جنگ هایی که تمام نمی شوند

فرهنگی /
شناسه خبر: 479756

زنان، اولین و آخرین قربانیان جنگ به‌شمار می‌روند. اولین کسانی که باید خانه و کاشانه خود را رها کنند و از مهاجمان بگریزند... برای آنها جنگ، علاوه بر ترس و مرگ با طعم آوارگی و تجاوز نیز عجین است.

 ---
زنان اولین قربانیان جنگ به‌ شمار می‌روند، چون هدف‌های بهتری برای کشتارند و اهرم‌های قوی تری برای فشار به مردان، آنها باید زنده بمانند تا خانواده بماند، از کودکان محافظت کنند و آینده را به گذشته پیوند زنند، حتی اگر مردی در خانه نماند.
فرار از جنگ، برای زنان بی شماری، مثل خود جنگ است، وقتی که سقفی نیست و خانه‌ای و مردی و قراری و پناهی، هر لحظه تهدیدی در کمین است... زنان جنگ زده، تا پایان عمر، با انبوهی از خاطرات و مخاطرات در ستیزه و کشاکش اند.
آنها آخرین قربانیان جنگ هستند، چون بسیاری از آنان، در سده‌ها و دهه‌ها و سال‌های اخیر قربانی خشونت  و تجاوز شدند و گرچه زنده ماندند، اما فروپاشیدند.
جنگ برای دختران و زنان بوسنیایی، ایزدی، برای دختران افغان، برای زنان میانمار و برای زنانی دیگر در همه جای جهان، فقط ترس و مرگ و آوارگی نبود، فقط شلیک یک گلوله به قلب یا مغز نبود. آغاز یک جنگ دیگر بود. خاطره تجاوز، ربودن و بردگی ‌های جنسی در ذهن و جان آنان، مثل یک زخم باقی مانده از جنگ نیست، مثل یک خوره در جان‌شان مانده است. رویترز نوشته است که برخی از آنها دو دهه بعد از فاجعه بالکان هنوز دچار درد و اندوهند و به روان درمانی نیاز دارند.
رویترز در آن گزارش تخمین زده است که در جنگ بالکان به 12 تا 50 هزار دختر و زن بوسنیایی یا صرب‌هایی که شوهران مسلمان داشتند، تجاوز شده است و در رواندا حدود 250 هزار زن مورد تجاوز قرار گفته‌اند.
در هفته‌های گذشته، گزارش‌های تأیید نشده‌ای از مفقود شدن مشکوک شماری از زنان و دختران بومی کانادایی در گذشته، منتشر شده است و بزودی افکار عمومی و دولت کانادا در جریان گزارشی قرار می گیرند که هدف آن اثبات ادعای نسل کشی قومی در کاناداست.
نسل کشی، تبعیض‌های قومی، خشونت علیه زنان یا هر اسمی که بدان می‌نهیم، به‌نظر می‌رسد که جنگ برای زنان تمام شدنی نیست...
در تاریخ سوم مارس سال 1992، پس از اعلام استقلال بوسنی و هرزگوین توسط «علی عزت بگوویچ» رئیس جمهوری مسلمان این کشور، «سارایوو»، پایتخت آن، به منطقه اصلی جنگ داخلی بوسنی و هرزگوین تبدیل شد. اقلیت مسیحی ارتدوکس صرب بوسنی و هرزگوین با این ادعا که رئیس جمهوری مسلمان این کشور قصد دارد تا بوسنی را به یک دولت اسلامی بنیادگرا تبدیل کند، مبارزه مسلحانه بین مسیحیان و مسلمانان را شروع کرد. گرچه مسلمانان این کشور در اکثریت بودند، اما صرب‌ها که از سوی ارتش صرب یوگسلاوی حمایت می‌شدند و مسلح‌تر نیز بودند، اقدام به کشتار بی رحمانه مسلمانان در این کشور کردند و هزاران غیر نظامی کشته شدند. تصویری از فرار زنان بوسنیایی برای زنده ماندن از تیراندازی صرب‌ها درخیابان‌های «سارایوو» دیده می‌شود.
---
«بیل کلینتون»، در سال 1979 در سن 30 سالگی، جوان‌ترین فرماندار ایالتی در تاریخ امریکا شد. وی که متولد ایالت «آرکانزاس» و فارغ‌التحصیل رشته حقوق از دانشگاه ایالتی «رودز اسکولار» بود، تا سال 1992 به جز دوره کوتاهی بین سال‌های 1981 تا 1983، فرماندار زادگاه خود باقی ماند. همان سال، او نامزد حزب دموکرات برای ریاست جمهوری شد و در سوم نوامبر سال 1992، با شکست «جورج بوش» در یک انتخابات ملی، به ریاست جمهوری 12 ساله حزب جمهوریخواه در این کشور پایان داد. تصویر: «بیل کلینتون»، رئیس جمهوری منتخب، در حال نواختن ساکسیفون در کنار یک گروه موسیقی از ایالت «جورجیا» امریکا است.
منبع: The Associated Press Ltd
 
---
 تنها 2هزار کرگدن سیاه در آفریقا زنده ماندند که بیشتر آنها در زیمبابوه بودند. هنگامی که سایر اقدامات برای جلوگیری از شکارکرگدن ناموفق بود، دولت زیمبابوه و صندوق جهانی حیات وحش در سال 1992 تصمیم گرفتند تا برای جلوگیری از نابودی این حیوان، ارزشمندترین دارایی کرگدن را که شاخ آن بود قطع کنند تا از غارتش ممانعت شود.
عکس: Michel Gunther
---
مادری فرزند خود را که بر اثر گرسنگی در«باردرا» سومالی جان سپرده است، براساس اصول مسلمانان کفن و دفن می‌کند. قحطی و خشکسالی در این کشور منجر به مرگ 200 هزار نفر شد. سومالی که برای مدت زمانی طولانی درگیر جنگ بود، به‌دنبال آن با قحطی و خشکسالی سخت مواجه شد.
عکس: James Nachtwey
---
«ماری دوریگنی» عکاس فرانسوی که بخشی از مجموعه آثار او متمرکز بر کار کودکان در بسیاری از نقاط جهان است، اقدام به عکاسی از نوجوانان بزهکاری در بازداشتگاهی در مسکو کرد که محصولاتی برای شرکت‌های مختلف در زندان تولید می‌کردند. عکس‌های او از کودکان کار، به‌عنوان یک مسأله عمده باعث نگرانی جهانی در دهه 1990 شد. در این دوره، تقریباً 250 میلیون کودک کارگر مورد سوء‌استفاده قرار گرفتند. به‌دنبال آن، سازمان ملل متحد و بسیاری از سازمان‌های دولتی و غیردولتی خواستار پایان بخشیدن فوری به کار کودکان شدند. تصویر: کودکان کار در بازداشتگاهی در مسکو مشغول کار هستند.
منبع: Marie Dorigny/Ilo/Rea/Katz Pictures Ltd
 
---
 گروه موسیقی «لولاپالوزا 92» که متشکل از 7 نفر بود و معمولاً هر برنامه‌اش 9ساعت طول می‌کشید، بیش از 60 تا 70 برنامه در طول حضورش در دنیای موسیقی اجرای برنامه داشت. این گروه در یک روز گرم ماه جولای، در حضور حدود 30 هزار دوستدار موسیقی از نیمی از ایالت‌های امریکا برنامه اجرا کرد. نام‌های شناخته در گروه «لولاپالوزا» عبارت بودند از: «مسیح بریتانیایی و مری چاین»، «آیس کلاب» و «فلفل قرمز».
عکس: Tom Reese
 
---
 «آییمال گازمان»، رهبر جنبش چریکی«سندرو لومینوس» (راه درخشان) پرو، پس از اینکه زندانی شد، در قفس نگهداری شد. چریک‌های او هزاران نفر را به‌نام انقلاب «پرولتاریا» کشتند. «گازمان»، استاد سابق فلسفه، در یک دادگاه نظامی به حبس ابد محکوم شد.
عکس: Ana Gonzales-Vigil

 

کلمات کلیدی