صاحبنظران اجتماعی در نشست جوانان، نهاد ورزش و صلح :

ورزش سبک زندگی جوانان را تغییر می‌دهد

اجتماعی /
شناسه خبر: 494559

اساس و پایه دستیابی به صلح بویژه در قشر جوان تنها با کمک نگاهی جامعه‌شناسانه میسر می‌شود، چراکه جامعه‌شناسی صلح زنجیره‌ای از ایده‌های علمی است و تلاش می‌کند با شناخت علمی پدیده صلح و عناصری که مخل صلح است ضمن سهیم بودن در پیشرفت‌های علمی بینش درستی نسبت به نیاز جامعه به صلح ایجاد کند.

از سوی دیگر باید یادآور شد که مفاهیم جوانی از چنان اهمیتی برخوردار هستند که باید با نگاه به روز و استانداردهای ویژه به آنها پرداخته شود. جوانان بازیگران اصلی عرصه‌هایی مانند مبارزات یا اغتشاشات و اعتراض‌ها هستند و از پتانسیل آنها در این عرصه‌ها بیشتر از سایر سطوح سنین استفاده می‌شود؛ این در حالی است که از همین نیرو می‌توان در جهت صلح و توسعه جوامع بهره‌های فراوانی برد.
به‌گزارش «ایران» مقصود فراستخواه، جامعه‌شناس در نشست جوانان، نهاد ورزش و صلح می‌گوید: صلح به‌صورت اجتماعی ساخته می‌شود، امری چند عاملی است، باید ببینیم که این عوامل چیست؟ شرایط امکان صلح هم ذهنی و هم علمی است. شرایط امکان ذهنی، به نوعی زیست صلح‌آمیز با طبیعت، زیست صلح‌آمیز با خود یا با دیگری است. در این نوع صلح یاد می‌گیریم چگونه باید صرفنظر از جنسیت یا مذاهب، به دیگران احترام بگذاریم. بدین معنا که من دیگری را منبعی ابزاری برای خود ندانم. آنچه اهمیت دارد این است که ارتباط مثبت با دیگری عزت نفس افراد را بالا می‌برد.
به‌گفته وی صلح یک حس، یک تربیت و یک نوع یادگیری اجتماعی است. جنگ و بدبختی‌هایی که در دنیا وجود دارد به‌دلیل این است که زبان اجتماعی بین‌المللی وجود ندارد. باید درباره هر مسأله‌ای توافق داشته باشیم. در این میان ورزش، می‌تواند عنصر مهمی باشد. جوانان از طریق ورزش سبکی از زندگی را تجربه می‌کنند که از جنس صلح است. البته نقش قوانین و دولت‌ها را هم نباید از یاد برد. وقتی من نمی‌توانم به‌صورت قانونی فریاد بزنم که خانم نمی‌تواند در مجامع ورزشی حضور داشته باشد، چطور می‌توانم از صلح حرف بزنم؟ در جامعه‌ای که قانون، از جنسیت خاص، قوم خاص، ‌نژاد خاص و نمونه‌هایی از این قبیل صحبت کند، طبعاً هیچ صلحی نمی‌تواند وجود داشته باشد. فراستخواه با اشاره به اینکه در نظام حقوق بین‌المللی هم اشکالاتی وجود دارد، توضیح می‌دهد: وقتی نظام حقوق بین‌المللی برای حل و فصل رضایت‌بخش مخاصمات و منازعات هیچ نوع پروتکل‌های رضایت‌بخشی نداشته باشد، نمی‌توان به صلح رسید. به‌عنوان مثال وقتی صنایع سلاح‌های کشتارجمعی وجود داشته باشد و صحبت از صلح شود، با امری غیرعقلانی مواجه هستیم.
وی در ادامه این سؤال را طرح می‌کند که در این میان ورزش چه کمکی می‌تواند بکند؟ ورزش می‌تواند به درک صلح‌آمیز جوانان در کشور برای زندگی با یکدیگر کمک کند. ورزش، استعاره جالبی است برای همه زندگی، بارقه‌ای از شور زندگی در ماست. ما وقتی با هم بازی می‌کنیم متوجه ابعاد عمیق نیازمان به دیگری می‌شویم. با ورزش متوجه می‌شویم چقدر به حریف و دیگری نیاز داریم بدون حریف کسی با ما بازی نخواهد کرد. دیگری، نیمه خاموشی از ماست. بازی به رقابت صلح‌آمیز نیاز دارد. گاهی ما برنده می‌شویم و گاهی حریف، این نوع اطمینان از برنده شدن بازی را گرم می‌کند. در بازی پیشامد و اقتضا وجود دارد، در بازی نوعی وضعیت طنزگونه وجود دارد و از سویی نوعی همبستگی عمیق در آن یافت می‌شود.
این عضو هیأت علمی مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی در پایان می‌گوید: می‌توانیم با هم استدلال کنیم یا گفت‌و‌گو کنیم، ولی وقتی پای بازی به میان می‌آید و پیشامد و اقتضا را قبول می‌کنیم، گفت‌و‌گو حالت صلح‌آمیز به خود می‌گیرد.
رشد هویت جوانان با کمک نهاد ورزش
مجید خاتونی، کارشناس ورزشی نیز درباره بحث هویت ورزشی جوانان و اشاعه صلح از طریق ورزش، می‌گوید: هویت در قالب یک ورزشکار، به‌عنوان هوادار یک باشگاه محلی یا تیم ملی یا یک قهرمان قابل ظهور و بروز است. از طرفی هویت‌های متکثر، در یک گفتمان به وحدت می‌رسند، تیم‌های ملی دقیقاً جایی هستند که قومیت‌های مختلف از پایگاه‌های مختلف اجتماعی در آن حضور دارند. نهاد ورزش در امتداد نهاد خانواده به شکل‌گیری هویت جوانان و رشد شخصیت اجتماعی آنان کمک می‌کند. در جامعه‌شناسی مربیگری، مربی را به‌عنوان پدر دوم یک ورزشکار می‌بینیم.
وی با اشاره به اینکه ورزش یکی از عالی‌ترین عوامل تربیتی انسان مدرن است، می‌افزاید: در جامعه ایرانی با بحران نقش‌های ورزشی روبه‌رو هستیم، هواداران و طرفداران با هویت خود به طور کامل و جامع عجین نشده‌اند یا ورزشکاران در دوران پساقهرمانی ممکن است از دنیای سیاست یا تجارت سر در بیاورند.
وی در ادامه اضافه می‌کند: به تعبیر فروید انسان دارای دو نوع غریزه است؛ غریزه‌ای که به‌دنبال اتحاد و حفاظت است و غریزه‌ای که به‌دنبال نابودی و کشتن است. هر دو مورد در ورزش وجود دارد یعنی از طریق ورزش هم دوست و هم دشمن وجود دارد و در تشکیل هویت فردی و جمعی نقش دارد. در تاریخ ورزش مدرن می‌بینیم که ورزش به آشتی ملت‌ها می‌انجامد. در آخرین بازی‌های آسیایی شاهد بودیم که کره جنوبی و کره شمالی به یک دوستی و صلحی واحد رسیدند.
نهادسازی اجتماعی باید صورت بگیرد
امیرمسعود امیرمظاهری صاحب نظر دیگر سخنران این نشست درباره مفهوم جوانی می‌گوید: نوعی بدگمانی اجتماعی وجود دارد، چه در بحث جوانان یا حتی در بحث زنان این معضل را می‌بینیم. وقتی جوانی با سالمندی مقایسه می‌شود و گفت‌و‌گوی پیر و جوان پیش می‌آید بیشتر به مسأله حسرت جوانی برمی‌خوریم تا بقیه موارد.
 وی با تأکید بر لزوم آگاهی از توزیع فرصت‌های یکسان در جامعه، می‌گوید: اگر می‌خواهیم رقابت درست همراه با صلح به‌وجود آید، باید نهادسازی اجتماعی صورت بگیرد. در واقع استعدادیابی‌ها به‌گونه‌ای باشد که تمامی لایه‌ها و طبقات اجتماعی بتوانند به یک میزان از تسهیلات مربوط به این حوزه برخوردار شوند. ما یک خرده فرهنگ جوان داریم که باید آن را درست درک کنیم نه اینکه برچسب بزنیم و کلیشه‌سازی کنیم. نابرابری اجتماعی در کنار این موارد سبب می‌شود تعارضات در شکل‌های مختلف نمایان شوند. البته در این سیر جوانان هم باید خود از خود شروع کنند و در کنار آن ساختارهای بالاتر و کلیه سطوح نظام اجتماعی هم باید کمک‌کننده باشد. در نهایت، ما باید به یک گفتمان و یک تفاهم اجتماعی برای ساخت نظام اجتماعی مبتنی بر صلح دست پیدا کنیم. 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.