ساده و صمیمی مثل خودش

فرهنگی /
شناسه خبر: 500967

علیرضا جاویدنیا از سابقه همکاری‌اش با محمدحاجی‌حسینی می‌گوید محمد حاجی‌حسینی شاعر طنزپرداز که سال ۱۳۰۸ به دنیا آمده بود به دلیل کهولت سن در ۹۰ سالگی در منزلش از دنیا رفت. او بیش از ۴۰ سال در رادیو خصوصاً با برنامه‌های طنزی مثل «صبح جمعه با شما»، «قند و نمک»، «جمعه ایرانی» و... همکاری داشت.

همچنین شعرهایش در مجلاتی مثل «گل‌آقا» و «توفیق» چاپ می‌شد. مراسم تشییع پیکر حاجی‌حسینی ساعت ۱۵ امروز (۲۴ شهریورماه) در امامزاده جعفر کن برگزار می‌شود.

آشنایی من با این مرد طناز و بی‌نظیر به اواخر سال 67-68 برمی‌گردد که آن وجود نازنین با کیف دستی‌اش به رادیو می‌آمد و دست‌نوشته‌هایش را پیش روی ما قرار می‌داد تا من یا مرحوم نوذری یا عزیزان دیگر آن‌ها را اجرا کنند. آنقدر قرابت پیدا کرده بودیم با شعرهای آقای حاجی‌حسینی که دیگر به راحتی خط درشت‌اش را می‌شناختیم و حتی اگر اسمشان روی برگه نبود می‌دانستیم این متن از اوست. البته بیشتر از خط، طنز بی‌نظیرش بود که معرف شخصیتی به اسم محمد حاجی‌حسینی بود. مرحوم منوچهر نوذری بسیار به مرحوم حاج‌حسینی علاقه داشت و کارش را بشدت قبول داشت. کسی مثل او برای مطبوعات و رسانه ملی کم زحمت نکشید و وقتی بیمار شد و آلزایمر گرفت کمتر پیش آمد تا از او سراغی بگیریم. البته من چند بار خدمتشان رسیدم و بارها نیز از دوستان مشترکی که عیادت می‌کردند حالشان را پرسیدم.
چیزی که شعر و طنز حاجی‌حسینی را شاخص می‌کرد همان مؤلفه‌ای بود که از شخصیت صادق و صاف و صمیمی‌اش به شعرش آمده بود. او دقیقاً همان تصویر را در شعرش از خود ارائه می‌داد و ذره‌ای دروغ و ریا در آن وجود نداشت. این چهره‌های شاخص یکی‌یکی از کنار ما رفته‌اند و واقعاً باید این سؤال را پرسید که ما به‌جای خالی مرحوم نوذری، فرهنگ مهرپرور و دیگر بزرگان رادیو چه جایگزینی داریم؟ حتماً نیروهای با استعداد فراوان بالقوه داریم اما باید این استعدادها را در فضا و بستر مناسبی درست پرورش دهیم و تربیت کنیم. البته این نکته را هم نباید از ذهن دور کرد که واقعیت‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی امروز با گذشته فرق‌های بسیاری دارد.
هر کسی به من می‌رسد می‌گوید چرا برنامه «‌صبح‌جمعه با شما» اینقدر تغییر کرد در واقع این برنامه نیست که تغییر کرده، این فضا است که تغییر کرده. امروز فضا، فضای اینترنت است و فضاهای مجازی و پادکست و... و مثل دیروز نیست که یک نویسنده می‌نشست زحمت می‌کشید و ایده خلق می‌کرد. کسانی مثل مرحوم حاجی‌حسینی ‌شعرهای طنزی می‌نوشت که از دل جامعه آمده بود و به دل جامعه هم می‌نشست. شعرهایی که ساده و صمیمی بودند مثل خودش؛ اما امروز طرف می‌رود لطیفه‌ای که من چند دهه پیش در رادیو تعریف کرده‌ام را به نمایشنامه تبدیل می‌کند و به عنوان کارخلاقانه اجرا می‌کند. ما بزرگانی را از دست داده‌ایم که به‌سختی جایگزینی برایشان پیدا می‌شود. هم شرایط، فضا و روزگار تغییر کرده و هم ما متأسفانه بسترسازی درستی برای پرورش نسل جوان فراهم نکرده‌ایم.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.