چهارمین دوره از «حراج باران» به کار خود پایان داد

خوشنویسی خوش درخشید

فرهنگی /
شناسه خبر: 516362

جمعه 24 آبان چهارمین حراج هنر ایرانی- اسلامی باران برگزار شد و با ثبت رکورد خیره کننده‌ای در فروش یک اثر ایرانی، با مجموع فروش ۲۶ میلیارد و ۲۶ میلیون تومان به کار خود پایان داد. محبوبه کاظمی دولابی، بنیانگذار و رئیس حراج باران در گفت‌وگو با «ایران» درباره آمار فروش حراج چهارم گفت: «گران‌ترین اثر فروخته شده در این حراج پنج برگ از شاهنامه به خط نستعلیق متعلق به دوره تیموری بود که ۹ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان فروخته شد.

در رتبه بعدی نقاشی هندی متعلق به دوره زندیه قرار گرفت که ۵ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان چکش خورد. رتبه سوم نیز به تابلوی متن منشور حقوق بشر کوروش، خوشنویسی و فیروزه‌کوبی روی عقیق اثر حسین نیک‌طلب، اختصاص یافت که سه میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان فروخته شد. اما در رتبه چهارم یک انگشتر قرار دارد که روی حلقه آن آیةالکرسی توسط حسین یساول حکاکی شده است و به مبلغ ۹۰۰ میلیون تومان فروخته شد. خط نقاشی گلزار اثر حسن زرین‌قلم نیز پنجمین اثر گرانقیمت این حراج بود و ۶۰۰ میلیون تومان چکش خورد.»
کاظمی درباره آثار مدرن و معاصر که در این حراج به فروش رسید هم گفت: «نقاشیخط فرامرز پیلارام به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان و نقاشی و خط اثر ناصر اویسی به مبلغ ۱۸۰ میلیون تومان فروخته شد. تندیس فولادی از علیرضا آستانه به مبلغ ۳۸۰ میلیون تومان و خط نقاشی رضا مافی مبلغ ۳۷۰ میلیون تومان چکش خورد. قرآن کریم به خط نسخ وقار شیرازی، مربوط به سال ۱۲۸۰ هجری قمری ۳۱۰ میلیون تومان و برگی دو رویه از قرآن کریم روی پوست آهو به خط کوفی متعلق به سده دوم و سوم هجری قمری ۳۰۰ میلیون تومان چکش خورد. همچنین قطعاتی از غلامحسین امیرخانی، علی‌اشرف صندوق آبادی، یداله کابلی و تنی چند از استادان معاصر خوشنویسی در این رویداد به فروش رسید.» مدیر نگارخانه ترانه باران درباره دلایل راه‌اندازی حراج باران گفت: «خوشنویسی یک هنر اصیل و یکی از شاخصه‌های شناختی ایرانیان در سراسر دنیا است. با این‌حال در چند دهه گذشته در سطح جامعه و مجامع هنری توجه خاصی به خوشنویسی نمی‌شد و حتی این حوزه مورد بی‌مهری قرار می‌گرفت. اواخر دهه 80 خیلی از هنرمندان خوشنویس به من می‌گفتند نگارخانه‌ها با برپایی نمایشگاه خوشنویسی موافقت نمی‌کنند. به همین دلیل بود که نگارخانه «ترانه باران» را راه‌اندازی کردم و تمرکزم را به‌صورت تخصصی روی حوزه خط و خوشنویسی گذاشتم.» کاظمی افزود: «وقتی یک فعالیت فرهنگی شروع می‌شود باید جنبه‌های اقتصادی آن را هم در نظر داشت زیرا بدون در نظر گرفتن مسائل اقتصادی نمی‌توان یک کار فرهنگی ارائه داد. اقتصاد یک حوزه خشن و بی‌رحم است که قواعد خودش را دارد و قرار گرفتن آن در کنار هنر نیز به راهکارهای خاصی نیاز دارد. خوشنویسی در ایران امن‌ترین حاشیه سرمایه‌گذاری در حوزه هنر را دارد زیرا هنوز پول چندانی برای آن پرداخت نشده است و جا دارد که چندین برابر مبالغی که امروز در حوزه خوشنویسی رد و بدل می‌شود برای آن پرداخت شود.» او با بیان اینکه یکی از ساز و کارهایی که هنر را به اقتصاد وصل می‌کند، بحث حراج است، گفت: «تنها تولید اثر هنری کافی نیست بلکه آثاری که تولید شده است باید با ارزش‌افزوده همراه باشد. به همین دلیل وجود حراج برای هنرهای تجسمی ضروری است. در حراج هنری بحث انتخاب هنر، اثر و هنرمند پیش می‌آید و باید بازار آن هنر، هنرمند یا اثر را به درستی شناخت. برگزار کردن یک حراجی مباحث پیچیده‌ای دارد اما اگر به آن بی‌توجه باشیم و حراجی را برگزار نکنیم، شاید هیچ‌وقت نتوانیم مباحث فرهنگی هنر را به خوبی معرفی کنیم.» کاظمی ادامه داد: «خارج از مباحث اعتقادی و معنوی، هنر اسلامی یک جذابیت ذاتی برای دنیا دارد. در حال حاضر ۵۷ کشور مسلمان داریم که کتاب مشترک‌ همه‌ ما قرآن است. بنابراین خوشنویسی یک هنر مشترک بین همه ما است و جای آن با هیچ هنری عوض نمی‌شود. شاید الان بزرگ‌ترین مجموعه‌داران ایران کسانی هستند که به حوزه خط و خوشنویسی وارد شده‌اند، بااین‌حال مخاطبین بالقوه‌ای در حوزه خوشنویسی وجود دارند که اگر اطلاعات دقیق و کاربردی به آنها بدهیم، می‌توانیم آنها را جذب این حوزه کنیم.»

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.