مبارزه با فساد ابزار رقابت سیاسی نشود

سیاسی /
شناسه خبر: 507371

مبارزه واقعی با فساد در کشور نیازمند اقداماتی چندوجهی و همه‌جانبه است که فعلاً در بعد برگزاری دادگاه‌های مفاسد اقتصادی تبلور پیدا کرده. این دادگاه‌ها مثل هر پدیده و اقدام بشری دیگری هم دارای نقاط قوت قابل توجهی هستند و هم می‌توان به آنها نقدها و ایراداتی وارد کرد. درباره هر دو وجه ماجرا یعنی نقد و دفاع از اقدامات اخیر دستگاه قضایی سخنان زیادی گفته شده و احتمالاً در آینده نیز گفته خواهد شد.

به‌نظر خطر اصلی که در کمین روند مبارزه با فساد در کشور ما نشسته چیز دیگری است و آن هم بحث استفاده و برداشت جناحی از این کار است که می‌تواند برای کل نظام خطرآفرین باشد.
اگر تا چند سال قبل بحث گستردگی پدیده فساد در کشور به انحای مختلف نفی می‌شد امروز دیگر در اینکه ما دچار مشکل جدی در این زمینه هستیم شک و شبهه‌ای وجود ندارد. به شکلی که از عالی‌ترین مقامات سیاسی ما تا کف جامعه به لزوم برخورد با این وضع و تغییر وضعیت موجود تأکید دارند. به عبارتی فساد هم‌اکنون در کشور ما یک مسأله و معضل ملی است و بنابراین جمع کردن آن نیز نیازمند راه حل و عزمی ملی است. اشتباهی که در قضیه مفاسد در حال رخ دادن است و متأسفانه می‌بینیم که روز به روز جدی‌تر هم می‌شود این است که جریان‌های سیاسی از عامل فساد به‌عنوان اهرمی در رقابت‌های سیاسی سود می‌برند. مذموم بودن و پلید بودن پدیده فساد در افکارعمومی به شکلی است که می‌تواند بسرعت به سقوط جایگاه اجتماعی افراد متهم منجر شود. به نظر می‌رسد همین هم عاملی باشد در اینکه جریان‌های سیاسی تشویق شوند برای تغییر مناسبات سبد رأی عمومی به نفع خود، بیشترین استفاده را از مسأله فساد در تخطئه رقبا و حریفان سیاسی خود بکنند. این کار در کوتاه‌مدت قطعاً منجر به تغییراتی در سبد آرا خواهد شد و برای آن جریان‌ها سودهایی در پی خواهد داشت اما پدیدار شدن نتیجه بزرگتر و البته مخرب‌تر و خطرناک‌تر آن به زمانی طولانی‌تر نیازمند است.
در شرایطی که فساد تبدیل به یک ابزار رقابت سیاسی می‌شود دو اتفاق همزمان رخ می‌دهد؛ اول سوق پیدا کردن و انگیزه یافتن همه گروه‌های سیاسی به توسل به این ابزار برای حمله به رقیب و دیگر دفاع تمام قد و جناحی از همفکران و هم جناحی‌ها در برابر حملات رقبا. این درست همان وضعیت سیاسی شدن و جناحی شدن فساد است که باعث می‌شود سیستم که خود شکل گرفته از تمام بازیگران سیاسی است از رسیدن به راهکاری برای حل معضل فساد ناتوان باشد. معنای این هم چیزی نیست جز تعمیق بیشتر فساد و گسترش زمینه‌‌های بروز آن در کشور.
اما مسأله به همین جا ختم نمی‌شود؛ شاید در قدم‌های اول برای بخش‌هایی از افکارعمومی توسل برخی جریان‌های سیاسی به اهرم فساد در رقابت‌های داخلی قابل پذیرش باشد اما وقتی استفاده از این ابزار همه‌گیر شد و بخش اعظمی از رقابت‌های سیاسی در ایراد اتهام فساد خلاصه شود، معنایش برای افکارعمومی این است که تمام نظام فاسد است. در واقع تمام گروه‌هایی که فساد را ابزار رقابت سیاسی خود کرده‌اند در نهایت در ایجاد چنین نگاه غلط و خطرناکی در جامعه مقصر هستند و باید پاسخگوی تقصیر خود باشند. بنابراین مهم‌ترین چیزی که امروز جامعه و کشور ما برای مبارزه واقعی با فساد نیاز دارد، دوری و پرهیز هر چه بیشتر از جناحی شدن این موضوع در کشور است. اتفاقاً چه بهتر که چهره‌ها و طیف‌هایی از جریان‌های سیاسی مختلف با حفظ فضای رقابت خود، در این موضوع کنار هم قرار گرفته و به‌صورت ائتلافی عمل کنند.

کلمات کلیدی

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.