آهنگسازان بزرگ ما در ایران گمنام مانده‌اند

فرهنگی /
شناسه خبر: 517603

کوارتت زهی «آتلاس» امروز پنجشنبه ۳۰ آبان ماه با اجرای آثاری از آهنگسازان معاصر ایرانی و دانمارکی تازه‌ترین کنسرت خود را برگزار می‌کند. پس از این برنامه، مراسم رونمایی از آلبوم «فراقی» با ارائه مجموعه آثاری از فوزیه مجد و امیرمهیار تفرشی‌پور، برگزار خواهد شد. آلبوم «فراقی» به همت مؤسسه فرهنگی هنری ماهور منتشر شده است. گروه آتلاس در فستیوال سال گذشته فجر نیز حضور داشتند و آثاری را از آهنگسازان ایرانی اجرا کردند.

آشنایی من با استاد فوزیه مجد؛ آهنگساز بزرگ ایرانی به سال‌ها پیش برمی گردد، حتی آن زمان که خارج از ایران زندگی می‌کردم پیگیر کارهای ایشان بودم. مدت‌ها آثاری از ایشان منتشرنشده بود و براین نظرو تصمیم بودم تا در یک زمان خوب، آثاری از خانم مجد را دریک نشرجهانی ارائه کنم، به همین دلیل بواسطه آشنایی و دوستی چندین سال با خانم مجد، اسپانسری فراهم کردم و دو اثر از ایشان را ضبط کردیم. یک قطعه آن «رویای زمین» نام داشت که در دو قسمت بوده و به عقیده من یک اثر کاملاً جهانی است که در آن تم شرقی و حتی ایرانی نیز به گوش می‌رسد. قطعه دیگر«فَراقی» نام دارد که به تازگی موسیقی آن نوشته شده است. این کار را در لندن و با نوازنده‌های فوق‌العاده حرفه ای ضبط کرده‌ام وهمه این اتفاقات باعث شد، برای یک پوشش جهانی، کار انتشار آن را به یک شرکت حرفه ای واگذار کنیم و این پیشنهاد را با خانم مجد مطرح کردم و افتخار همکاری در کنار ایشان را داشتم. اما از آنجا که این اثر ازسوی یک شرکت در انگلستان منتشر شده بود و ورود این آثار به ایران امکان پذیر نبود وهمچنین به دست علاقه‌مندان نمی‌رسید با اجازه این شرکت انگلیسی و همکاری نشر ماهور این اثر را به همین نام در ایران چاپ و منتشرکردیم. قطعه «رویای زمین» پیش از این در موزه هنرهای معاصر سن پترزبورگ و همچنین در نیویورک اجرا شده بود، درحقیقت هیچ کدام از آثار این آلبوم تا به امروز در ایران اجرا نشده‌اند به این دلیل که اجرای این آثار بسیارمشکل است و نیاز به نوازنده‌های قوی و بسیار باتکنیک است.همچنین درک ازاین سبک از موسیقی مدرن، نیازمند نگرش و تفکر جدیدی در نوازندگی است که متأسفانه در رشته‌های دانشگاهی ایران به هیچ وجه به این موضوع پرداخته نمی‌شود و متأسفانه در ایران کسی ازعهده اجرای این آثار بر نمی‌آید.
همه آهنگسازان دوست دارند در رشته کاری خود فعالیت کنند و آثار خود را به گوش علاقه‌مندان برسانند. به عنوان مثال، مخاطبان بسیاری علاقه‌مند به شنیدن آثار خانم مجد هستند اما گذشته از ساختار وزارت فرهنگ که باید به این موضوع مهم توجه می‌کرد، دانشگاه‌ها و هنرستان‌های موسیقی نیز به این مسأله نپرداخته‌اند. وقتی در دانشگاه‌ها توجهی به آثار آهنگسازان ایرانی نمی‌شود و حتی در رشته آهنگسازی آن هم در مقطع فوق لیسانس یک اثر از آهنگساز ایرانی معرفی نمی‌شود چه انتظاری می‌توان داشت! تا آنجا که این موضوع موجب شده آهنگسازان بزرگ ما در ایران گمنام بمانند و اگرهم در ایران فعالیتی انجام می‌دهند به‌صورت شخصی بوده نه تقاضا و سفارشی مانند خانم فوزیه مجد که طی این سال‌ها به کار خود ادامه دادند و آثارشان به گوش دنیا هم رسیده است.
در ایران موسیقی‌های مختلفی وجود دارد و نشان دهنده آن است که مردم ما همه موسیقی‌ها را می‌شناسند و از شنیدن موسیقی‌های نواحی، سنتی و... لذت می‌برند. بنابراین می‌توان انتظار داشت از موسیقی‌های کلاسیک غربی هم لذت می‌برند اما مخاطب ایرانی هیچ حق انتخابی در شنیدن آثار موسیقی کلاسیک و آهنگساز مورد علاقه خود ندارد در نتیجه به ندرت می‌توان به علایق و سلایق آنها پی برد. من به دلیل اینکه اغلب فعالیتم خارج از ایران است چندان آشنایی با فضای موسیقایی ایران ندارم اما به نظرمی آید، هیچ اتفاق خاصی در ارکستر سمفونیک تهران نمی‌افتد و فعالیت این ارکستر چیزی نیست که انتظار داریم. مدیریت نادرست، تدریس ضعیف اساتید موسیقی، قابل استفاده نبودن تعدادی از سازهای ارکستر، عدم تشکیل یک هیأت مدیره متخصص و عدم ارتباط این ارکستر با جهان و نیز حضور نداشتن اساتید مجربی چون علی رهبری، موجب شده ارکستر سمفونیک ما کارآمدی درستی نداشته باشد تا آنجا که حتی نمی‌توانیم با نزدیک‌ترین همسایگان خود همچون ارمنستان، جمهوری آذربایجان و... ارکستر‌های خود را مقایسه کنیم و فکرمی کنم شاید بهتر باشد سازه این ارکستر از ابتدا و با یک مدیریت جدید و افراد متخصص و به‌روز و مرتبط با دنیای موسیقی راه‌اندازی شود.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.