آدمیزاد به امید زنده است

فرهنگی /
شناسه خبر: 501876

دیروز فیلم جدید داریوش مهرجویی کلید خورد؛ فیلمی که قرار است مهرجویی بعد از سال‌ها دوری از سینما بسازد. همزمان خبرهایی هم از شروع فیلمبرداری اثر جدید مسعود کیمیایی به گوش می‌رسد؛ پروژه هایی که ‌کنجکاوی‌ سینمادوستان را نسبت به آثار جدید فیلمسازان کهنه‌کار افزایش داده است.

این که داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی این روزها مشغول ساخت فیلم تازه‌شان هستند و احتمالاً فیلم‌هایشان در جشنواره پیش رو نمایش داده خواهد شد بالطبع باعث اعتبار جشنواره است. چرا که جشنواره‌ها از حضور فیلمسازان بزرگ اعتبار می‌گیرند. اگرچه سال‌هاست برخی تلاش می‌کنند تا این تئوری را در ذهن‌ها ایجاد کنند که دوره این دست فیلمسازان تمام شده یا جوانانی داریم که جای آنها را گرفته‌اند و حتی جایگاه بهتری هم پیدا کرده‌اند، اما در گذر زمان شاهد بوده‌ایم چنین پنداری چقدر غلط است. فیلمسازی مثل داریوش مهرجویی حتی وقتی راجع به زباله هم فیلم می‌سازد نگرش فلسفی عمیقی پشت‌ آن است که از آثار فیلمسازان رسمی بالاتر است.
در هر صورت پیش از تماشای یک فیلم نمی‌شود راجع به آن قضاوت کرد و پیش‌بینی کرد که آیا «خون شد» (فیلم جدید کیمیایی) و «لامینور» (فیلم جدید مهرجویی) نسبت به فیلم‌های اخیر این دو فیلمساز فیلم‌های بهتری خواهند بود یا نه؛ اگر چه بر اساس شنیده‌ها فیلم داریوش مهرجویی فیلمنامه خوبی دارد و امیدواریم که دوباره یاد و خاطره آثار درخشانی مثل «هامون» و «پری» و «سارا» و... را زنده کند. «گاو» که شاهکاری مسلم است و هیچ کس حتی خود مهرجویی هم نمی‌تواند آن را تکرار کند.
مسعود کیمیایی هم هنوز که هنوز است یکی از کارگردان‌ترین فیلمسازان ماست؛ یعنی بخوبی می‌داند که آنچه جلوی دوربین‌اش اتفاق می‌افتد روی پرده چه انعکاسی دارد شاهد مثالش پاشنه ور کشیدن در فیلم «قیصر» است و یک اینسرت، روی پرده غوغایی به پا می‌کند.
متأسفانه فیلم‌های اخیر کیمیایی از فیلمنامه ضربه خورده‌اند و باید امیدوار بود که این تجربه‌ها باعث شود که ایشان امسال بهترین فیلمش را بسازد. حتی اگر این اتفاق هم نیفتد، مسعود کیمیایی و داریوش مهرجویی و دیگر فیلمسازان برجسته‌ای مثل بهرام بیضایی، علی حاتمی، سهراب شهید ثالث، پرویز کیمیاوی، امیر نادری، بهمن فرمان‌آرا و... کارشان را کرده‌اند،
تأثیراتشان را گذاشته‌اند، خدمتشان را به سینمای ایران و جهان انجام داده‌اند و بنابراین خیلی نباید منتظر اتفاق غیرمنتظره و خارق‌العاده باشیم. همان‌طور که در تاریخ سینمای جهان هم شاهدیم که فیلمسازان بزرگ، فیلم‌های خوب، متوسط و حتی بد هم در کارنامه‌شان داشته‌اند. مثلاً اورسن ولز هیچ وقت فیلمی همپای «همشهری کین» نساخت یا جان هیوستون فیلمی در حد و اندازه‌های «شاهین مالت».
در نهایت آرزو می‌کنم مسعود کیمیایی و داریوش مهرجویی بار دیگر به قول قدیمی‌ها نسل ما را روسفید کنند و شاهد دو فیلم خوب و ارزشمند از آنها باشیم؛ همچنین فیلمسازهای دیگری از نسل بعد از انقلاب مثل کیانوش عیاری، حاتمی‌کیا و... که این روزها در در تکاپوی ساخت فیلم تازه‌شان هستند.‌

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.