«شب قلم» با حضور ژاله آموزگار و ناصر تکمیل همایون برگزار شد

عشق را چگونه بنویسیم؟

اندیشه /
شناسه خبر: 514559

دیروز، 18 آبان ماه، شب قلم به همت مجله بخارا در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد.

ایران آنلاین/ گروه اندیشه:

عشق را نمی‌توان نوشت

دکتر ناصر تکمیل همایون، عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، از سخنرانان این مراسم بود. او معتقد است که ما با قلم همه‌چیز را می‌نویسیم جز عشق، عشق را نمی‌توان نوشت. قلم به دلیل آنچه می‌نویسد، بسیار عزیز است و اگر میلیون‌ها تومان ارزش مادی داشته باشد اما دروغ بنویسد، پشیزی نمی‌ارزد.

تکمیل همایون خاطره‌ای از گرد هم‌آیی جبهه ملی را بازگو و اظهار کرد: در یکی از جلسات که در باغ گلزار کاروانسرای سنگی برگزار می‌شد، دو کامیون از چماق داران و کماندوهای ارتش شاهی به این مجلس ریختند و مردم را از کوچک و بزرگ و پیر و جوان با چوب زدند، حتی پسر من که بچه کوچکی بود اما قلم نظام حاکم فردای آن روز، نوشت عده‌ای از اشرار در باغ گلزار جمع شدند و به دیانت مردم بی‌احترامی کردند، مردم نیز به این جلسه حمله کردند، شکسته باد این دست و این قلم.

قلمی که از خدمت محرومان سر بکشد، دیناری ارزش ندارد، قلم در تاریخ فرهنگی و همه تاریخ ما مهم است، من تقریباً همه کتابخانه‌های مهم دنیا را دیده‌ام، خط فارسی و شعر فارسی و خطوط در هم تنیده آن، زینت‌بخش آن‌هاست.

تکمیل همایون در آخر گفت: این‌همه از قلم گفتم اما من خودم با مداد می‌نویسم وآن را بهتر می‌دانم، چرا که راحت‌تر می‌توانم، کلمات را جایگزین کنم و متن بهتری بنویسم.

در ایران دیر خط را پذیرفتیم

ژاله آموزگار، مدرس فرهنگ و زبان‌های باستانی، قلمی که مرحوم دکتر احمد تفضلی، متون پهلوی کتاب‌های مشترکشان را با آن نوشته بود را به علی دهباشی، سردبیر و مدیرمسئول مجله بخارا هدیه کرد و گفت: ما در ایران دیر خط را پذیرفتیم چون ادبیات شفاهی داشتیم، اقوامی که کوچ می‌کنند، کمتر می‌نویسند، چرا که کتاب‌خانه‌شان، حافظه‌شان است.

وی ادامه داد: ادبیات قدیم چون وداها، آثار هومر چون ایلیاد و اودیسه و اوستا همه شفاهی بودند و بعدها مکتوب شدند. اولین قلم‌های ایرانی، قلمی بوده که کتیبه‌های میخی با آن نوشته شده و شاهان و تاجران همیشه، کاتبی همراه خود داشته‌اند تا روی لوح‌های گلی آماده، مطالب را بنویسند.

نوشتن به اندیشه سامان می‌دهد

فربد فدایی، روان‌پزشک، درباره نوشتن از دیدگاه روان‌پزشکی چنین گفت: اگر ورتر (شخصیت رمان گوته شاعر و نویسنده آلمانی) مغز خود را با گلوله نمی‌شکافت، ممکن بود خود گوته این کار را با خودش بکند. هنرمند با نوشتن از رنج رها می شود و از درد خود می‌کاهد. نوشتن به رفع مشکلات روانی کمک می‌کند، یکی از روش‌های مهم بهبود مشکلات روانی نوشتن است.

وی ادامه داد: آفرینندگی به عنوان محمل رنج، کمک می‌کند هنرمند با دوری از منبع ناامیدی، امید بیافریند و از خود محافظت کند. افراد صحبت می‌کنند که نظم و انسجام فکری بیابند اما نوشتن راه بهتری است که به هیجانات بی‌شکل، سامان می‌دهد.

فدایی، نوشتن را رابط بین عقل و اندیشه و دست را به عنوان آفریننده دانست و افزوددست، اندیشه را از مغز می‌گیرد و بازگو می‌کند، با نوشتن شما از عواطف منفی رها می شوید و به آسودگی می‌رسید. نباید فکر کنیم تایپ کردن می‌تواند جای دست‌نوشته را بگیرد، همانطور که برخی فکر می‌کردند، پس از ظهور عکاسی به نقاشی نیازی نخواهد بود اما اهمیت نقاشی بسیار هم بیشتر شد.

هنوز قلمی برای فارسی نوشتن ساخته نشده

احمد محیط طباطبایی، به قدیمی‌ترین قلم‌های ایرانی اشاره کرد و گفت: قدیمی ترین قلمی که ما می‌شناسیم، از یک کاتب در شهر سوخته پیدا شده و حدود ۵ هزار سال قدمت دارد.

وی ادامه داد: یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که ما هنوز به قلم و خودنویس عادت نکرده‌ایم، این است که خودنویس برای خط لاتین و چپ‌نویس طراحی‌شده و روان‌نویس برای خط ژاپنی، قلم مطابق نوشتن ما هنوز به وجود نیامده است. به همین دلیل بسیاری از بزرگان نوشتن با مداد را ترجیح می‌دهند.

وی از بنیان‌گذار، کارخانه بیک در ایران یاد کرد و گفت: علی اکبر رفوگران، انقلابی در تولید قلم ایجاد کرد و قهرمان قلم‌به‌دستان طبقه متوسط بود.

در بخش‌هایی از این نشست، سیمون آیوازیان، هارون یاشایی، محمود آموزگار و منوچهر انور، به بازگویی خاطرههایی از نخستین قلم‌هایی که داشتند پرداختند و نماینده بازرگانی گلستانی نیز به تشریح تولید قلم‌های فرهنگی این شرکت، پرداخت و یکی از قلم‌های کلکسیونی منشور کوروش نیز که تولید محدود شده به ژاله آموزگار هدیه شد./ایرنا

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.