در تاریخ ورزش ایران کمتر پیش آمده که زنی 50 سال حضور مستمر در ورزش ایران داشته باشد اما این اتفاق برای فریده شجاعی افتاده است. او که بازیکن تیم بسکتبال تاج بود، در سال 54 با هم باشگاهی خود زنده یاد منصور پورحیدری ازدواج کرد تا یک خانواده کاملاً ورزشی را تشکیل دهد.

 شجاعی پس از طی کردن دوران حرفه‌ای ورزش به مربیگری و مدیریت وارد شد و در فدراسیون گلف به فعالیت پرداخت. با این حال خیلی‌ها او را با زمان حضورش در فدراسیون فوتبال که به عنوان نایب رئیس بانوان فعالیت می‌کرد، می‌شناسند. البته شجاعی از سال گذشته به عنوان نایب رئیس بانوان فدراسیون بسکتبال مشغول به فعالیت شده تا دوباره به رشته اصلی خود بازگشته باشد. رشته‌ای که دخترش عسل پورحیدری نیز به صورت حرفه‌ای در آن فعالیت دارد و عضو تیم ملی بسکتبال بانوان است. پوشش اسلامی مخصوص بانوان بسکتبالیست که از سال گذشته مورد تأیید فدراسیون جهانی بسکتبال قرار گرفت، بهانه‌ای شد تا به سراغ شجاعی برویم و او در گفت‌وگویی که با خبرنگار «ایران» داشت، در این خصوص و همچنین مسائل مختلف ورزش بانوان و عملکرد دولت در این حوزه صحبت کرد.‌

 درباره اتفاق مهمی که سال گذشته در بسکتبال بانوان افتاد و پوششی که مورد تأیید فدراسیون جهانی قرار گرفت، صحبت می‌کنید؟
این اتفاق بسیار خوبی بود که بعد از 40 سال محرومیت بسکتبال ایران از حضور در میادین بین‌المللی رخ داد و فیبا موافقت کرد بازیکنان ما با پوشش اسلامی در مسابقات حضور پیدا کنند. از طرفی فیبا در این دوران به مسابقات 3 به 3 بها داد که این خیلی به ما کمک کرد. چون ما توانستیم رنک بالایی را در رده‌های سنی مختلف به دست آوریم. الان 2 سال است که در جام جهانی شرکت می‌کنیم و تجربیات خوبی به دست آوردیم. این‌ ها نشانه‌های خوبی است برای قهرمانی‌های آینده.
فیبا چطور قانع شد؟
ما در فوتبال خیلی راه‌ها را رفتیم و ریاضت‌های زیادی کشیدیم اما سپ بلاتر رئیس وقت فیفا زیر بار رفت و قانع شد تا با پوشش اسلامی در مسابقات شرکت کنیم. آن زمان، کنفدراسیون‌ها فکر می‌کردند که این پوشش به دلیل فیزیولوژیکی و پزشکی مشکل ایجاد می‌کند و تعریق خوب انجام نمی‌شود و ممکن است مقداری مشکلات جسمانی ایجاد کند ولی ما با تحقیقاتی که ارائه دادیم و اینکه این شرایط جزئی از فرهنگ ماست، فیبا را قانع کردیم. البته فکر می‌کنم که بسکتبال آخرین رشته‌ای بود که این موضوع را پذیرفت. ضمن اینکه باید بگویم که این به خاطر زحماتی بود که دکتر سلطانی فر و خانم محمدیان در وزارت ورزش کشیدند. فکر می‌کنم که اگر مسئولان ورزش کشوری بخواهند، آن کار در دنیا عملی می‌شود. مطمئنم اگر دو سه سال وقت داشته باشیم، می‌توانیم به موفقیت برسیم.
شما چند وجهه دارید. بازیکن سابق و مدیر فعلی بسکتبال و شخصی که سابقه همکاری با فدراسیون فوتبال را دارد.
من در گلف هم بوده‌ام. 20 سال پیش وقتی به این رشته رفتم، کسی از خانم‌ها گلف بازی نکرده بود ولی بعد از 6 ماه تیم را به مسابقات جهانی مالزی فرستادیم و خیلی هم موفق بودند. بعد از آن هم به فوتبال رفتم و آقای کفاشیان هم به عنوان رئیس فدراسیون همکاری می‌کرد. ما هم از این قضیه استفاده کردیم و در تمام رده‌ها تیم داشتیم. فوتبال ساحلی بانوان را برای اولین بار راه انداختیم. من چون عضو کمیته بانوان فوتبال آسیا بودم، سه- چهار سال جنگیدیم تا توانستیم بخش فوتسال بانوان را هم به آسیا اضافه کنیم. چون می‌دانستم در فوتسال بانوان حرف‌های بیشتری نسبت به فوتبال برای گفتن داریم و می‌بینید که در هر دو دوره‌ای که مسابقات فوتسال آسیا برگزار شده، تیم ایران به قهرمانی رسیده. امیدوارم که در بسکتبال هم این اتفاق‌ها بیفتد.
با این حال، به نظر می‌رسد فاصله بین ورزش بانوان و آقایان در ایران زیاد است.
ببینید من 50 سال است که در خدمت ورزش ایران هستم. در این سال‌ها، به غیر از زمان آقای‌ هاشمی طبا که ورزش ایران خیلی در اوج بود، من ندیده بودم که تعامل خوبی بین وزارت ورزش با کمیته ملی المپیک برقرار باشد اما حالا این اتفاق افتاده. هر جا که می‌بینم آقای سلطانی فر و صالحی امیری در کنار هم هستند همکاری خوبی شکل گرفته که می‌تواند تأثیرگذار باشد. هم نگاه آقای سلطانی‌فر و هم نگاه دکتر صالحی امیری، به ورزش بانوان بسیار خوب است. این حمایت و پشتیبانی خیلی به ما کمک می‌کند و با استراتژی که الان در ایران و در دنیا حاکم است، یعنی برابری جنسیتی، من فکر می‌کنم که بزودی اتفاق‌های خوبی بیفتد و دختران ما بهتر و بیشتر از قبل بتوانند در ورزش باشند و موفق عمل کنند.
ولی ما با زهرا قنبری که با 51 گل، خانم گل لیگ برتر فوتبال بانوان شد صحبت می‌کردیم، می‌گفت قراردادش که از همه بیشتر است 60 میلیون تومان است.
همه جای دنیا مخصوصاً در فوتبال همین است. شاید خیلی از مردم اصلاً متوجه نشوند که جام جهانی فوتبال زنان برگزار شده ولی به طور معمول خیلی از مردم روزشماری می‌کنند تا 4 سال بعد بیاید و جام جهانی فوتبال آقایان برگزار شود. فوتبال ماهیتی مردانه دارد و خیلی زمان می‌برد تا پا به پای آنها پیش برویم. ویترین 90 درصد هر فدراسیونی در دنیا، تیم بزرگسالان آقایان‌شان است ولی ما هم سعی می‌کنیم در آینده ویترین شویم.
اتفاقی که در چند وقت پیش افتاد، نامه‌ای بود که جیانی اینفانتینو رئیس فیفا نوشت و از مهدی تاج خواست تا زمینه حضور زنان در استادیوم‌های فوتبال فراهم شود. در این خصوص چه نظری دارید؟
من در 7 سالی که در فدراسیون فوتبال بودم، دغدغه‌ام این موضوع بود و حتی پیش مسئولان و سران کشور رفتیم. حتی یک بار در سوئیس مقر فیفا پیش سپ بلاتر بودیم که گفت من همین الان مشکل‌تان را حل می‌کنم. به آقای احمدی‌نژاد رئیس جمهوری وقت تلفن زدند و گفتند که باید زنان به استادیوم بروند وگرنه تعلیق می‌شوید. ایشان هم استقبال کرد و از فردای آن روز هم اعلام شد که این اتفاق می‌افتد ولی باز دوباره رد شد. چون باید تصمیم‌گیری به صورت جمعی صورت می‌گرفت. منظورم این است که الان همه می‌خواهند که این اتفاق بیفتد و اصلاً حضور خانم‌ها در استادیوم‌های فوتبال، ناهنجاری نیست بلکه هنجار است. یک انسجام ملی و یک حرکت خوب است. من زمانی که در فدراسیون بودم هفت، هشت بار به استادیوم رفتم تا بازی‌ها را ببینم. صدهزار تماشاگر به حرمت یک خانمی که در استادیوم بود بسیار مؤدب و بااخلاق بودند. از نظر فرهنگی بسیار مؤدب بودند و به نظرم اگر خانم‌ها به ورزشگاه بیایند، تماشاگران‌مان رعایت می‌کنند تا مشکلی به وجود نیاید. البته من می‌دانم که مسئولان ورزش به دنبال راهکارهایی هم هستند تا جایگاه ویژه‌ای برای خانم‌ها در نظر گرفته شود تا آنها هم راحت بازی‌ها را ببینند.
‌عملکرد دولت فعلی را در ورزش چطور ارزیابی می‌کنید؟
با حضور دکتر سلطانی فر در ورزش، من خیلی خوش‌بین شدم که اتفاق‌های خوبی بیفتد که همین طور هم شد. این‌ها همه در زمان ریاست جمهوری دکتر روحانی شکل گرفته ولی چالش هم به هر حال در هر دوره‌ای وجود دارد. بخصوص اینکه ما با بحران اقتصادی هم مواجه بوده‌ایم. این موضوع ورزش را هم درگیر کرد و در هر فدراسیونی اثر منفی گذاشت. من خیلی خوشحالم از این که حمایت‌های خوبی از سوی سران ورزش صورت می‌گیرد و نگاه مستقلی به ورزش بانوان دارند. خانم‌های ما به این دوپینگ حمایتی نیاز دارند.
ما با شما که صحبت می‌کنیم، نمی‌توانیم حرفی از زنده یاد منصور پورحیدری نزنیم.
منصور به دلیل این که دخترمان عسل ورزشکار بود و از 5 سالگی بسکتبال و گلف بازی می‌کرد و الان هم عضو تیم ملی بسکتبال بانوان است، بسیار کار او را دنبال می‌کرد. او همیشه می‌گفت مگر می‌شود من به عنوان پدر نتوانم بروم و بازی دخترم را ببینم؟ آن موقع هم مثل حالا نبود که خانواده‌ها با مجوز بتوانند بازی بچه‌های شان را ببینند و منصور هم دوست داشت که عسل را در میادین ببیند که این اتفاق نیفتاد. با این حال، ما به یاد او هستیم. منصور یک چهره ورزشی کامل بود. یک استقلالی اصیل که زندگی‌اش را هم برای ورزش گذاشت.
پس الان دخترتان هم گلف کار می‌کند هم بسکتبال؟
عسل به دلیل این که در امریکا درس می‌خواند، مدتی گلف و تنیس را انجام داد ولی چون عاشق بسکتبال بود، به این رشته برگشت و جزو بهترین‌های کالج‌های امریکا بود. الان هم که در خدمت تیم ملی بسکتبال بانوان است.‌/ روزنامه ایران

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.