از صلح گفتن

فرهنگی /
شناسه خبر: 494016

چهارشــــنبه، بیســـــت‌و‌سوم مرداد ماه به همت کمیته صلح بین‌الملل در سرای اهل قلم نشستی با محوریت صلح و ادبیات برپا خواهد شد. انجمن علمی مطالعات صلح ایران نهادی است غیرانتفاعی و بین رشته‌ای که در سال ۱۳۹۴ فعالیت خود را با مجوز از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری جمهوری اسلامی ایران آغاز کرده است.

آنچه گفتن و پژوهش درباره صلح را دشوار می‌کند ماهیت غیرفیزیکی آن است. واحد شمارش و بررسی کیفیت و کمیت ندارد. درست برخلاف جنگ. جنگ را می‌توان با متر و معیار جهانشمول شدت و وسعت آن را نشان داد. چهار بمب. دوهزار‌و‌پانصد اسلحه. سه انفجار، تعداد مین‌های کاشته شده، تعداد کشته‌شدگان و آوارگان و اسرا. هرقدر این عدد بزرگ‌تر باشد نشاندهنده جنگی مخوف‌تر و وسیع‌تر است که هراس و تلخکامی بیشتری به بار خواهد آورد. از همین رو مواجهه با صلح خصوصاً در ادبیات و سایر شاخه‌های هنری مواجهه سلبی است و نه ایجابی. به این معنی که درباره صلح این‌گونه می‌نویسند که اگر جنگی با این شدت نباشد چقدر خوب است. درست مانند تصویر کردن یک بیماری دهشتناک و کشنده برای تکریم و ترویج فرهنگ بهداشت و پاسداشتن سلامتی.
از آنجا که ایران قرنی پرحادثه و پر از جنگ و کشمکش‌های داخلی و خارجی را تجربه کرده است، بخصوص جنگ با عراق که سی سال از پایان آن گذشته است، مسلماً بخش فرهنگ و ادبیات امروز ایران نمی‌تواند وام‌دار این رویداد بزرگ نباشد. تعداد شهدا، آوارگان و اسرا و باقی تلفات جانی و انسانی این جنگ و نیز ویرانی‌هایی که مسبب خسران و ضربات جبران‌ناپذیر جسمی و روانی به مردم ایران شد، به‌قدری زیاد و درخور توجه است که بدون شک برای پرهیز و ممانعت از تکرار این فاجعه باید علاوه بر تقویت قوای نظامی و بخش سیاست بین‌الملل به قلم که از هر تفنگ و شمشیری برنده‌تر و کارسازتر است توجه شایان نمود. خصوصاً در وضعیت فعلی که کشور با فشارهای حداکثری فضای بین‌الملل و نقض فاحش حقوق خود مواجه است و از لحاظ اقتصادی و معیشتی اوضاع کم از دوران جنگ ندارد.‌

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.