تراژدی تلخ انزوا

فرهنگی /
شناسه خبر: 512509

ابراهیم آبادی بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون 9 آبان ماه پس از یک دوره بیماری در ۸۵ سالگی چشم از جهان فروبست. از سریال‌های تلویزیونی با هنرنمایی او می‌توان به «پاورچین»، «طبقه وسط» و «مختارنامه» اشاره کرد. «مربای شیرین»، «توکیو بدون توقف» و «آپارتمان شماره ۱۳» سه نمونه از آثار سینمایی اوست.

ابراهیم آبادی از بازیگران حرفه‌ای باپرنسیب و انضباط دهه 30 بود که فعالیتش را از تئاتر آغاز کرد و بعدها آن را به تلویزیون و سینما گسترش داد. وجه بازیگری ایشان آشکار است، چرا که اغلب مردم فیلم‌ها و سریال‌هایش را دیده‌اند اما برای عموم مردم شاید برخی از وجوه بارز شخصیتی‌شان کمتر شناخته شده باشد. ایشان علاوه بر اخلاق حرفه‌ای در بازیگری، انسانی بسیار شریف بود؛ مردی دوست داشتنی، بسیار بذله‌گو و محفل‌آرا که به خاطر همین خوش خلقی دوستان و دوستداران زیادی هم داشت. معمولاً با همه خوش برخورد بود و با انرژی مثبت در کار حاضر می‌شد. وجه بارز دیگر شخصیتی‌ ایشان فعالیت صنفی و تشکیلاتی است. ابراهیم آبادی بدون هیچ چشمداشتی سال‌ها در انجمن بازیگران سینمای کشور چه به‌عنوان عضو شورای مرکزی و چه به‌عنوان بازرس انجمن فعالانه حضور داشت و تلاش کرد از طریق فعالیت‌های صنفی گشایشی در گره‌هایی که در زندگی بازیگران سینما ایجاد می‌شد حاصل شود.
در رأس گروه فعالان صنفی که از میان ما رفته‌اند مرحوم داود رشیدی قرار دارد که بشدت به کارهای صنفی علاقه‌مند بود و حضور بسیار مؤثری داشت و همچنین داریوش اسدزاده که به تازگی او را از دست دادیم. متأسفانه در سال‌های اخیر ابراهیم آبادی عزیز به‌دلیل کهولت سن امکان فعالیت صنفی و حرفه‌ای نداشت و سرنوشتی که برای اغلب بازیگران همسن ایشان پیش آمد برای او هم رقم خورد؛ یعنی پایان در خلوت و انزوا. این تراژدی برای اغلب دوستانی که یک دوره در ویترین سینما بودند و در صحنه تئاتر و نمایش می‌درخشیدند به وجود می‌آید؛ سرنوشتی تلخ که قابل پذیرش نیست. چرا هنرمندانی که روزگاری چراغ هنر سینما و تئاتر کشور را برافروخته‌اند این گونه باید دوره کهنسالی‌شان را در خلوت و کورسوی ناامیدی به سر برند.  به اعتقاد من سرمنشأ مشکل اینجاست که جامعه ما جامعه فرهنگی نیست بلکه جامعه سیاسی است و نگاه به هر نوع فعالیتی تعبیر سیاسی دارد. در یک جامعه سیاست‌زده جایی برای فرهنگ و هنر و منزلت هنرمندان نیست. مسئولانی با نگاه فرهنگی مسلماً کاری به گرایش‌های سیاسی افراد ندارند و به صرف هنرمند بودن و فعالیت‌های هنری جایگاه هنرمند ویژه می‌شود.
 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.