تیغ دولبه شهروندخبرنگاری

اجتماعی /
شناسه خبر: 481251

تمایز حوزه خصوصی و عمومی ازیکدیگر، بویژه در آن دسته ازنظام‌های سیاسی که با اعمال کنترل ونظارت بر فضای عمومی و تعیین مصادیق کنش افراد در این عرصه‌ها، عملاً رفتارهای شخصی افراد را به موضوع مداخله‌گری خود در عرصه عمومی تبدیل کرده‌اند، یکی از چالش‌برانگیزترین عرصه‌ها در فضای کنشگری اجتماعی در این نظام‌هاست.

بسیارند افرادی که با به چالش‌کشیدن افراد با رفتارهای دوگانه، (رفتار موردتأیید نظام اجتماعی و سیاسی و رفتار مورد قبول خود کنشگران) و با اندازه‌گیری وجوه تمایز این دو رفتار، آن را به معیاری برای سنجش میزان صداقت یا ریاکاری این افراد تبدیل کرده‌اند.در این عرصه موضوع حجاب یکی ازچالشی‌ترین موضوعات نظام اجتماعی-سیاسی است که افراد خودسرانه آن را به معیار داوری دیگر کنشگران تبدیل کرده‌اند.وقتی در یک نظام سیاسی مرز میان حوزه عمومی و فضای خصوصی خلط می‌شود، شهروندخبرنگارانی که خود را افرادی مسئول و موظف برای مداخله در زیست اجتماعی دیگران تلقی می‌کنند، بعید نیست که فضای عمومی و کنشگری دیگران را به موضوعی برای نمایش فعالیت مدنی خود تبدیل کنند.اما واقعیت این است که گاهی این فضای شهروندخبرنگاری بیش از آنکه به تقویت حوزه عمومی کمک کند، امنیت فردی و خصوصی را که جامعه مدنی خواستار آن است به مخاطره می‌اندازد و برعکس ادعای خود، امنیت اجتماعی را مخدوش می‌کند.
تفاوت‌های رفتاری در حوزه‌های متباین اجتماعی بیش از آنکه به قول شهروندخبرنگاران دالِ مدلولی به نام «ریاکاری» باشد، برعکس نشان‌دهنده صداقت فرد با خود و نظام اجتماعی-سیاسی‌ای است که محدودیت‌های پیشین را برای فرد ایجاد کرده است.ضمن اینکه قرار نیست همه کنشگران یک نظام اجتماعی به کنشگران رادیکال نظام سیاسی تبدیل شوند و با حضور اعتراضی در فضای حرفه‌ای خود، اجبارهای حقوقی و قانونی این نظام‌ سیاسی و اجتماعی را به چالش بکشند. نکته دیگر اینکه شهروندخبرنگاری عرصه را برای توسعه فعالیت مدنی باز کرده است؛ اما باید مراقب بود که به ضد خود تبدیل نشود و امنیت عرصه عمومی را به مخاطره نیندازد.