در گفت‌و‌گو با علی بیگدلی بررسی شد

چالش های امریکا با اتحادیه اروپا

بین الملل /
شناسه خبر: 486294

عبدالرحمن فتح اللهی – این هفته نامزد‌های پست‌های ریاست کمیسیون (شامل معاونین رئیس کمیسیون و مسئول اقدام سیاست امنیتی و خارجی اتحادیه)، شورا و رئیس بانک مرکزی اروپا شامل اورسولا فون‎در‎لاین، جوزف بورل، شارل میشل و کریستین لاگارد به تأیید نهایی پارلمان اروپا خواهد رسید.

 اما حضور این افراد چه تأثیری بر نگاه غایی اتحادیه اروپا در مناسبات خارجی، بخصوص با امریکا خواهد داشت و برجام و اینستکس چه سرنوشتی پیدا خواهند کرد؟ در گفت‌و‌گویی با علی بیگدلی،  کارشناس مسائل بین‌الملل این مسائل را بررسی کردیم:
حضور معرفی شده برای پست‎های کلیدی اتحادیه اروپا چه اقتضائاتی را در مناسبات این اتحادیه با ایالات متحده رقم خواهد زد؟
انتخابات اخیر در اتحادیه اروپا مهم‌ترین انتخابات در طول حیات این اتحادیه است، چرا که با وجود حمایت ترامپ از جریان راست رادیکالِ پوپولیستی، در نهایت این احزاب سنتی اروپا بودند که توانستند اکثر کرسی‎های این اتحادیه را در دست بگیرند و گزینه‌های خود را در پست‌های کلیدی به کار گیرند. همین مسأله سبب شده است این اتحادیه با افرادی که برای این پست‎های کلیدی خود معرفی کرده است، مهیای تقابلات جدی با سیاست‌های راست رادیکال  شود.
پس آیا برنامه‌هایی مانند عملیاتی کردن «پسکو» (اتحاد نظامی جدید اروپایی ومستقل از ناتو) در ساختار جدید اتحادیه اروپا بیش از پیش در دستور کار خواهد بود؟
از نکات بسیار مهمی که در گزینه‌های پست‌های کلیدی اتحادیه اروپا مطرح است، این است که تمام این گزینه‌ها در رشته‌های تخصصی خود حضور داشته و دارند. آقای بورل برای سال‌ها سکاندار سیاست خارجی و دیپلماسی اسپانیا بوده است و با اندیشه‌های چپ خود می‌تواند سیاست خارجی اتحادیه اروپا را بشدت مستقل از اندیشه‌های راست رادیکال دونالد ترامپ کند. خانم کریستین لاگارد نیز به‌عنوان رئیس بانک مرکزی اروپا سعی خواهد کرد نگرشی مستقل از امریکا را در پیش داشته باشد. خانم فون درلاین نیز با تجارب نظامی و امنیتی در وزارت دفاع آلمان طرفدار تقویت همکاری‌های نظامی داخلی در ساختار اتحادیه اروپا است. اما عملیاتی کردن پسکو یک فرآیند بسیار پیچیده، زمانبر و مستلزم حضور همه اعضای اتحادیه اروپا است. بنابراین کماکان فعلاً این ناتو خواهد بود که مسئولیت حفاظت از اتحادیه اروپا را برعهده خواهد داشت.
برخی بر این باورند که سیاست‌های شخصی این افراد نمی‌تواند ملاک عمل آنان در کانون‌های تصمیم‌گیری اتحادیه اروپا باشد؟
من چنین اعتقادی ندارم. چرا که اساساً این افراد در دورانی که در کشورهای خود صاحب پستی بوده‌اند همین نگاه را داشتند. ضمن آنکه اگر شما به مناسبات برجامی میان اتحادیه اروپا و امریکا نگاه کنید یکی از محورهای اختلاف نظر سه کشور آلمان، فرانسه و انگلستان با امریکا بر سر این بوده است که قاره سبز نمی‌خواهد در مسأله برجام خود را وابسته به سیاست‌های امریکا نشان دهد.
با مطرح شدن آقای بورل که منتقد ترامپ است، به‌عنوان مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، می‌توانیم از این پس شاهد حمایت عملی اروپا از ایران باشیم؟
اگرچه این افراد بشدت منتقد سیاست‌های یک جانبه گرایانه دونالد ترامپ در خصوص برجام و دیگر مسائل هستند، اما مشکل اصلی اتحادیه اروپا در حمایت عملی، بخصوص در حوزه اقتصادی و تجاری از ایران و عملیاتی کردن ساز و کار مالی موسوم به اینستکس به تحریم‌های سنگین ایالات متحده امریکا بر شرکت‌ها و بانک‌های اروپایی باز می‌گردد. بنابراین شاید جوزف بورل مواضعی جدی برای حمایت از برجام داشته باشد، اما در عمل ممکن است همه چیز آن‌طور که مد نظر اوست پیش نرود.
متن کامل این گفت‌و‌گو را در ایران آنلاین بخوانید.