سینمای ما و رسالت‌های فراموش‌شده‌اش

فرهنگی /
شناسه خبر: 515103

سینما که به‌عنوان هنر، باید نقش اصلی و اساسی در آگاهی‌بخشی و گسترش عدالت داشته باشد، دیر زمانی‌ است که از این رسالت خود فاصله گرفته و چنان در چنبره بی‌سامانی و بی‌عدالتی گرفتار آمده که بسیاری از عوامل تولید بویژه فیلمسازان مستقل و کاربلد، که حرفه‌ای جز سینما ندارند از حرفه خود دور مانده و به حاشیه رانده شده‌اند، متأسفانه نتیجه غایی چنین ساختاری، مرگ بی‌رحمانه استعداد‌ها وعقب ماندگی هنر سینماست،

خالی ماندن عرصه سینما از کاردانان، باعث ظهور و حضور جریان دیگری در سینما شده است که این حرفه را، جز برای نام و نان نمی‌خواهند و بعضاً حتی کمترین شناختی از هنر واقعی سینما ندارند و برای رسیدن به هدف ناپسند خود، گذر از هر مرز اخلاقی را جایز می‌دانند و گاه برای رسیدن به مقصود خود، حقایق را وارونه نشان می‌دهند. عجیب اینکه سازمان‌ها و نهاد‌های ذیربط، با تقسیم فیلمسازان به خودی و غیرخودی و پرداخت رانت‌های کلان به افراد مورد تأییدشان، بیشترین نقش را در تولید فیلمسازان وابسته و به حاشیه راندن فیلمسازان مستقل‌ دارند، در حالی که هرکس که دغدغه سینما و بهره وری از رسالت آن را داشته باشد، نیک آگاه است که این نوع فیلمسازی، رو به بیراهه راندن است و هدفی جز کسب شهرت و ثروت ندارد و در نهایت با یافتن فرصت، باعث انحطاط هنر سینما و فروپاشی ارزش‌های جامعه خواهد شد. این در حالی است که فیلمسازان واقعی و دوستداران راستین هنر، اهداف والاتری را دنبال می‌کنند، آنان علاوه بر خلق لحظات شیرین و ماندگار برای مخاطبان، همواره سعی در ارتقای فهم عمومی و درک درست از شرایط انسانی و اجتماعی و تاریخی دارند و بزرگترین آرزوی شان، چیزی جز هدایت جهان به سمت و سوی خوبی‌ها نیست، اینان به‌طور خستگی‌ناپذیری، آیینه تمام قدی در مقابل مردمان و حاکمان می‌گیرند تا شناخت بهتری از نقاط تاریک و روشن زندگی و جامعه ارائه دهند و اگر گاه آیینه‌ها بیشتر روی نقاط تاریک نشانه می‌روند، همیشه به‌دلیل درشت نمایی زشتی‌ها و ناهنجاری‌ها نیست، بلکه دلیل آن رسالتی است که ایشان برای هنر قائل‌اند و از هر نوع زشتی و پلیدی و پلشتی گریزانند و همواره جامعه را شیشه‌ای و زندگی مردمان را غرق در نور و روشنایی می‌خواهند، هنرمندان راستین نمی‌توانند نسبت به بی‌عدالتی و ناهنجاری‌های اجتماعی و اخلاقی بی‌تفاوت باشند و هنر خود را جهت تأمین مایحتاج زندگی در خدمت اهداف دیگری قرار دهند، بعضی از این هنرمندان همانند قهرمانان اسطوره‌ای، زندگی خود را در جنگ با جهل، تباه می‌کنند تا مشعل دانایی را بر ذهن‌های تاریک بتابانند، چنین هنرمندانی قهرمانانی هستند که شایسته حرمت، احترام و زندگی عادلانه را دارند، نه در کنج خانه نشستن و خون دل خوردن.
متأسفانه روابط حاکم بر سینمای این روزها، باعث شده تا بسیاری از هنرمندان راستین، پیش از موعد ساکن موزه‌های غبار گرفته و عاری از بازدید‌کننده شوند. امید که روزی، چاره‌ای برای برون رفت از این شرایط نامنصفانه توسط حامیان واقعی و دلسوزان راستین هنر این مرز و بوم، اندیشیده شود.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.