ادای دین به رنگ‌ها، نقش‌ها و آیین‌ها

فرهنگی /
شناسه خبر: 486111

مهین عظیما را با عنوان «بانوی نقاشی پشت شیشه ایران» می‌شناسند. این هنرمند پیشکسوت عصر روز سه‌شنبه (۱۸ تیر ماه) پس از تحمل یک دوره‌ بیماری درگذشت.

پذیرفتن این موضوع برایم خیلی سخت است که ایران در عرصه هنر مهجور «نقاشی پشت شیشه» یکی از پیشکسوتانش را از دست داده است. زنده‌یاد مهین عظیما یکی از مفاخر نگارگری معاصر ایران است و ذوقی نثار نقاشی پشت شیشه کرده است. ایشان برای اولین بار بین ارزش‌های کهن میراث سنتی و مردمی نقاشی پشت شیشه و نگارگری مدرن که خودشان از گذرگاه آن نقاش شده بودند، پیوند برقرار کرده‌اند. یکی از ویژگی‌های کاری مرحومه عظیما این بود که ضمن حفظ هویت خود به‌عنوان نقاش مدرن، بشدت موتیف‌ها و زمینه‌های نقاشی سنتی و مردمی پشت شیشه را در آثارشان رعایت کردند و این تلفیق به اعتقاد من باعث ایجاد چشم‌اندازی در اعتلا و جلال نقاشی پشت شیشه شد.
از یادمان نرود ایشان زمانی با این مقوله روبه‌رو شدند که بنا به گفته خودشان در یک سفر با همسرشان مرحوم فرزین به آبادان می‌روند و با دیدن کاری از استاد عبدالجلیل، نقاش پیشکسوت دزفولی، بشدت تحت تأثیر حلاوت و راز و رمز آن قرار می‌گیرند. خانم عظیما از آن لحظه به بعد سعی می‌کنند وارد این عرصه شوند و در این مسیر هم حرمت‌ها و هم مبانی سنتی و نقش‌ها و رنگ‌ها به جا مانده از نقاشی پشت شیشه را حفظ می‌کنند. و در نهایت هم عنوان نقاشی متبحر و چیره‌دست خلاقیت خود را به دید مشتاقان می‌گذارند. ایشان علاوه بر این از یک اخلاق بسیار انسانی و مردم‌داری و نوعی ایران‌دوستی و احترام به هنر ایران برخوردار بودند. در معاشرت‌هایم با ایشان همیشه این دریافت را داشتم که ایشان با چه شوقی نقاشی پشت شیشه و نگارگری سنتی ایران را انجام می‌دهند و می‌توان لزوم رجعت به نگارگری و حفظ و امانت‌داری یادگاران تبار نگارگری را در وجودشان دید. ای کاش بنایی یا مجموعه‌ای برای نگهداری آثار ایشان احداث شود تا مردم با آثار چنین بانوی پیشگامی آشنا شوند و راهش را ادامه دهند.