اشعار شهریار کهنه نمی‌شوند

فرهنگی /
شناسه خبر: 501583

کمتر کسی را می‌توان یافت که با شعر«حیدربابا دونیا یالان دونیادی» از اشعار معروف استاد مرحوم شهریار (که امروز سالگرد فوتشان است) آشنایی نداشته باشد. شعری که هر یک از ابیاتش به فراز و فرودهای دنیای فانی اشاره دارد و مورد توجه خوانندگان بسیاری بوده است. چنگیز حبیبیان ازخوانندگان آذری زبان و فعال در حوزه موسیقی پاپ نیز از جمله هنرمندانی است که این شعر را مبنای یکی از آثار خود قرار داده است.

علاقه من به آثار استاد شهریار به سال‌های خیلی دور برمی‌گردد؛ به روزگار نوجوانی که پدرم با عشق وعلاقه اشعار این شاعر بزرگ را برای ما زمزمه می‌کرد و می‌خواند. من اصالتاً آذری‌زبان هستم و قطعاً آشنا به اشعار آذری و بویژه آثار زنده یاد شهریار. قطعه «حیدربابا» از کارهای معروف این شاعر بزرگ است و افتخار آن را داشتم این کاررا با موسیقی اجرا کنم. البته این شعر به همین چند فرازی که خوانده‌ام خلاصه نمی‌شود، بلکه مجموعه‌ای بسیار فاخر و سرشار از پند و اندرز است که استاد شهریار به زیبایی تمام این اشارات را به زبان شعر بیان کرده است. به یاد دارم یک روز با آقای اصغر فردی که از شاگردان برجسته استاد شهریار بودند گفت‌و‌گو می‌کردیم. به ایشان گفتم تصمیم دارم ابیاتی از اشعار «حیدر بابا» را در قالب موسیقایی بخوانم که بسیار مورد استقبال قرار گرفت و من را تشویق کردند. این کار در ملودی‌های مختلف اجرا و خوانده شده بود و تصمیم داشتم یک کار متفاوت از آثار شنیده شده باشد. بنابراین موسیقی کار به‌صورت «آنادولی» نوشته شد (موسیقی مشترک ایران و ترکیه) و انصافاً کار بسیار خوبی هم بود و مورد اقبال عموم هم قرار گرفت و در چند کشور هم اجرا کردم. زمان اجرای کار حال و هوای عجیبی داشتم. آن روز با آقای سیدرضا رضوی تنظیم‌کننده این اثر در استودیو بل بودیم و استاد شهبازیان هم حضور داشتند و اتفاقاً با یک بار اجرا، کار را ضبط کردند. اشعار این قطعه اشاره دارد به بی‌وفایی و فانی‌بودن دنیا بویژه آخرین فراز کار که می‌گوید: «یامان یئرده گون دوندی، آخشام اولدی / دنیا منه خرابه شام اولدی!» این بخش من را بسیارتحت تأثیر قرار داد، به آقای رضوی گفتم من این آهنگ را برای 200-300 سال آینده می‌خوانم. چرا که شاید زمانی برسد که دیگر از روضه خوانی و نوحه خوانی خبری نباشد و بی‌تردید آن زمان برای مردم این سؤال پیش خواهد آمد که منظور از «خرابه شام» چه بوده است؟ اما درباره‌ کم توجهی خواننده‌های امروزی به امثال این اشعار به‌خصوص در بخش موسیقی پاپ باید بگویم خواننده‌های موسیقی پاپ به ناچار به سمت اشعار عاشقانه و کم‌محتوا روی آورده‌اند؛ چرا که تقاضای بازار کار این‌گونه است و مورد استقبال و حمایت اسپانسرها و تهیه کنندگان است و در واقع آنها تعیین کننده نوع ریتم و ترانه هستند؛ این نوع ادبیات و موسیقی خواسته و مورد تأیید نسل جوان و تینیجر امروز موسیقی ما بوده حالا تصور کنید این نوع حمایت‌ها چقدر می‌تواند اثر‌گذار باشد و کنسرت‌های موسیقی پاپ را چه کسانی پر خواهند کرد؟ این درحالی است که موسیقی ملی و سنتی ما هیچگاه شاهد چنین اتفاق‌هایی نبوده و نخواهد بود و خوانندگان این ژانر از موسیقی توجه بسیاری به اشعار فاخر دارند. به عقیده من متولیان فرهنگ و هنر چون وزارت فرهنگ و رسانه ملی باید به فرهنگ موسیقایی و کلامی کشورمان توجه بسیاری داشته باشند. وقتی رسانه ملی ما که نقش بسزایی در فرهنگ شنیداری مردم دارد بنا به مصلحت یا هر چیزی یک ترانه دم دستی را روی آنتن پخش می‌کند درواقع خوراک جامعه را تعیین کرده است. وزارت ارشاد و صدا و سیما باید توجه به کلام و اشعار فاخر را اولویت کاری خود قرار بدهند تا بتوانیم یک ترانه و شعر فاخر و موسیقی خوب برای جامعه تعریف کنیم.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.