درست یک روز بعد از سفر آبه به تهران و بی جواب ماندن ترامپ از انجام این سفر، دور جدیدی از دیپلماسی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای ایران جهت تبیین خطر مواضع تهدیدآمیز ترامپ بر صلح منطقه‌ای با محوریت رئیس دولت و شخص وزیر امور خارجه آغاز شد.

نوزدهمین اجلاس شانگهای که در بیشکک پایتخت قرقیزستان و پنجمین کنفرانس سیکا که در دوشنبه پایتخت تاجیکستان برگزار شدند،  فرصتی ایده آل برای دیپلماسی ایران برای رایزنی با 36 قدرت حاضر در نشست‌های مذکور جهت مقابله با یکجانبه گرایی امریکا بود. سازمان همکاری شانگهای سازمانی بین دولتی است که برای همکاری‌های چند جانبه سیاسی، اقتصادی و امنیتی بنیان گذاشته شد. کنفرانس «تعامل و اعتماد سازی در آسیا» سیکا نیز شامل 22 عضو و
14 عضو ناظرمی باشد.
بی دلیل نبود که درنشست شورای مرکزی کشورهای سازمان مرکزی همکاری شانگهای که ایران به عنوان عضو ناظر می‌باشد، رئیس جمهوری ایران ضمن حضور فعال ، رایزنی‌های دوجانبه و چندجانبه زیادی را با سران قدرت‌های بزرگ شرقی انجام داد. ملاقات با شی جین پینگ رئیس جمهوری چین و ولادیمیر پوتین دو قدرت بزرگ و تأثیرگذار سازمان شانگهای در همین راستا بود. البته رئیس جمهوری با سران کشورهای همسایه همچون اردوغان نیز دیدار داشت.
محور تمامی دیدارها و سخنرانی‌های رئیس جمهوری، سیاست‌های مخرب ترامپ و غیر قابل پیش‌بینی بودن این سیاست‌ها بر وضعیت امنیتی خاورمیانه و جهان بود.
از سوی دیگر ایران با حضور نزدیک و چهره به چهره با قدرت‌های مهم جهانی این پیام را نیز با خود داشت که با وجود حرکت غیر قانونی امریکا از خروج از برجام، ایران کماکان متعهد به توافق برجام است و دلیل این امر نه ترس ایران بلکه دکترین حاکم بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران است که معتقد به ابزار دیپلماسی و تنش‌زدایی در منطقه و جهان است.
البته اگر امروز ایران تعهداتش را هم در برجام کاهش داده این کار مطابق مفاد خود برجام است که به ایران این اختیار را داده که در صورتی که طرف‌های مقابل در اجرای تعهدات برجام کوتاهی کردند؛ متقابلاً این حق و اختیار به ایران هم داده شده است که از اجرای تعهداتش کم کند.
نکته در اینجاست که بیان این صحبت‌ها در تریبون‌های بزرگ جهانی این مزیت را برای کشورمان دارد که ایران تنها متهم به کم کاری و نقض تعهد در برجام نمی‌شود بلکه با روشن‌سازی و تبیین درست سیاست‌ها، همراهی و حمایت قدرت‌های مهم جهانی را نیز کسب می‌کند. بیان یک چنین سیاست مهمی در داخل و از رسانه‌های داخل کشور، می‌تواند زمینه سوء برداشت و بهانه گیری برای جریان‌های تندرو در امریکا ایجاد کند. اما وقتی رئیس جمهوری در جمع قدرت‌های مهم شرقی که دو تا از این قدرت‌ها(چین و روسیه) عضو برجام هستند؛ مواضع کشورمان را بیان می‌کند، به نوعی حمایت این کشور‌ها را هم نسبت به سیاست‌های جدید کشورمان جلب می‌کند.
بخصوص اینکه امروز هر دو این قدرت‌ها از سیاست‌های ترامپ شاکی هستند. چین بر سر مسأله تعرفه‌های تجاری و روسیه به خاطر تمدید تحریم‌های مربوط به جدایی کریمه و مسائل امنیتی و نظامی در مرزهای غربی‌اش.
از این جهت امروز ترامپ با طیفی از چالش‌ها در جای جای دنیا مواجه است و تقریباً همه قدرت‌های بزرگ جهانی از سیاست‌های
غیر قابل پیش‌بینی و خارج از عرفش، عاصی هستند. این امر فرصتی برای ایران است که با همصدایی و همنوایی با کشورهای زخم دیده از امریکا مثل روسیه و چین، فضایی جدید علیه یکجانبه گرایی امریکا ایجاد کنند. این رویکرد از این جهت حائز اهمیت است که تمام تلاش ترامپ و تیمش بر ایجاد ائتلاف جهانی علیه ایران است.
در این شرایط ایران هر چقدر بتواند با یک دیپلماسی تهاجمی قدرت‌های اروپایی، روسیه و چین را به سمت خود جلب کند و این قدرت‌ها را نسبت به پیامدهای رفتار ترامپ آگاه کند، به همان نسبت در مقابله با سیاست‌های تحریمی ترامپ موفق‌تر عمل خواهد کرد.