجه رسیده که شاید بهتر باشد با کم کردن اعضای سیاسی کابینه‌اش و دادن جای آنها به تاجرانی که فن تعامل و داد و ستدهای سیاسی با اروپایی‌ها را هم بلدند و به اصطلاح تکنوکرات هستند، دولتی را تشکیل بدهد که نه خلع سلاح حزب الله لبنان بلکه راضی‌سازی مردم مستمند کشور و کم‌کردن نرخ اجناس متفاوت هنر و هدف اول‌شان باشد. میشل عون می‌داند مخالفت با این خواسته‌ها و رد کردن ترکیب دلخواه حریری او را وارد مخمصه‌ای تازه می‌کند. زیرا رویکرد وی به سه‌نخست‌وزیر قبلی لبنان برای قبول مسئولیت نه تنها با پاسخ منفی آنها روبه‌رو شد، بلکه آنها به صراحت به عون گفتند محمد صفدی را کنار بگذارد و حریری را سریعاً برگرداند. حتی عون نیز معترف است حریری سرراست‌تر و بیشتر از سایر گزینه‌ها قابل اعتماد است و مردم لبنان می‌دانند او قصد سیاسی کردن بیشتر جامعه را ندارد و روی آوردنش به ملاحظات اقتصادی و سرو کله زدنش با تاجران بزرگ لبنانی به قصد کم‌کردن هزینه‌های زندگی ارزش‌حمایت را دارد و او در لوای هر یک از این حرکات قصد بزرگ‌تر کردن خود را ندارد. در واقع اگر عون فعلاً دست نگه داشته، به این سبب است که می‌خواهد نتیجه نهایی تلاقی حکومت با ناراضی‌ها را ببیند و براساس این تصمیم‌گیری کند. البته هر دو سوی ماجرا در روزهای اخیر در مواضع خود تغییراتی را صورت داده و ملایم‌تر از گذشته شده‌اند و آخرین شایعات حاکی از آن است که رئیس‌جمهوری همین امروز و فردا با فراخواندن حریری، به او اختیار تام در راه تشکیل کابینه‌اش خواهد داد و هیچ فردی و هیچ حزبی را به‌طور خاص به‌وی توصیه و تحمیل نخواهد کرد و از این رهگذر نه یک کابینه ائتلافی و مصلحتی بلکه چیزی را طلب خواهد کرد که لبنان را به سوی تنش زدایی سیاسی پیش ببرد. از این طرف شاید خیابان‌های بیروت سرشار از مردمی شود که نسبت به کاهش گرانی‌ها خوشبین‌تر شده و لغزش‌ها و ارتشاء و تخلفات اداری دولتمردان را نیز کمتر از گذشته ببینند و بن‌بست فعلی کمی تا قسمتی محو شود.
*‌ منبع: Lobe Log

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.