گفت‌وگو را فراگیر کنیم

سیاسی /
شناسه خبر: 473671

گفت‌وگو را باید گمشــــــده مهم امروز فضـــــــای سیاســـــــــــــــی و اجتماعی کشور دانست که هر قدمی در راستای آن مــــی‌توانـــــــد مثبت باشد. در شرایطی که رنجی بزرگ، حاصل سال‌ها دوری جستن از گفت‌وگوی دوطرفه بر ساحت‌های مختلف جامعه و کشور را ‌می‌آزارد بدون شک با تشدید فشارهای خارجی لزوم حرکت به سمت یک فضای گفت‌وگویی لازم و ضروری است. اما گفت‌وگویی که بتواند ثمربخش و نتیجه‌بخش باشد و تنها در چارچوبی ظاهری باقی نماند.

در هفته‌های اخیر به بهانه ماه مبارک رمضان جلسات مختلف گفت‌وگوی رو در روی مقامات بلندپایه کشور و مسئولان قوا با اقشار مختلف حرکتی امیدوارکننده به نظر می‌رسد. خصوصاً شروع این حرکت در قوه قضائیه که پیش از این خبری از این دست اقدامات در آن نبوده. جامعه ما در سطوح مختلف سال‌هاست که از گفت‌وگو فاصله گرفته؛ چه گفت‌وگوی رده‌های مختلف حاکمیت با مردم و بالعکس، چه گفت‌وگوی سیاسی بین جناح‌ها و احزاب و چه گفت‌وگو بین اقشار، صنوف و طبقات مختلف اجتماعی. حاصل این وضعیت هم یک بی خبری مزمن از همدیگر در سطح عمومی است که آن را می‌توان به نوعی از نا آگاهی از منویات، تجربیات، نظرات، انتقادات و نگرانی‌های مطرح در بخش‌های مختلف تعبیر کرد. به عبارتی هر بخش از جامعه به دلیل نبود یک گفت‌وگوی مؤثر از حال و روز و حرف دل بخش‌های دیگر اطلاعی ندارد و این وضعیت می‌تواند جامعه را به جزایر مختلفی تجزیه کند که در بی‌خبری از هم در کنار هم زیست می‌کنند.
برگزاری جلسات یاد شده می‌تواند هم خود منشأ تبادل نظر و آگاهی از حال و روز این بخش‌ها نسبت به هم باشد و هم عاملی در جهت تشویق و ترویج این رفتار برای فراگیری بیشتر در سطح جامعه. اما باید این را هم افزود که الزاماً هر شکلی از گفت‌وگو، فرآیندی نتیجه‌بخش نیست. به عبارتی ما باید در پی طراحی مدلی از گفت‌وگوی ثمربخش باشیم که برای جامعه آورده و محصول مشخصی داشته باشد.
در این شرایط نفس برگزاری جلسات دیدار و گفت‌وگو اگر منجر به تسری مسائل قشرهای مختلف به سطح تصمیم‌گیری کشور نشود، نه تنها حاصلی نخواهد داشت بلکه خود تبدیل به عاملی علیه فرهنگ تساهل و گفت‌وگو می‌شود. چرا که کفایت کردن به جلسات بی‌نتیجه گفت‌وگو ضمن معنازدایی از این فاکتور وفرآیند مهم اجتماعی باعث بی‌اعتمادی و بی‌اعتنایی جامعه به ذات آن هم خواهد شد که این را می‌توان گفت‌وگو علیه گفت‌وگو دانست.
بنابراین ضروری است که در روزهای جاری که به بهانه ماه مبارک رمضان چنین جلساتی برقرار است اولاً نسبت به استمرار آن برنامه‌ریزی لازم صورت بگیرد و ثانیاً تدبیری اندیشیده شود که فرآیند گفت‌وگو عملاً در این جلسات جریان پیدا کند که اولین نشانه آن این است که طرف‌های حاضر بعد از پایان جلسه درک صحیح‌تری نسبت به مطالبات، تمایلات، دغدغه‌ها و مسائل همدیگر پیدا کنند و به همگرایی فکری بیشتری رسیده باشند.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.