زنی که از بیماری سرطان جان سالم بدر برده، تبدیل به اولین فردی شد که توانسته فاصله بین بریتانیا و فرانسه را چهار بار پیاپی، بدون توقف شنا کند.

سارا توماس، سفر حماسی‌اش را بامداد یکشنبه (۱۵ سپتامبر) آغاز کرد و ۵۴ ساعت بعد آن را تمام کرد. این شناگر استقامتی آب‌های آزاد یکسال پیش درمان سرطان سینه‌اش را تمام کرد و این شنا را تقدیم کرد به: "تمام کسانی که از سرطان نجات یافته‌اند."

او پس از این که به ساحل دوور در بریتانیا رسید، به بی‌بی‌سی گفت: "الان بدنم کاملا بی‌حس است. افراد زیادی کنار دریا آمده بودند تا من را ببینند و برایم آرزوی موفقیت کنند و این نشان از شخصیت دوستداشتنی آن‌ها بود."

لوئیس پاگ، شناگر سرشناس آب‌های آزاد نیز در توییتر نوشت: "درست وقتی که احساس می‌کنیم به آخرین حد توان انسانی رسیده‌ایم، یک نفر می‌آید و رکوردها را می‌شکند."

بکی باکستر، مادر توماس هم به رادیو بی‌بی‌سی گفت: "من در خیلی از سفرها همراه او بودم اما این یکی با فاصله ترسناک‌ترین بود." خانم باکستر همچنین گفت که دخترش در طول سفر زجر زیادی از دل درد کشید.

سارا توماس پارسال مشغول درمان سرطان سینه‌اش بود که تیم درمانی به او گفت، شنا می‌تواند به او کمک کند تا با فرآیند درمان بهتر کنار بیاید.

سرچشمه این شنای استقامت از کجاست؟

اولین حضور خانم توماس در تورنمنتی در آب‌های آزاد سال ۲۰۰۷ بود. او سال ۲۰۱۲ عرض کانال مانش را شنا کرد و سال ۲۰۱۶ هم این کار را تکرار کرد.

او در گفتگو با جان واشر، فیلمساز گفت: "وقتی که ۲۰ مایل شنا کردم با خودم گفتم که می‌توانم جلوتر هم برم و می‌خواستم واقعا ببینم که این جلوتر چه معنایی دارد."

اوت ۲۰۱۷ او ۱۰۴ مایل (۱۶۸ کیلومتر) در دریاچه چامپلین در مرز کانادا و آمریکا شنا کرد، اما بعد از آن مشخص شد که سرطان دارد. او تابستان ۲۰۱۸ درمان سرطانش را تمام کرد.

چقدر شنا کرد؟

خانم توماس فاصله رفت و برگشت از انگلستان به فرانسه را دوبار در ۵۴ ساعت شنا کرد.

مسافت این شنا قرار بود ۸۰ مایل (۱۲۹ کیلومتر) باشد ولی به دلیل جزر و مد کانال این فاصله حدود شصت درصد زیادتر شد و او در واقع چیزی حدود ۱۳۰ مایل (۲۰۹ کیلومتر) شنا کرد. خانم توماس آخرین گام را سه‌شنبه ساعت ۶:۳۰ روی شن‌های ساحل گذاشت.

پیش از این تنها چهار شناگر موفق شده بودند که سه بار عرض کانال مانش را بدون توقف شنا کنند و هیچ کس نتوانسته بود چهار بار این کار را انجام دهد.

گرچه خانم توماس در طول شنا بارها توسط عروس‌های دریایی گزیده شد، اما او معقتد است که سخت‌ترین مشکل، کنار آمدن با شوری آب بود: "شوری آب واقعا گلو، دهان و زبان شما را آزار می‌دهد. هر عرضی که می‌رفتم مشکلات خودش را داشت. بار آخر که از فرانسه برگشتم، واقعا سخت بود و یک عروس دریایی صورتم را گزید."

او چه خورد و نوشید و چگونه بیدار ماند؟

تغذیه خانم توماس، یک مایع پروتئینی همراه با الکترولیت‌ها و اندکی کافئین برای مقاومت مقابل خواب بود.

مادر او گفت: "این را به طنابی بسته بودیم و هر نیم ساعت یک بار او را صدا می‌کردیم و طناب را به سویش می‌انداختیم."

خانم تامسون با قدم گذاشتن به ساحل اسمش را وارد کتاب رکوردهای دنیا کرد و با شامپاین و شکلات جشن گرفت./بی بی سی

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.