بوریس جانسون و جرمی هانت، اولین مناظره برای رهبری حزب محافظه کار انگلیس را برگزار کردند

تب ترامپ در مناظره انگلیسی‌ها

بین الملل /
شناسه خبر: 486097

هر دو در بهترین شکل ظاهری خود، با لبخندهایی که تلاش می‎کردند در مخاطبان برانگیزاننده احساس اطمینان و اعتماد باشد و آرامشی که بارها و بارها در برابر مربیان زبان بدن خود تمرین کرده بودند، در نخستین مناظره تلویزیونی شرکت کردند تا یک قدم خود را برای نشستن روی کرسی نخست‎وزیری انگلیس نزدیک‎تر کنند.

به‌گزارش گاردین، در حالی که تنها دو هفته تا انتخاب رهبری حزب محافظه کار انگلیس از سوی نمایندگان این حزب و به تبع آن نخست‎وزیری این کشور زمان باقی مانده، بوریس جانسون و جرمی هانت، سه‎شنبه شب در مناظره‌ای داغ شرکت کردند تا با طرح نظرات خود درباره برگزیت و طرح خروج از اتحادیه اروپا شانس خود را برای پیروزی افزایش بدهند. هر دو نامزد در پاسخ به اینکه چرا بریتانیا با وجود گذشت سه سال از رأی مردم، هنوز نتوانسته با توافق با اتحادیه اروپا از آن خارج شود، گفتند که در سیاست‎های ترزا می‌ ضعف‎ها و کاستی‎هایی وجود داشته است. در حالی که این مناظره روی موضوعات داخلی متمرکز شده بود، طرفین بارها درباره رئیس‎جمهوری امریکا اظهار نظر کردند و او را به باد انتقاد گرفتند.
ترامپ، محل مناقشه نامزدها
مناقشه بر سر دونالد ترامپ و اظهارات اخیرش درباره ترزا می، نخست‌وزیر کنونی بریتانیا و سفیر این کشور در واشنگتن از جمله مهم‎ترین محورهای این مناظره بود. جرمی هانت، وزیر خارجه دولت ترزا می، در این مناظره، درباره سخنان ترامپ گفت که دونالد ترامپ درباره ترزا می‌«گستاخی» کرده است. پیش از این، ایمیل‌هایی از کیم داروک، سفیر انگلیس در واشنگتن به بیرون درز کرده بود که نشان می‎داد سفیر بریتانیا در واشنگتن درباره ترامپ گفته بود او «بی‎کفایت» و «نالایق» است. ترامپ نیز خویشتنداری نکرد و در مقابل، سفیر انگلیس را آدمی «بسیار احمق» خواند. ترامپ درباره او گفت: «من او را نمی‎شناسم اما می‎گویند خیلی احمق است». او بعدتر نیز به خبرنگاران گفت، سفیر انگلیس در واشنگتن را «زیاد دوست ندارد و او به کشور خودش هم خیلی خوب خدمت نکرده است».
بوریس جانسون که محتمل‎ترین گزینه برای نشستن روی کرسی نخست‎وزیری است، در این مناظره حاضر نشد به سؤالی مبنی بر اینکه «آیا سفیر انگلیس در امریکا پس از انتقادات شدید و صریح ترامپ از او، همچنان در این پست و سمت باقی خواهد ماند یا نه؟» پاسخ بدهد. اما جرمی هانت، مهم‎ترین رقیب او از سفیر کشورش در واشنگتن اعلام حمایت کرد و گفت: «اگر من نخست‎وزیر بشوم، کیم داروک در سمت خود باقی می‎ماند زیرا این تصمیم را ما باید بگیریم که سفیرمان اخراج شود یا نه». هانت درباره سخنان ترامپ درباره ترزا می، نخست‎وزیری این کشور، گفت: «من فکر می‎کنم نظرهای او درباره خانم می‌غیرقابل قبول است و به نظرم دیگر نباید این گونه صحبت کند».
برگزیت، دومین اختلاف نظر
جانسون سرسختانه تلاش کرد ضمن ارائه برنامه‎های خود، سیاست‎های هانت را تضعیف کند. او در این مناظره اعلام کرد که به تعهد خروج از اتحادیه اروپا تا ضرب‎الاجل 31 اکتبر پایبند است و در ادامه گفت: «من فکر می‎کنم این خیلی خیلی مهم است که تحت هیچ شرایطی به عدم پایبندی خود به تعهد خروج از اتحادیه اروپا تا 31 اکتبر فکر نکنیم». هنگامی که از جانسون پرسیده شد که اگر نتواند به این تعهد پایبند بماند، آیا از سمت خود استعفا می‎دهد یا نه، پاسخ روشنی نداد و به جای آن گفت: «نمی‌خواهم به اتحادیه اروپا این فرصت را بدهم که با امتناع از دستیابی به توافق، منجر به استعفای من شود». اما هانت پایبندی او به خروج از اتحادیه اروپا تا تاریخ تعیین شده را خوشبینی دانست.
چشم‎انداز مناظره
برآورد کلی: به‌گزارش فرانس 24، جانسون در طول مناظره می‎خواست به مخاطبان این پیام را بدهد که بدون نخست‎وزیری او خروج از اتحادیه اروپا تا مهلت تعیین شده ممکن نیست و با اشتیاق و انرژی او طی کردن این مسیر میسر می‎شود. اما هانت با اشاره به تجربه مذاکرات خود، بارها اعلام کرد که سوابق او می‎تواند باعث شود برگزیت با شرایط بهتری به سرانجام برسد.
بهترین دقیقه: جانسون به‌وضوح بارها به هانت حمله کرد. اما شاید در اواخر مناظره که گفت: «من بشدت توانایی جرمی در تغییر عقیده‎اش را می‎ستایم» برگ برنده خود را رو کرد و از او چهره‎ای ساخت که شاید در تصمیماتش استوار نیست. هانت هم بارها با حمله کردن به جانسون سعی کرد او را بی‎برنامه نشان بدهد. هنگامی که صحبت از سیاست تعرفه‎های تجاری برگزیت شد، جانسون نتوانست اطلاعات حقیقی‎ای درباره آن بدهد. در همین موقع هانت گفت: «داشتن اطلاعاتی این چنین غلط برای یک ستون روزنامه ایرادی ندارد اما وقتی می‎خواهی نخست‎وزیر باشی آن وقت قضیه فرق می‎کند.»
استراتژی: جانسون می‎خواست نشان بدهد مهم‎ترین مسأله در سیاست بریتانیا خروج با توافق تا آخر اکتبر است. در این راه موفق هم شد. هانت نیز این مناظره را به‌عنوان نخستین فرصتی می‎دید که می‎تواند به جانسون حمله کند و از ضعف اطلاعاتی‎ او علیه‎اش استفاده کند. او بارها در این مناظره گفت: «از آنجا که آقای جانسون به سؤالات پاسخ نمی‌دهد نمی‌دانیم در این باره چه فکری می‎کنند» تا نشان بدهد جانسون فردی است که در برابر مردم و رسانه‎ها پاسخگو نیست.


خبــــر
سفیر جنجالی انگلیس استعفا کرد

پس از روزها مناقشه و جنجال، سرانجام کیم داروک، سفیر انگلیس در واشنگتن، اعلام کرد که از سمتش استعفا می‎کند تا در حساس‎ترین برهه سیاسی این کشور و کشاکش انتخاب نخست‎وزیر آینده، حاشیه‎ها را از صحنه سیاست بزداید.
به‌گزارش ایندیپندنت، سیمون مک‎دونالد، رئیس سرویس دیپلماتیک وزارت خارجه انگلیس استعفای کیم داروک، را پذیرفت. در این استعفانامه نوشته شده است: «من می‎خواهم به این حواشی و مناقشات پایان بدهم. در چنین شرایطی نمی‎توانم به اهداف و نقشم بپردازم. پس از افشای اسناد رسمی از سفارت انگلیس در امریکا، حواشی زیادی درباره پست من و ادامه حضورم به‌عنوان سفیر مطرح شده است». ترزا می‌پیش از اعلام این خبر گفته بود که باعث شرمساری است که کسی مانند داروک که سال‎ها به انگلیس خدمت کرده، به استعفا فکر کند. او در این باره گفته بود: «دولت خوب بر اساس توصیه‎های صادقانه و جامع خدمتگزارانش شکل می‎گیرد. از تمامی خدمت‌گزاران دولت می‎خواهم این چنین صادق باشند». جرمی کوربین، رهبر حزب کارگر نیز شیوه برخورد با سفیر را «فراتر از ناعادلانه» خواند و گفت: «این فرد خدمات خوب و قابل ستایشی داشته است. تمامی پارلمان باید با تأسف این فرد که مجبور به استعفا شده است، شریک باشند.» کیم سنگوپتا، تحلیلگر مسائل اروپا در یادداشتی  نوشت: «سخت است در واشنگتن دیپلماتی را پیدا کنی که مانند داروک درباره ترامپ فکر نکند. اگر نه همه‎شان، اما بیشترشان با او هم‎عقیده هستند. حتی این طرز فکر به نمایندگان کشورهای دیگر محدود نمی‎شود. همان‌طور که در بسیاری از رسانه‎ها و کتاب‎ها منتشر شده، حتی بسیاری از کارمندان کنونی یا سابق کاخ سفید هم چنین نظری دارند. حتی بعضی از آنها به مراتب بیشتر از داروک فکر می‎کنند. این دور از ریاست‎جمهوری سمی و خاص است. برخی از آنها این عقیده را عمومی می‎کنند و برخی دیگر آن را در محافل خصوصی مطرح می‎کنند. همان‌طور که در اسناد ویکی‎لیکس آمده، دیپلمات‎های امریکایی بارها درباره رهبران سیاسی کشورها توصیفات اهانت‎آمیزی به کار برده‎اند. آنها به حامد کرزای که متحدشان در طولانی‎ترین جنگ خاورمیانه بود می‎گفتند پارانویایی، یا در فرانسه نیکولا سارکوزی، رئیس‎جمهوری سابق را «پادشاهی بدون لباس» می‎دانستند. کوین رود، نخست‎وزیر استرالیا را هم «دیوانه کنترل کردن» می‎نامیدند. تازه این توصیفات درباره متحدانشان بود دیگر چه برسد به دشمنانشان.»