مواضع ایران در نشست غیرمتعهدها

سیاسی /
شناسه خبر: 510878

هجدهمین اجلاس سران سازمان کشورهای غیرمتعهد روز جمعه سوم آبان در شهر باکو برگزار خواهد شد و ریاست اجلاس به مدت ۳ سال از اندونزی به جمهوری آذربایجان که ازسال ۲۰۱۱ به عضویت این سازمان پذیرفته شده است، انتقال خواهد یافت. روزهای چهارشنبه و پنجشنبه اجلاس وزرای خارجه این سازمان برگزار شد و بیانیه پایانی نشست را مهیا خواهند کرد.

این سازمان که محصول دوران نظام دوقطبی و جنگ سرد و رقابت دوبلوک شرق و غرب و سازمان‌های ورشو و ناتو بود و پس از طرح ایده آن درسال ۱۹۵۵ در اندونزی، در سال ۱۹۶۱ در یوگسلاوی با هدف عدم وابستگی به بلوک‌های شرق و غرب و پیمان‌های ورشو و ناتو، ایستادگی در برابر تسلیحات هسته‌ای و تلاش برای بدون تسلیحات و تحکیم صلح و ثبات و امنیت جهانی و توسعه و پیشرفت کشورها با حضور عمدتاً برخی کشورهای فقیر و متوسط آسیایی و آفریقایی و بعضاً امریکای لاتینی تشکیل شد، در ابتدا قریب ۳۰ عضو داشت اما به مرور و پس از فروپاشی شوروی سابق و نظام دوقطبی و حذف پیمان ورشو و پایان جنگ سرد دوقطبی، تعداد اعضای آن به ۱۲۰ کشور رسید.
اگرچه وجود چنین پیمان و سازمانی در دوره جنگ سرد و نظام بین‌الملل دوقطبی  بیشتر معنا پیدا می‌کرد و تحرک سازمان مؤثرتر و ملموس‌تر می‌نمود اما پس از پایان نظام دوقطبی و الغای پیمان ورشو نیز در فرآیند تکثرگرایی و چندجانبه‌گرایی در نظام بین‌الملل و عدم تأثیرپذیری از نظام تک قطبی که امریکا و حامیانش درصدد یکجانبه گرایی هستند، دارای شأنیت بوده و در حد و اندازه وزن خود، از توان ایفای نقش در سازمان ملل متحد برخوردار بوده و در قبال مسائل مهم بین‌المللی تلاش جمعی نسبتاً قابل قبولی کرده است.
اگرچه ماهیت قبلی سازمان غیرمتعهدها به دلیل فروپاشی بلوک‌ها دچار تحول شده و غیرمتعهد بودن به معنای سابق آن وجود ندارد و اکثریت کشورهای عضو به دلایل مختلف اقتصادی، سیاسی و نظامی تحت تأثیر امریکا، اروپا، چین و روسیه هستند اما اتخاذ مواضع دسته جمعی اعضای این سازمان در برابر برخی اقدامات زیاده خواهانه و مداخله‌گرایانه قدرت‌های بزرگ در امور داخلی کشورها و مسائل مبرم مربوط در جهان ملتهب، نگران کننده و بحران کنونی بویژه در خاورمیانه و غرب آسیا می‌تواند تا حدودی نقش ریختن آب بر آتش‌های برافروخته شده را ایفا کند و فرصت‌هایی برای یافتن راهکارهای برون رفت از شرایط نابسامان کنونی به دست دهد و از این رهگذر نقش مجمع عمومی سازمان ملل متحد را از طریق صدور قطعنامه‌های اتحاد برای صلح تقویت کند و زمینه‌ساز ایجاد توازن نسبی در عملکرد شورای امنیت این نهاد بین‌المللی شود.
از همین رو برگزاری هجدهمین اجلاس سران سازمان کشورهای غیرمتعهد در باکو می‌تواند در همین راستا راهگشا باشد و رئیس جمهوری اسلامی ایران در ادامه مساعی خود و هیأت همراه در اجلاس اخیر مجمع عمومی سازمان ملل و حاشیه آن، در نشست سران غیرمتعهدها در باکو و حاشیه آن نیز جهت دریافت حمایت‌های بیشتر و تقویت مواضع ایران نسبت به طرح مجدد پروژه‌های صلح و امنیت و توسعه در خلیج فارس، خاورمیانه و غرب آسیا همت مضاعفی کند و هیأت همراه نیز در همین راستا با کنشگری فعال پیگیری این روند را قوت بخشد.
بدیهی است هرگونه بحران و جنگ در منطقه موجب هدر رفتن امکانات مادی، معنوی و فرصت‌های کشورهای درگیر و حتی غیر درگیر خواهد شد و مانع سترگی در برابر توسعه و پیشرفت همه‌جانبه کشورها و افزایش وابستگی آنان به قدرت‌های بزرگ خواهد شد و رفاه ملت‌ها و پیشرفت کشورها بویژه ملت‌ها و کشورهای مسلمان را تحت علامت سؤال بسیار بزرگی قرارخواهد داد. لذا به نظر می‌رسد اولین هدف نشست‌های وزرای خارجه و رؤسای دولت‌های غیرمتعهد و همه کشورهای منطقه و ایران و خارج نزدیکش، یافتن راه‌های حل  اختلافات و بحران‌های موجود میان کشورها و تأمین امنیت منطقه و کشورها و حرکت جدی در مسیر توسعه همه‌جانبه کشورها و رفاه ملت‌هاست که اگر این تلاش‌ها محقق و اهداف حاصل شود، در آن صورت می‌توان از مؤثر بودن این سازمان و سازمان‌های مشابه سخن گفت، در غیر این صورت اینگونه نشست‌ها بیشتر شبیه سفرهای توریستی هزینه‌بردار برای ملت‌ها و مشورت‌های بدون نتیجه خواهد بود.

 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.