کنسرت گروه «شیلر» در تهران با استقبال خوبی مواجه شد‌

موسیقی الکترونیک مردم را به وجد آورد

فرهنگی /
شناسه خبر: 515648

‌‌‌متولدین دهه‌های شصت و پنجاه با یک سری از گروه‌ها و آهنگسازان موسیقی الکترونیک خاطرات زیادی ساخته‌اند. اوایل دهه هفتاد تولید موسیقی در کشور بسیار محدود بود. اگر کلاس ورزش می‌رفتید یا میهمانی برگزار می‌شد موسیقی الکترونیک چاشنی همه فعالیت‌های هیجان‌انگیز بود.

 حتی روی برنامه «دانستنیها» هم موسیقی الکترونیک میگذاشتند. ژان میشل ژار فرانسوی و گروه آلمانی شیلر که آن روزها تازه تأسیس شده بود، بیشتر از بقیه روی بورس بودند. اگر کنسرت شیلر را رفته باشید میبینید که با چه اقبالی میان تماشاگران روبهرو میشوند.

بههمین دلیل سال گذشته وقتی گروه شیلر در تهران کنسرت گذاشت، بارها و بارها کنسرت را تمدید کردند و هر بار هم سالن بزرگ وزارت کشور کاملاً پر شد. این اولینباری بود که بعد از انقلاب شاهد اجرای زنده موسیقی الکترونیک بودیم.

استقبال از گروه شیلر به حدی بود که امسال هم دوباره به تهران سفر کردند و حتی در این بازه زمانی همکاریهایی هم با هنرمندان ایرانی انجام دادند. کریستوفر فون دیلن سرپرست گروه شیلر که گویا بشدت تحتتأثیر علاقهمندی ایرانیها به موسیقی الکترونیک گروه شان قرار گرفته بود، سال گذشته اولین همکاریاش را با حجت اشرفزاده، خواننده موسیقی ملی و سنتی ایران انجام داد. فون دیلن تصمیم به استفاده از سازهای ایرانی در آلبوم جدیدش گرفت و چند نوازنده ایرانی هم با او همکاری کردند.

کنسرت جدید شیلر در روزهای شانزدهم و هفدهم آبان ماه با حمایت مؤسسه ریتم نو در تالار بزرگ وزارت کشور برگزار شد و استقبال دوباره از آن چنان زیاد بود که برای یک اجرای دیگر هم تمدید شد.

ویژگی اصلی کنسرتهای گروه شیلر ترکیب نورپردازی و استفاده از سازهای الکترونیک و اصوات است که باعث میشود مخاطبان در سالن هیجانزده شده و به وجد بیایند. گروه موسیقی الکترونیک آلمانی شیلر سال ۱۹۹۸ به شهرت رسید. آنها نام گروه را از شاعر آلمانی به نام فردریش شیلر گرفتند. اول گروه محدود به دو نفر بود: کریستوفر فون دیلن و میرکو فون شلیفن.

گروه شیلر تا امروز حدود ۷ میلیون نسخه از آلبومهایش را در سرتاسر جهان به فروش رسانده است. گروه شیلر هیچوقت خودش خواننده نداشته اما با خوانندههای بزرگی همکاری داشته است. البته همه اجراهایشان در تهران بدون وکال و خواننده بود.

با وجود این موسیقی «اینسترومنتال» الکترونیک گروه شیلر به قدری خودش فضاسازی میکند که جای خالی خواننده براحتی پر میشود. از واکنش مخاطبان موقع اجرا میشود فهمید که بدون ترانه هم، موسیقی بیکلام شیلر خیلی راحت میتواند آن شگفتی را که باید در مخاطب ایجاد کند. موسیقیشان انرژی نفسگیری دارد. آنقدر که حضار در سالن یک ساعت و نیم بیوقفه فریاد میکشند و انرژیشان تمام نمیشود. از میان قطعاتشان چند تایی مثل «نیمه شب» حال و هوای خاصتری دارد ولی به طور کلی قطعات جدیدشان که در این کنسرت اجرا کردند ریتم و ملودیهای مشابهی داشتند و کمتر میشد آنها را از یکدیگر تفکیک کرد. نورپردازی درخشان و صدابرداری خیلی خوب گروه شیلر از نقاط قوت کنسرتشان است که در مقابل ویدئوهایی قرار میگیرد که برای کنسرتهایشان میسازند و به نظر میرسد میتوانند کارهای گرافیکی شگفتانگیزتر و نمایش باشکوهتری داشته باشند.

موسیقی الکترونیک هر چند در سالهای اخیر رواج بیشتری پیدا کرده اما واقعیت این است که نسخه خوب آن را کمتر میشنویم. گروه شیلر با استفاده از سه ساز کیبورد و گیتار الکتریک (و در بعضی قطعات آکوستیک) و درامز موسیقی الکترونیک پرانرژی و تأثیرگذاری را ارائه میدهد. اعتراف میکنم که با وجود آنکه از طرفداران موسیقی الکترونیک نیستم و سبک مورد علاقهام یعنی موسیقی کلاسیک کاملاً در مقابل آن قرار دارد، تجربه کنسرت گروه شیلر جذاب بود. اینکه صدها نفر در یک سالن همزمان با ریتم یک موسیقی بیکلام فریاد بکشند تجربهای بود که در کنسرتهایی که در داخل کشور اجرا میشوند به ندرت یافت میشود. کنسرتهای گروه شیلر در را به روی تجربههای جدیدی برای موسیقیدوستان گشود. این فرصت را پیدا کردیم که از اجرای زنده موسیقی الکترونیک خوب و استاندارد در ایران لذت ببریم. این تجربههای دوستداشتنی امیدوارمان میکند که بتوانیم مردمانی با دید هنری عمیقتری شویم.‌/ایران جمعه

 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.