جای «مسعود» همچنان خالی است

بین الملل /
شناسه خبر: 499301

هجده سال پس از ترور احمدشاه مسعود و حملات یازده سپتامبر که منجر به سقوط حکومت طالبان در افغانستان شد، این کشور همچنان دستخوش ناامنی، جنگ و نزاع است.

طالبان بر بخشی از خاک افغانستان سلطه دارد و هرگاه اراده می‌کند عملیات ترور، قتل، کشتار و خون‌ریزی را سامان می‌دهد، گاه تهدید می‌کند و گاه بر سر میز مذاکره می‌نشیند ولی خط ممتد و مستمر کشتار مردم افغانستان اعم از نظامیان و غیرنظامیان را هرگز نه تعطیل می‎کند و نه تخفیف می‌دهد! اقتصاد افغانستان همچون امنیت آن، نابسامان و پدیده قاچاق موادمخدر همچنان در حال رشد است و مهاجران افغان پس از سال‎ها زندگی در غربت از بازگشت به کشورشان بیم دارند. با حملات پی در پی طالبان و مذاکرات یا شاید دقیق‌تر بتوان گفت «معاملات» این گروه با امریکا، آینده افغانستان در هاله‌ای از ابهام است.
احمدشاه مسعود، دانش آموخته دانشگاه کابل در سودای افغانستانی مستقل، دموکراتیک، آزاد، آباد با دروازه‌هایی گشوده به جهان آزاد بود. اما افغانستان امروز اگرچه با کمک‌های بین‌المللی توانسته صورت رسمی خود از یک کشور را در جهان حفظ کند ولی فقدان امنیت پایدار و فراگیر، اقتصاد فروپاشیده، آموزش و بهداشت همگانی نابسامان و نبود همبستگی ملی مانع از ایجاد ثبات در روند حکومت ملی این کشور شده است. یاران و همرزمان احمدشاه مسعود هیچ گاه نتوانستند خلأ فقدان او را که از قدرتی کاریزماتیک برخوردار و در کوره دانش و تجربیات روز جهان در نبرد مستمر با ابرقدرت شوروی و طالبان بود، جبران کنند. بویژه که او ضمن برخورداری از بینشی روشن از جهان مدرن، قرائتی مدنی از دین داشت و همزمان تعلق خاطری عمیق به دو قوم بزرگ افغانستان (تاجیک و پشتو) داشت. او همچنین ضمن داشتن تجربه گفت‌و‌گو و تعامل و رایزنی با گروه‌های سیاسی - نظامی افغان، از دیپلماسی فعال با کشورهای منطقه‎ای و فرامنطقه‎ای برخوردار بود.
اکنون در فقدان احمدشاه مسعود چشم‎ها به پسر او، احمد مسعود، دانش آموخته انگلستان دوخته شده که پنجشنبه هفته گذشته با اعلام آغاز فعالیت‎های سیاسی خود برای متحد کردن کشور علیه طالبان، پای در راه ناتمام پدر گذاشت تا در ساختن افغانستانی جدید به یاری همنوردان و مردم افغانستان بشتابد. این عزم اگر از سوی احمد مسعود، جدی، قطعی و تمام شده باشد، همتی جسورانه و طبعی بلند می‌طلبد. زمین سیاست در افغانستان بسیار سخت، پیچیده و مبتلا به عفونت مزمن بنیادگرایی، منافع و مداخلات کشورهای منطقه‌ای و بین‌المللی است. او باید بداند که همچون پدر به زیور چند وجهی از دانش و تجربه «سیاست، دیپلماسی، جنگندگی، فرهنگ و دین» آراسته باشد تا بتواند نخستین گام سیاست ورزی را، درست، محکم و قاعده‌مند بردارد. او اینک در هجدهمین سال فقدان پدرش در کنار دوستان و یاران او، باید راه پرسنگلاخ و پربیم و امیدی را که شیر دره پنجشیر آغاز کرده بود، به فرجامی روشن و خوش یمن رهنمون سازد. دانش، بینش، روحیه جنگندگی، مهارت دیپلماسی و گفت‌و‌گو، از خودگذشتگی و پاکدستی و ایمان به آزادی و امنیت و زیست مسالمت‌آمیز اقوام و احزاب و مذاهب افغان و استقلال افغانستان به‌عنوان یک کشور مؤثر از کشورهای عضو سازمان ملل متحد و پایبندی به قوانین بین‌المللی از لوازم‌ گذار افغانستان جنگ زده، طالبان زده و زخم خورده از ارتجاع، استبداد و استعمار است. برای ممانعت از غلتیدن دوباره افغانستان در دامن اختناق سیاسی و مذهبی یا مداخلات کشورهای منطقه و فرامنطقه‌ای یاران مسعود را همتی بلند، سرشار از شوق آزادی و آبادی میهن انتظار است.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.