مردم فلسطین همزمان با نشست اقتصادی منامه همراهی با «معامله قرن» را خیانت به قدس می دانند

سیلی قرن

بین الملل /
شناسه خبر: 481668

مردی در میانه جمعیت ایستاده است. با انگلیسی دست و پاشکسته‎اش با خبرنگاری صحبت می‎کند که از یکی از رسانه‎های اروپایی به نوار غزه آمده تا از نزدیک با نظر مردم فلسطین درباره معامله قرنی که قرار است نشست اقتصادی آن امروز و فردا در منامه پایتخت بحرین با حضور چند کشور عربی و امریکا رونمایی شود، آشنا شود.

روی پیشانی مرد قطرات درشت عرق نشسته است و هرازگاهی با دستی که آشکارا می‌لرزد، عرق‎های روی صورتش را پاک می‎کند. می‎غرد: «ترامپ می‎گوید طرح معامله قرن را قضاوت نکنید. بگذارید اول رونمایی شود بعد با آن مخالفت کنید. اما ما هیچ نیازی به منتظرماندن نداریم. ما طی دو سال اخیر سیاست‎های او را در برابر کشورمان دیده‎ایم. از به رسمیت شناختن قدس به‌عنوان پایتخت اسرائیل گرفته تا بستن دفتر سازمان آزادیبخش فلسطین در واشنگتن و قطع کمک به دفتر آوارگان فلسطینی سازمان ملل و حتی تهدید تحریم در صورت مخالفت با افزایش اشغالگری‎های اسرائیل. همه اینها نشان می‎دهد، دولت ترامپ در حال مشروعیت بخشی به اشغالگری‎های اسرائیل است».
بـــه گـــزارش شـــبکه الجزیـــره، فلسطینی‎ها طرح جارد کوشنر، داماد و مشاور ترامپ را که به معامله قرن شناخته شده است با وجود آنکه جزئیات زیادی از آن فاش نشده، نمی‎پذیرند و از آن به‌عنوان «سیلی قرن» یاد می‎کنند. اما بسیاری از دولت‎های عربی که پیش از این صدای حمایت‎گر مردم فلسطین بودند و در مجامع بین‎المللی داعیه حقوق آنها را داشتند در کارگاه بحرین حضور پیدا خواهند کرد تا شاهد رونمایی از طرحی باشند که مردم فلسطین آن را خیانت به آرمان‎ها و حقوق خود می‎دانند. مروان بشاره تحلیلگر این شبکه تلویزیونی در یادداشتی در این باره نوشته است: «دهه‎ها تلاش دولت‎های عربی برای حل کردن بحران اسرائیل و فلسطین نتیجه نداده است. آنها امروزه در شرایطی که کوشنر، جیسون گرینبلات و دیوید فریدمن در تلاش هستند سیاست‎های رادیکالی اسرائیل را در فلسطین مشروع کنند و با آنکه هنوز هیچ جزئیاتی از این طرح فاش نشده است، برخلاف خواسته و توصیه فلسطینی‎ها فوراً سوار بر قطار ترامپ شده‎اند. به عبارت دیگر، دهه‎ها تلاش ناکام کشورهای عربی باعث شده امروز بخواهند یک بار و برای همیشه مسأله فلسطین را حل کنند. اما آیا این درست است که آنها این چنین حقارت‎بار و ارزان آزادی مردم فلسطین را بفروشند؟ برای کشوری مانند عربستان، امارات یا بحرین که تشنه همراهی امریکا هستند تا در منطقه علیه نفوذ ایران بایستند، شاید این کار چندان سخت نباشد. کشورهایی مانند اردن یا مصر هم که از ترس انزوا و انتقام قادر نیستند به وعده جایزه مالی امریکا نه بگویند. اما خوشبختانه مردم این کشورها رویکرد کاملاً متفاوتی با دولت‎های خود در پیش گرفته‎اند».
این تنها مروان بشاره، به‌عنوان یک تحلیلگر عرب نیست که نظری مخالف طرح معامله قرن و نشست منامه دارد. به گزارش گاردین، در خاورمیانه چنددستگی در میان دولت‎ها به وضوح قابل دیدن است. اما آنچه تا پیش از این تنها نقطه اشتراک تمامی کشورها محسوب می‎شده، فلسطین بوده است. در حالی که رهبران کشورهای عربی با بهره‎گیری از فرصت پیش آمده در برابر فلسطین تغییر رویکرد داده‎اند، مردم این کشورها همچنان بی‎قید و شرط از فلسطین حمایت می‎کنند. حتی در داخل بحرین، میزبان برگزاری نشست رونمایی از این طرح، اعتراض‎های مردمی صورت گرفت تا تفاوت موضع مردم و دولت این کشور آشکار شود.
به‌گزارش میدل ایست آی، علی رامی، جوان 35 ساله‎ای که همراه مادر و همسرش در نوار غزه زندگی می‎کند اعتقاد دارد کشورهای عربی همسایه نباید در این مسیر با امریکا و اسرائیل همراه می‌شدند و نام کارشان خیانت به قدس است زیرا به اعتقاد او معامله قرن، طرحی کاملاً در خدمت اسرائیل است. او می‎گوید: «چندی پیش برخی جزئیات آن فاش شد. اسرائیل می‎خواهد ما ارتش نداشته باشیم و حماس هم سلاحش را زمین بگذارد، تا هرگز نتوانیم در برابر اشغالگری بایستیم. اسرائیل که خود بزرگ‎ترین دشمن ماست می‎خواهد از ما دفاع کند. این معامله می‎خواهد به گسترش اشغالگری کمک کند و قانون هم از این کار حمایت کند». ساجده عمران، دختری که در نوار غزه پرستار است، می‎گوید: «در سند 40 صفحه‎ای که کاخ سفید منتشر کرده من حتی یک کلمه هم درباره آزادی و برابری مردم فلسطین نخواندم. آنها ما را نمی‎بینند».
دیانا بوتو، تحلیلگر مسائل منطقه نیز در گفت‌و‌گو با الجزیره گفت: «آیا اسرائیل اجازه می‎دهد اتفاق خوبی برای مردم فلسطین بیفتد؟ خیر. آیا اسرائیل اجازه می‎دهد این طرح اجرا شود؟ نه. آیا رشد اقتصادی تحت اشغالگری ممکن است؟ باز هم جواب نه است. من به شما اطمینان می‎دهم اگر نتانیاهو بداند با اجرا شدن این توافق فلسطینی‎ها نفعی می‎برند، اجازه نمی‎دهد حتی یک بند آن هم اجرا شود».