انتظارات معقول از یک سفر

سیاسی /
شناسه خبر: 478186

القای این تصور به جامعه که سفر نخست‌وزیر ژاپن می‎تواند نقطه عطفی در روابط ایران و امریکا ایجاد کرده و دو کشور را به میز مذاکره هدایت کند سبب شده تا انتظارات، بدون توجه به واقعیت‎های موجود در عرصه بین‎الملل بخصوص با توجه به تداوم اعلام و اعمال تحریم‎های جدید از سوی امریکا، نسبت به نتایج این سفر به طور کم‌سابقه‎ای افزایش یابد و این بالا رفتن توقعات، واکنش‎های مخالفان دولت و دلواپسان را نیز از هم اکنون به همراه داشته باشد

و ماهیت این سفر را که می‎تواند یک فرصت بزرگ در عرصه دیپلماسی کشور برای انتقال پیام در جهت کاهش تنش‎های منطقه‎ای و بین‎المللی باشد را درگیر آفت همیشگی یعنی سوء‌استفاده‌های جناحی و باندی کند.  این حاشیه‎های روزافزون چنان گسترش یافته است که برخی دیپلمات‎ها و رسانه‎های ژاپنی به صراحت اعلام کرده‎اند که شینزو آبه حامل هیچ پیامی از سوی امریکا نبوده و تنها در جهت کاهش تنش در منطقه و جلوگیری از وخیم‎تر شدن اوضاع خاورمیانه تلاش می‏‌کند و برخی مسئولان داخلی نیز در جهت پیشگیری از گمانه‎زنی‎های نامعقول به تشریح دلایل این سفر با هدف چشم‌انداز بهبود روابط میان ایران و ژاپن پرداخته‎اند.
قطعاً با توجه به اختلافات بنیادین نظام جمهوری اسلامی با امریکا و دشمنی روزافزونی که پس از انقلاب از سوی ایالات متحده شاهد بوده‌ایم و در سال‎های اخیر در تحریم‌های ظالمانه تجلی ضد مردمی بیشتری یافته است، نباید و نمی‎توان انتظار فروریختن دیوار بلند بی‎اعتمادی بین دو کشور را که با پیمان‌شکنی برجامی ترامپ مرتفع‌تر شده است  در سفر یک میانجی بین‎المللی جستجو کرد، اما می‎توان با نگاهی منطقی و به دور از افراط و تفریط و با جلوگیری از ایجاد حواشی نامعقولی شبیه به آنچه در گزارش و تحلیل رسانه ملی در روز گذشته مطرح شد، به دستاوردی مهم در جهت تأمین امنیت و منافع ملی دست یافت.
واقعیت این است که ژاپن به عنوان یکی از بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان، از متحدان اصلی امریکا در عرصه بین‎الملل محسوب می‎شود که سیاست خارجی آن بیش از حد متأثر از تصمیمات ایالات متحده است که همین امر می‌تواند نقطه امیدوار‌کننده‎ای باشد که در صورت هوشمندی دولت و نهادهای حاکمیتی مؤثر در سیاست خارجی برای بهره‎مندی حداکثری از حضور نخست‌وزیر ژاپن در ایران، این سفر به نقطه عطفی در انتقال شفاف انتظارات و پیام‎ها از سوی امریکا و ایران تبدیل شود. نقطه عطفی که نه به عنوان آبی بر آتش چندین دهه تقابل، بلکه نقطه آغازینی برای ترسیم مسیری معقول در جهت کاهش و برطرف کردن تنش کنونی میان دو کشور بوده و شاید به بازگشایی روزنه‎ای برای بازگشت به مرحله عمل به تعهدات منطبق بر مذاکرات هسته‎ای منتهی شود.
نکته مهم دیگری که می‌تواند تلاش نخست‌وزیر ژاپن برای کاستن از تنش‌ها میان ایران و امریکا و برخی متحدان منطقه‎ای آن ترغیب کند، تأمین بخش عمده‎ای از انرژی مورد نیاز این کشور از منطقه خاورمیانه است. افزایش تنش‌ها در منطقه که می‌تواند بخش مهمی از جریان انتقال نفت و گاز مورد نیاز جهان را مختل کند، بدون شک بر اقتصاد جهانی و بویژه ژاپن تأثیرات مخرب و طولانی مدتی خواهد گذاشت که این امر علاوه بر کشورهای منطقه، کشورهای مختلف جهان را به صورت مستقیم و غیرمستقیم با چالش‎های اقتصادی مواجه خواهد کرد و همین موضوع سبب شده تا گروهی از میانجی‎های منطقه‎ای و جهانی همچون ژاپن برای بازگشت آرامش به منطقه غرب آسیا تلاش کنند.
به هر ترتیب مجموعه نهادهای تصمیم‌ساز در عرصه سیاست خارجی ایران بخصوص دستگاه دیپلماسی کشور وظیفه دارند تا از این فرصت کم‌نظیر بین‎المللی که با قرار گرفتن در صدر اخبار رسانه‎های داخلی و خارجی، قابلیت تأثیرگذاری افزونی یافته است، با برنامه‎ریزی دقیق و پیش‌بینی جمیع رخدادهای پیرامون این سفر، نهایت استفاده را در جهت تأمین منافع ملی برده و در مسیر انتقال مطالبات منطقی و بحق کشورمان به جامعه جهانی و تشریح تأثیر تحریم‎های ظالمانه به عنوان تروریسم اقتصادی که مردم ایران را نشانه گرفته است، کمال بهره‎برداری را انجام دهند و در این میان رسانه‎ها، مسئولان و صاحبان تریبون نیز باید خود را موظف به تعدیل انتظارات جامعه دانسته تا نتایج این سفر با برخی اظهارات غیرمنطقی و پیشداورانه به سرخوردگی از عملکرد دولت و حاکمیت منجر نشود.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.