در مجلس هفتم احمد توکلی و حداد عادل، با تصمیم دولت مخالف بودند و در آخرین سال دولت اصلاحات و اولین سال مجلس هفتم طرحی با عنوان «تثبیت قیمت‌ها» مطرح کردندکه عنوان رسمی طرح اصلاح برنامه توسعه بود و منظور تثبیت قیمت 9 قلم کالا (حامل های انرژی) بود

اگر همان روند دولت اصلاحات در دولت احمدی نژاد و روحانی هم ادامه پیدا می‌کرد، الان هم قیمت به آن جایی می‌رسید که دولت می‌خواست و هم مردم دچار شوک‌های اقتصادی نمی‌شدند.

مصطفی داننده در عصرایران نوشت: بنزین با تصمیم سران قوا سهمیه بندی و گران شد. بعد از سال‌ها ثابت ماندن قیمت بنزین ناگهان بالا رفتن این سوخت تاثیر گذار بر اقتصاد ایران به شوک عجیبی به مردم وارد کرد.

این ثابت ماندن قیمت بنزین، بذر عقیمی بود که در مجلس هفتم پاشیده شد. در دولت اصلاحات هر سال قیمت بنزین افزایش پیدا می‌کرد. مردم بعد از پایان تعطیلات آماده رشد قیمت‌ها با توجه به بالا رفتن قیمت بنزین بودند.

بر اساس طرح حداد عادل و احمد توکلی دولت اجازه افزایش قیمت سوخت را نداشت

همه می‌دانستند که هر سال مقداری به روی کرایه تاکسی، قیمت‌ خانه، کالاها و ... افزوده می‌شود. تقریبا کسی هم با آن مشکل نداشت. در مجلس هفتم اما احمد توکلی به عنوان یکی از اقتصاد‌دان‌های مجلس و حداد عادل به عنوان رییس پارلمان هفتم، با این تصمیم دولت مخالف بودند و در آخرین سال دولت اصلاحات و اولین سال مجلس هفتم طرحی را با عنوان«تثبیت قیمت‌ها» مطرح کردند. البته عنوان رسمی طرح اصلاح برنامه توسعه بود و منظور از تثبیت قیمت ها تثبیت قیمت 9 قلم کالا ( حامل های انرژی) بود.

بر اساس این طرح دیگر دولت اجازه نداشت هر سال قیمت سوخت و سایر اقلام سوخت را افزایش دهد. از سال 83 که آخرین سال دولت سید محمد خاتمی بود یعنی 15 سال پیش دولت مجبور شد قیمت سوخت را ثابت نگه دارد. یک تصمیم پوپولیستی برای رسیدن به اهداف سیاسی، کشور را درچار یک ایست بزرگ کرد. بذری کاشتند تا میوه آن را در انتخابات 84 بچینند.

اگر همان روند دولت اصلاحات در دولت احمدی نژاد و روحانی هم ادامه پیدا می‌کرد، الان هم قیمت به آن جایی می‌رسید که دولت می‌خواست و هم مردم دچار شوک‌های اقتصادی نمی‌شدند. معلوم نیست چرا طراحان تثبیت قیمت‌ها امروز ساکت هستند و حرفی نمی‌زدند و از مشکلاتی که تصمیم آنها به روی دوش مردم گذاشته است، سخن نمی‌گویند.

این انتقاد جدی به دولت حسن روحانی هم وارد است. چرا دولت با علم به اینکه قیمت سوخت باید افزایش پیدا کند و با این روش نمی‌شود بودجه کشور را تامین کرد. به ویژه در دولت دوم که تحریم‌های آمریکا به صورت رسمی اقتصاد ایران را هدف گرفته بود، تصمیم به افزایش سالیانه بنزین نگرفت؟

تصور کنید اگر از سال 92 دولت هر سال 100 تومان به روی قیمت بنزین می‌گذاشت الان بنزین به 1700 تومان رسیده بود و مردم هم دچار شوک اقتصادی نمی‌شد و تورم همگام با افزایش قیمت بنزین حرکت می‌کرد.

وقتی مسؤولان وارد پوپولیست‌بازی می‌شوند و به خاطر رای در انتخابات، تصمیم‌های این چنین می‌گیرند باید امروز هم هزینه آن را قبول کنند.

مشکلات امروز کشور حاصل تصمیم‌هایی است که منتهی به انتخابات و رای می‌شود. آینده کشور و مشکلات اقتصادی مهم نیست هم اینکه بتوانیم در انتخابات پیروز باشیم کافی است.

امروز بنزین 3 هزار تومانی مردم را اذیت می‌کند و زندگی آنها را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. کاش مسؤولان حداقل از امروز دست از پوپولیست بازی بردارند و با طرح‌های بلند مدت در اندیشه آینده ایران و مردم باشند.برای مردم افزایش تدریجی قیمت‌ها قابل تحمل‌تر است و این معنا برای آنها بهتر از این است قیمت‌ها مثل فنر آزاد شوند. 

نظرات

نظرات | 0 نظر

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.