اعتراضات مردمی در لبنان این هفته نیز ادامه پیدا کرد

شادی در لبنان تعطیلی ندارد‌

بین الملل /
شناسه خبر: 510776

وضعیت این روزهای لبنان، نتیجه فساد مستمری است که در میان مقامات حاکمیتی، دولتی و پارلمانی به مدت ده‌ها سال وجود داشته و دارد. در سال‌های اخیر هم سعی مقامات دولتی بر افزایش درآمدها‎شان و بیشتر کردن فشار مالیات بر مردم متمرکز شده است.

 لبنانیها هر سال اعتراض می‌کردند و تظاهرات محدود انجام میدادند و این کار شاید ده‌ها بار در شهرهای بزرگی همچون طرابلس رخ داده است. اما در سال‌جاری جرقه‏‌های اعتراضات با افزایش عوارض و مالیات بر اینترنت و در کنار آن بالا رفتن سایر مالیاتها و ایجاد محدودیت در نقل و انتقالات مالی در بانک‌ها و سایر اقدامات اقتصادی زده شد. علاوه بر این‌ها افزایش هزینههای برق و عدم رسیدگی به نظافت شهرها و خدمات ضروری هم بر شعله ور شدن آتش اعتراضات دامن زد. حدود 36 درصد از جوانان لبنانی گرفتار بیکاری هستند. بدهی کشور از بانک‌ها و کشورهای مختلف و مؤسسات خارجی چیزی حدود 69 میلیارد دلار بوده که رقم بسیار سنگینی برای یک کشور با جمعیت 8 میلیونی است. همه این موارد امکان یک زندگی حتی معمولی را از آنان گرفته است. آن هم در شرایطی که شاهد به وجود آمدن طبقات اشرافی و گسترش ثروتهای بیحد و حساب مقامات بودهایم.

حقوق وزرا، مقامات استان‌ها، مدیران ادارات مختلف و نمایندگان بسیار گزاف است که در کنار همه اینها تسهیلات رایگان این افراد را هم باید قرار داد. در برابر همه این قضایا ترتیب مؤلفههای سیاسی کشور اینگونه است که موقعیت‏‌ها و پست‌‏های حاکمیتی بین اقلیت‏‌های دینی و مذهبی تقسیم شده است؛ مسیحیان ریاست جمهوری را در دست بگیرند، مسلمانان اهل سنت نخست‌وزیری و دولت را داشته باشند و پارلمان هم در اختیار مسلمانان شیعه باشد. این تقسیمبندی عملاً به معنای تقسیم و توزیع امکانات، ثروت و درآمدها هم هست اما این توزیع ثروت و تقسیم امکانات عملاً در بین سطوح بالای این طایفههای مذهبی قرار می‏‌گیرد. احزابی که این نمایندگان را معرفی می‌کنند و وزرایی که از سوی آنان پست میگیرند همه امکانات را در اختیار این اهداف خود قرار میدهند و هیچ امکانی در اختیار عموم مردم قرار ندارد. بنابراین یک تبعیض خدماتی شدیدی به وجود آمده که برای همه مردم قابل لمس است. در چنین فضایی دخالت کشورهای مختلف و ایجاد مشکل در برابر راه‌اندازی پروژههای عمرانی و توسعهای هم عامل جدی دیگری برای افزایش نارضایتیهاست و لزوم تغییرات اساسی به مطالبه اصلی مردم تبدیل شده است. تا آنجا که دولت، نخست‌وزیر و رئیسجمهور طرحهایی برای ساکت کردن مردم ارائه می‏‌کنند. اما این راه‌حلها دیگر مورد قبول مردم نیست و آنان به‌سمت بالا بردن سقف مطالبات خود میروند؛ مطالباتی اعم از تغییر قوانین انتخاباتی، اقتصادی، بانک‌ها و حتی در سطحی بالاتر تغییر قانون اساسی لبنان و خروج از بن‌بستهایی که در این 7 دهه گریبانگیر این کشور بوده است. اما از خلال این اعتراضات آنچه بیش از اصل آن مورد توجه قرار گرفت، شیوه متفاوت تظاهرات بود.

مردم لبنان، اهل مزاح و آسان گرفتن امور هستند. پوشیدن لباس خوب، آرایش، تفریحات، رقصیدن در وسط خیابان و میان تظاهراتکنندگان و استفاده از سرودهای شاد و اشعار مهیج اجتماعی جزئی از خصوصیات مردم لبنان است. حتی در زمان جنگهای داخلی بین مناطق شرق و غرب بیروت شاهد همین اتفاق بودیم. مردم که درآمد آنچنانی هم ندارند وقتی از منزل خارج می‌شوند، چنان مرتب و شیک هستند که گویی به مراسم عروسی میروند. همین وضعیت در زمان جنگ‌های تحمیلی رژیم صهیونیستی بر لبنان هم حاکم بوده است. مردم با حماسه مقاومت و ایستادگی کار میکنند و شادی‌‏های خود را هم تعطیل نمیکنند. این خصوصیت فوقالعاده مردم لبنان است. حتی یک گلوله هم در این همه اعتراضات و تظاهرات شلیک نمی‌‏شود. البته ممکن است که به بعضی از بانک‌ها و مراکز دولتی و برخی از مراکز خصوصی حمله شود اما گلوله‌‏ای شلیک نمیشود و درگیری نظامی صورت نمی‌‏گیرد؛ نه از سوی پلیس و نیروهای امنیتی و نه از سوی مردم. در حالی که در عراق شاهد بودیم که مطالبات شبیه همین مطالبات بوده اما منجر به قربانی شدن بیش از 106 نفر شده است./ایران جمعه 

 

 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.