#اربعین

فرهنگی /
شناسه خبر: 509127

دو روز مانده به اربعین و حال و هوای آیین پیاده روی اربعین همه گیر شده. حتی کسانی که امسال در این مراسم شرکت نکرده‌اند به عنوان جاماندگان اربعین از دلتنگی برای این مراسم و حال و هوایش می‌نویسند. کسانی هم که در پیاده روی هستند معمولاً بعد از رسیدن به عمودها از آنچه دیده‌اند و شرایط راه و مردم و خودشان می‌نویسند.

بسیاری از نوشته‌ها عاشقانه‌ای است برای امام حسین(ع): «آهای مسافران اربعین! کربلا که رسیدید، جلوی گنبد و گلدسته ارباب که ایستادید، وقتی داشتید با پای خسته و دل سوخته و چشمی پرآب می‌گفتید: «از همه دنیا به سوی تو فرار کردم» جامونده‌های دلسوخته حسرت به دل را هم دعا کنید...جای دوری نمیره!»، «اربعین؛ یک روز نیست، یک جاده نیست، یک پنجره است... رو به فردایی سرشار از نور و آرامش!»، «گردهمایی اربعین را بزرگ‌ترین گردهمایی جهان می‌توان به حساب آورد.»، «عمود ۷۰۰، نیمه راه. حس و حال خوب. خدا قسمت همه بکنه واقعا.»، «پیاده روی اربعین باعث می‌شود تا مردم روزهایی چند همزیستی مسالمت‌آمیز و انسانیت و نوعدوستی را در نهایت بی‌رنگی تجربه کنند»، «پیاده روی اربعین، نوعی اعلام آمادگی جان‌فشانی در راه امام حسین(ع) است چه جانی و مالی، چه قدمی و قلمی.»، «الان باید تو پیاده روی اربعین بودم و کربلا کربلا ما داریم میاییم رو زمزمه می‌کردم ولی افسوس که جامانده‌ایم...»، «یکی رو هم نداریم که بهمون پیام بده بگه: یادت کردم توی پیاده روی اربعین... یادت کردم توی حرم امیرالمؤمنین... یادت کردم وقتی نگاهم به حرم اباعبدالله افتاد... یادت کردم توی بین الحرمین... یادت کردم توی حرم قمر بنی هاشم... نداریم اون یکی رو...»، «در مسیر پیاده روی اربعین همیشه نماز سروقت می‌خوانید. هر چند قدم یک نمازخانه وجود دارد که نماز را با امام جماعت برگزار می‌کنند. بعد از هر نماز هم سفره اطعام مهیا است. این اتفاقات فقط در اربعین حسینی تکرار می‌شود».

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.