اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۹

سینماحقیقت بدون پنه‌بیکر رنگ و بوی دیگری داشت

سینماحقیقت بدون پنه‌بیکر رنگ و بوی دیگری داشت
اکبرعالمی کارشناس سینما و استاد دانشگاه

دوستانش او را پنی صدا می‌کردند. دان آلن پنه‌بیکر در آغاز جوانی و هنگام جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی امریکا خدمت می‌کرد؛ سپس وارد دانشگاه یل (در شهر نیوهاون) شد و در رشته مهندسی برق تحصیل کرد و در دوران تحصیل نوآوری‌هایی هم داشت و در سال 1953 در سن 28 سالگی اولین فیلم خود را ساخت.

او برای ارتقای جنبش «سینما-حقیقت» در امریکا در دهه 1960نقش ارزنده‌ای ایفا کرد و منشأ خدمات ارزنده‌ای شد و توانست در فاصله سال‌های 1970 تا 1990 در جمع سرآمدان دنیای مستند‌سازی جهان قرار بگیرد. فیلم‌هایش را خودش فیلمبرداری می‌کرد و به فیلمبرداری روی دست علاقه داشت. می‌گفت سه پایه باعث مصنوعی‌ شدن صحنه می‌شود. پس از 40 سال کار مداوم در کارگردانی فیلم‌های مستند، در سال 1993 برای آثار ارزشمندش جایزه اسکار را هم به پاس یک عمر مستند‌سازی دریافت کرد. این کارگردان برجسته امریکایی، با توجه به معیارهای جنبش «سینما-حقیقت» آنها را ارتقا داد و فنون فیلمسازی تجربی را با شیوه‌های سینما حقیقت، درهم آمیخت. در کنار این فعالیت‌ها برای تلویزیون هم آثاری را در کارنامه خود به ثبت رسانده است. در مبارزات انتخاباتی
جان. اف. کندی و رقیبش، با مستند یک‌ساعته‌ای که ساخت به پیروزی کندی کمک کرد.
نباید فراموش کرد که پنه‌بیکر دخل و تصرف در صحنه‌ها را مجاز نمی‌دانست. خودش می‌گفت صحنه ما را هدایت خواهد کرد. به نوشتن گفتار متن، قبل از تدوین فیلم هیچ اعتقادی نداشت، از گفتار‌های اتو‌کشیده پرهیز می‌کرد و برای درک تماشاگر جایگاه بلندی قائل بود. مهم‌تر اینکه در طراحی و ساخت دوربین‌های سبک که بتواند صدای صحنه را بدون نیاز به دستگاه جداگانه ضبط کند نقش مؤثری ایفا کرد.‌

کپی