علی(ع) و رنج هایش

فرهنگی /
شناسه خبر: 473683

چون در جامعه‌ای انحراف پدید آید و بنیانی کج نهاده شود، دیگرنمی توان از آن انتظار موفقیت و رستگاری داشت، پیامبر اسلام(ص) خواست که دین اسلام محکم و استوار باشد و مردم را در جهت اصلاح و پیروزی در دنیا و آخرت قرار دهد. پیوسته سفارش به‌ایمان، وحدت و پاکدامنی می‌کرد.

دوست داشت که پس از او مدیریت و هدایت دین در دست رهبری لایق و کاردان باشد تا تعلیمات محمدی(ص) را ادامه دهد. او به هر مناسبتی علی(ع) را لایق هدایت و کشتی نجات در دریای متلاطم جامعه معرفی می‌کرد. خصوصیات حضرت‌اش را برای امت بیان می‌فرمود و صراحتاً می‌گفت بهتر از علی(ع) کسی را برای جانشینی بعد از خود نمی‌شناسد. ولی منافع، ریاست طلبی، اندیشه‌های باطل و نارسایی اندیشه، مانع از آن شد که پیام غدیر شنیده شود و حقیقت حق آشکار گردد و پس از رحلت پیامبراکرم(ص) رنج‌های علی(ع) آغاز شد. مقام والای او را تنزل دادند.باتقوا‌ترین خلق خدا را منزوی ساختند.کسی که با معرفی پیامبر(ص) شایسته‌ترین بود کنارش گذاشتند و مهم‌تر از همه مردم را از وجودی پایدار و شخصیتی لایق و هدایتگر محروم کردند و این بزرگترین ستم به علی(ع) و به مردم و به امت رسول‌الله(ص) بود و کدام ظلم بیشتر از آن است که جمعی با سر و صدا و شعار و فریاد کسی را که مدیر و مدبر‌ترین است و کسی را که می‌تواند اجتماعی را به صلاح و فلاح برساند کنار بگذارند؟ با این همه علی(ع) دم بر نیاورد، باشد که جامعه اسلامی در مسیر اتفاق و اتحاد قرار گیرد و تا آخرین لحظه حیات برای هدایت و سعادت جامعه کوشید و نهایت سعی را خود رانمود تا در جامعه انحراف و اختلافی پدید نیاید.بالاخره خودخواهی و خود محوری و جهل باعث شد که علی(ع) کشته شود و نامش نیز مظلوم بماند.
در جوامع اگر امثال علی(ع) باشند مردم به ترقی و تعالی می‌رسند، گمراهی و ضلالت پیش نمی‌آید. بیگانگان اظهار وجود نمی‌کنند، دزدی‌ها و فساد فردی و اجتماعی پدید نمی‌آید. همه بر اساس عقل سلیم و اندیشه ثابت به دنبال حق می‌روند.
چیزی که باعث انزوای علی(ع) و پیروان علی(ع) در طول تاریخ شده و می‌شود، جهل مردم و خودکامگی قدرتمندان است.علی(ع)در جنگ صفین می‌خواهد جلوی ظلم و تجاوز و انحراف را بگیرد، اما جمعی که در دریای جهل و تعصب نابخردانه غرق شده‌اند، علاوه بر آن‌که خود اقدامی در جهت قطع ریشه ظلم نمی‌کنند، حامی ظالم می‌شوند و آب به آسیای ظالمان می‌ریزند. در نهروان با علی(ع) می‌جنگند و یاران علی(ع) را قتل عام کرده وامام زمان خود را متهم به کفر و تخطی از فرمان الهی می‌کنند.دشمن دانسته با حق می‌جنگد.اما اینان با چشم‌های بسته خود را به چاه می‌اندازند. این بزرگترین رنج علی(ع) بود که چرا مدعیان خواندن قرآن و شنوندگان حدیث و دیدارکنندگان با صحابه پیامبر(ص) به چنین درد جانکاهی مبتلا شده‌اند.چرا باید قاریان و حافظان قرآن گمراه شوند؟برای علی(ع) بسیار دردناک بود که چگونه یاران صفین که برای خدا و فرمان امامشان با ستم‌های معاویه به نبرد پرداختند، فریب حیله‌های عمروعاص را خوردند و پیشوای برحق شان را ترک کرده و  روی او شمشیر کشیدند!؟آنها که به مقام والای علی(ع) پی نبردند و او را شهید کردند، درهمیشه تاریخ و درهمه جای زمین خوارجند.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.