«نوایی» که نغمه ماندگار شد

فرهنگی /
شناسه خبر: 485812

فردا بیستم تیرماه شصت و ششمین سالروز تولد بیژن بیژنی خواننده نام آشنای موسیقی سنتی و هنرمند نامدار عرصه خوشنویسی است. بیژنی از تجربه‌های جذابی می‌گوید که در سال‌های گذشته به عنوان یک هنرمند سختگیر پشت سر گذاشته است.

آغاز فعالیت من درعرصه موسیقی به سه دهه گذشته برمی‌گردد و نخستین کارم «افسانه سرزمین پدری‌ام» است به آهنگسازی آقای ارسلان کامکار و با اشعاری از شیخ فریدالدین عطار نیشابوری. زمانی که این اثر منتشر شد یک نسخه از کار را به استاد کامبیزروشن روان هدیه کردم چرا که علاقه بسیاری به آثار او دارم. از ایشان خواهش کردم اگرصدای من مورد پسندشان بود اشعاری را انتخاب کنم و موسیقی آن را بنویسند و بعد از یکی- دو روز پاسخ دادند صدای شما ویژه است و شبیه هیچ یک از خواننده‌های امروز نیست و سرانجام با انتخاب اشعاری از مولانا با نام «دلدار»و «بی همگان به سر شود» و همچنین «نوایی نوایی» که برگرفته از ملودی محلی تربت‌جام است این همکاری شکل گرفت و آقای روشن‌روان نیزعلاقه‌مند به این اشعار بودند و نتیجه آن آلبوم «نهانخانه دل» بود که تا به امروز چندین و چند بار تجدید چاپ شده و قطعه «نوایی نوایی» که مورد علاقه مخاطبان موسیقی است و به نوعی امضای کاری من محسوب می‌شود.
من در این سال‌ها و در تمام آثار موسیقایی که منتشر کرده‌ام از اشعار شاعران بزرگ چون هوشنگ ابتهاج،شفیعی کدکنی،فریدون مشیری و موسیقی آهنگسازان بنام چون کامبیز روشن‌روان،پشنگ کامکار،محمد سریر و... بهره برده‌ام و اعتقاد دارم آثار هر هنرمندی نمی‌تواند همیشه شاهکار باشد اما در هر یک از آلبوم‌هایم قطعاتی است که بسیار به آن علاقه‌مند هستم. در خصوص همکاری‌هایم با آهنگسازان خوب کشورم باید بگویم نقش آهنگساز در خلق یک آلبوم بسیار بسیار مهم است و در حقیقت فونداسیون اصلی یک اثر موسیقایی به طراحی آهنگساز برمی‌گردد. من تا به امروز نزدیک به 100 قطعه ارکسترال اجرا کرده‌ام و تمام موسیقی آن به‌دست آهنگسازان مطرح بوده و با توجه به ظرفیت و توانایی‌هایی که در آوازخوانی یا تصنیف‌خوانی من بوده این آثار را ساخته‌اند. از دیگر فعالیت‌های من در عرصه هنر،خوشنویسی است؛ هنری که به عقیده من با موسیقی از خویشاوندان نزدیک به یکدیگر هستند. هنر خوشنویسی یکی از سلوکی‌ترین هنرهای این سرزمین است و قرن‌ها روی آن کار شده و کار کرده‌اند و من نیز به سهم خود در این زمینه کتابی منتشر کردم با عنوان «نای و نی» که در پیشانی این کتاب یادداشت‌هایی از بزرگان فرهنگ و هنر آمده است.