روایت خبرنگار ایران از سایت هسته‌ای نطنز

ماجرای دوربین‌های آبی رنگ نظارت آژانس

سیاسی /
شناسه خبر: 473379

ابتکار سخنگوی سازمان انرژی اتمی و ترتیب دادن سفر یک روزه برای بازدید خبرنگارانی که در گرماگرم مذاکرات ایران و 1+5 این ماراتن نفسگیر را در سوئیس و اتریش پیگیری می‌کردند، فرصت مغتنمی بود تا اصحاب رسانه بی واسطه با حقیقت توانمندی هسته‌ای ایران آشنا شوند.

مریم سالاری/ نخستین دیدار از «قلب تپنده غنی‌سازی ایران» در نزدیکی نطنز، باغ شهری که در دل کویر و فاصله ۱۲۰ کیلومتری شمال ‌شرقی اصفهان قرار گرفته، برای هر خبرنگاری جذاب است؛ چه بخشی از مذاکرات فشرده و پیچیده هسته‌ای در روزهای متمادی در وین؛ لوزان و ژنو برای حفظ این ارگان اساسی از پیکره دانش و توان هسته‌ای ایران بود.

ابتکار سخنگوی سازمان انرژی اتمی و ترتیب دادن سفر یک روزه برای بازدید خبرنگارانی که در گرماگرم مذاکرات ایران و 1+5  این ماراتن نفسگیر را در سوئیس و اتریش پیگیری می‌کردند، فرصت مغتنمی بود تا اصحاب رسانه بی واسطه با حقیقت توانمندی هسته‌ای ایران آشنا شوند.

تب و تاب سفر به نطنز بعد از ورود اتوبوس به جاده خاکی منتهی به سایت بیشتر و بیشتر شد؛ چه دیدن نقاط حفاظتی، خاکریزهای کنار جاده، ضدهوایی‌های نصب شده و رادارهای مستقر در دو طرف جاده بیشتر می‌شد و هیجان حضور در این نقطه منحصر به فرد را به اوج می‌رساند.

خیلی از خبرنگاران برای نخستین بار وارد منطقه‌ای می‌شدند که تدابیر امنیتی- حفاظتی ویژه‌ای بر آن حکمفرما بود. حضور چند مأمور مسلح ویژه در دروازه ورودی، همراهی دو مأمور حفاظت در داخل اتوبوس و زیر نظر گرفتن نفر به نفر همه میهمانان از سوی آنها باعث شد این احساس به وجود بیاید که هر اقدام غیرمعمولی، مخاطراتی به همراه خواهد داشت. 

توصیه‌های ایمنی یگان‌های ویژه که می‌کوشیدند در عین قاطعیت با خوشرویی میهمانان را متوجه شرایط امنیتی سایت کنند، باعث شد اصحاب قلم تنها به بردن قلم و خودکار بسنده کنند و ثبت آنچه می‌بینند و می‌شنوند را به حافظه خبرنگاری خود بسپارند.

وسعت فضا و دورنمای ساختمان‌های متعدد با کاربری‌های مختلف نشان می‌داد سایت نطنز از حیث بهره‌مندی از استانداردهای زندگی یک شهر کوچک چیزی کم نداشته باشد. به غیر از مراکز تخصصی غنی‌سازی و تجهیزات مرتبط به آن، وجود تمهیدات اقامتی و پزشکی برای رفاه حال پرسنل و میهمانان و تجهیز آنها به همه نیازهای رفاهی باعث شده تا حداقل برای نیازهای اولیه الزامی به عبور و مرور به شهر وجود نداشته باشد.

هیجان‌انگیزترین بخش سفر عبور از تونل‌های درهم پیچیده و شیب‌داری بود که ما را به عمق 40 متری زمین می‌رساند؛ شاید داخل اهرام مصر شبیه به همینجا باشد. خبرنگاران در نهایت با پوشش‌های ویژه‌ای که مختص همین فضاست به سالن اصلی غنی‌سازی قدم گذاشتند و به حکایت چرخش سانتریفیوژها گوش سپردند. چرخشی که گرچه از 4 سال پیش با استانداردهای برجام  دستخوش تغییراتی شده اما فعالیت‌ها همچنان روی ریل پیشرفت قرار دارد؛ بویژه که تولید نسل ماشین‌های IR8 که ممنوعیتی برای ساخت آن وجود نداشته، با چنان سرعتی پیش رفته که شرایط را مهیای غنی‌سازی در سطحی بالاتر و با ظرفیتی بیشتر از سطح تعیین شده در برجام کرده است. اما تنها پایبندی ایران به برجام است که  باعث شده فرمان آغاز به کار این ماشین‌های پیشرفته از سوی مقام‌های ایرانی صادر نشود.

در حالی که به توضیحات فنی گوش سپرده بودیم، چشمان‌مان دوربین‌های نظارتی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را جستجو می‌کرد. طبق توضیح کارشناسان، متوجه دوربین‌های آبی رنگی شدیم که در نقاط مختلف سایت تعبیه شده و ورودی‌ها و خروجی‌های بخش‌های مختلف سایت را ۲۴ ساعته ثبت و ضبط می‌کنند. دوربین‌هایی که فیلمبرداری نمی‌کنند و فریم به فریم عکس می‌گیرند و به حافظه‌داخلی خود می‌سپارند.

 بازرسان آژانس برای بررسی وضعیت سایت با مراجعه به آنجا عکس‌ها را در همان محل بررسی کرده و کارت حافظه را بار دیگر به دوربین متصل می‌کنند. ناظر آژانس اجازه خروج تصاویر را از سایت ندارد و پس از مشاهده تصاویر عکس‌ها را در همان محل پاک می‌کند. سخنگوی سازمان انرژی اتمی در پاسخ به سؤال «ایران» مبنی بر اینکه تصویربرداری این دوربین‌ها تحت نظر کدام قوانین آژانس است، می‌گوید: هم قوانین پادمانی و هم پروتکلی که در صورت خروج ایران از برجام، امکان دارد ورق برگردد و این نظارت‌ها با لغو اجرای داوطلبانه پروتکل از سوی ایران تنها به مقررات پادمانی محدود شود.

در حالی که اصحاب رسانه با تکان دادن دست با دوربین‌های آژانس خداحافظی کردند، با چند پرسش و پاسخ درباره آینده‌ صنعت هسته‌ای به بازدید خود از سایت پایان دادند. واپسین ساعات حضور در سایت نطنز با جلسه پرسش و پاسخ سخنگوی سازمان و مهمان نوازی پرسنل  و مراسم افطار گذشت و البته اعلام این خبر که میزان تولید اورانیوم 3.6 درصدی از این تاریح یعنی دوشنبه 30 اردیبهشت 98 حدود 4 برابر می شود. و این وعده که دو هفته دیگر به بازدید کارخانه راکتور آب سنگین اراک خواهیم رفت.

 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.