از داستان که حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم؟‌

سفر به ناشناخته‌ها‌

فرهنگی /
شناسه خبر: 502293

نخستین سال کار مطبوعاتی‌ام بود. هنوز میان مفاهیم رسمی و اجرایی روزنامه‌نگاری پرسه می‌زدم که از سافت‌نیوز شنیدم. خبر نرم.

از اهمیت «استوری» در خبرنویسی امروز. از «کاور استوری»های اثرگذار نشریات معتبر؛ که می‌توانستند جهانی را تغییر دهند چون به زبانی نوشته می‌شدند که مخاطب در هر سطحی می‌توانست پیچیده‌ترین مفاهیم را درک کند و نسبت به آن واکنش نشان دهد. نسل من دو دهه قبل در روزهایی وارد کار جدی مطبوعاتی شد که گزارش‌نویسی داستانی، خبرنویسی داستانگو، کلید تازه‌ای بود برای در قفل ذهن مخاطب چرخیدن و نزدیک‌شدن به او. مقاله از پس مقاله می‌رسید و در محافل آکادمیک تئوریزه می‌شد و در بهترین شکل ممکن غول‌های روزنامه‌نگاری آن را اجرا می‌کردند. «استوری»نویسی، داستانگویی مطبوعاتی در زمانه‌ای که آدم‌ها چیزی بیش‌تر از خبر می‌خواستند، شد کلید موفقیت نشریاتی که می‌خواستند جایی میانه بایستند؛ میان خواص و عوام.
  سال‌های آغاز هزاره جدید میلادی، سال‌های تحول خواندن بود. تحول در شکل خواندن. مخاطبان رمان‌های چندصدصفحه‌ای همه‌چیز را در خلاصه‌ترین شکل ممکن می‌خواستند. از دهه‌هایی قبل‌تر داستان‌های کوتاه و نویسندگانش محبوبیت پیدا کرده بودند و جدی گرفته می‌شدند. رمان‌های سترگ خلاصه‌نویسی می‌شدند و نسخه‌های کوتاه‌ترشان به‌عنوان یک خوراک حاضری دست مخاطب می‌رسید. این‌ها همه اما از میل داستان خواندن کم نکرد. شکل چیزها عوض شد، فرم‌ها تغییر کرد، اما داستان یا بهتر بگویم همان شاکله درام، از نقطه‌ای حرکت‌کردن و به نقطه‌ای متفاوت رسیدن که در آن مخاطب همراه تو می‌تواند سفری به ناشناخته‌ها و نادیده‌هاش را تجربه کند، اهمیت خودش را حفظ کرد. مردم میان سیل اطلاعات و اخبار و برنامه‌های شنیداری و دیداری، هنوز به آن چیزی واکنش سریع‌تر نشان می‌دهند که قصه‌ای درش نهفته باشد. ادبیات داستانی یا همان فیکشن‌ها، فیلم‌های قصه‌گو، مقاله‌های مطبوعاتی «استوری»گون که توی مخاطب را شریک دنیایی تازه و تجربه‌نشده می‌کند.
  «جهان داستان» در دنیای پرسرعت کنونی که هر روز تحولی را تجربه و امکان تازه‌ای برای زندگی عرضه می‌کند هنوز پررونق است. جایی است برای تازه ماندن و روح را از روزمرگی بیرون کشیدن. روزی که ایده انتشار دوباره «ایران جمعه» مطرح شد با چنین دیدگاهی فرم کنونی برای آن انتخاب شد. «استوری»نویسی. مقاله‌هایی که نویسنده در آن گاه اهمیت بیش‌تری از سوژه دارد. چگونه تعریف کردن ارجح است بر چه گفتن. این مانیفستی بود که شماره‌های نخست بر آن شکل گرفت و حالا در این چهارمین شماره دوره جدید، فکر کردیم چه چیزی برای «کاور استوری» مناسب‌تر از توضیح همین ایده. که، چرا تصمیم گرفتیم برای شما داستان تعریف کنیم؟ که، چه چیز در این دنیای پرشتاب خبری، می‌تواند محل تأمل بیش‌تر شود؟ که، وقتی در یک نشریه از داستان حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم؟‌‌/ایران جمعه

کلمات کلیدی

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.