جلال طالبی سرمربی تیم ملی در جام ملتهای 2000در گفت وگو با «ایران:»

در تیم من اختلاف بین بازیکنان بود اما کسی کم کاری نکرد

ورزشی /
شناسه خبر: 438822

تیم ملی فوتبال ایران با هدایت جلال طالبی در جام ملت‌های 2000 لبنان شرکت کرد. پس از جام جهانی 1998 فرانسه، طالبی برای دومین بار هدایت تیم ملی ایران را برعهده گرفته بود. تیم تحت هدایت او ابتدا برابر لبنان میزبان مسابقات به پیروزی 4 بر صفر رسید و سپس مقابل تایلند به تساوی 1-1 بسنده کرد.

  ایران در بازی سوم عراق را 2 بر یک شکست داد و به عنوان تیم اول از گروه خود صعود کرد. تیم ملی در مرحله یک چهارم نهایی برابر کره جنوبی قرار گرفت و با گل طلایی 2 بر یک شکست خورد و حذف شد. پس از آن هم طالبی از سمت خود کناره‌گیری کرد و مربیگری‌اش را در سوریه ادامه داد. جلال طالبی در گفت‌و‌گو با خبرنگار «ایران» درباره آن روزها و شرایط فعلی تیم ملی صحبت کرده است.
تیم خوبی در جام ملت‌های لبنان داشتید، چرا به نتیجه دلخواه نرسیدید؟
من در حالی سرمربی ایران در جام ملت‌ها شدم که مدیرفنی تیم ملی بودم اما وقتی که مرحوم منصور پورحیدری از تیم ملی جدا شد و به استقلال رفت، آقای صفایی فراهانی دوباره از من خواست که هدایت تیم را بپذیرم و 24 روز قبل از شروع جام سرمربی شدم. در هفته اول اردوی آماده‌سازی بازیکنان استقلال به خاطر حضور در جام حذفی نیامدند و در هفته دوم بازیکنان پرسپولیس به خاطر حضور در جام باشگاه‌های آسیا شرکت نکردند. در مجموع با 13 بازیکن در اردو بودیم، در ادامه به اردوی آلمان رفتیم و تازه آنجا بود که لژیونرها اضافه شدند. عملکردمان در مرحله گروهی با دو برد و یک تساوی خوب بود اما در مرحله حذفی اسیر اتفاقاتی شدیم که شاید 30 سال یک بار رخ می‌دهد و با گل طلایی به کره باختیم. در حالی که اگر وقت اضافه ادامه پیدا می‌کرد، شاید به پیروزی می‌رسیدیم. ضمن اینکه ما فکر می‌کردیم کره جنوبی در گروهش دوم شود اما چین دوم شد و کره که بهترین تیم سوم بود، به ما خورد.
ولی گویا بازیکنان استقلال و پرسپولیس در تیم ملی با هم خوب نبودند و اصلاً جو خوبی حاکم نبود.
این مسأله واقعیت داشت. آن زمان تنها این 2تیم روی بورس بودند و هر مربی هم که می‌آمد، از این 2 تیم 6، 5 بازیکن دعوت می‌کرد. چون باشگاه خاص دیگری نبود. فوتبال مثل حالا نبود که تیم‌ها حرفه‌ای باشند و امکانات و پول در اختیار داشته باشند. فقط لژیونرها کمی پول می‌گرفتند. آنها هم می‌دیدند بازیکن لژیونر بنز 100 هزار دلاری زیر پایش است و خودشان نمی‌توانند قسط خانه شان را بدهند، ناراحت می‌شدند و اختلاف‌هایی به وجود می‌آمد. با این حال، ما همیشه سعی کردیم که دل‌ بازیکنان را به هم نزدیک کنیم و صمیمیت شان حفظ شود.
شما هم بعد از حذف تیم ملی استعفا دادید؟
بله من به عنوان مسئول فنی تیم خودم را بیشتر از بقیه مقصر می‌دیدم و کناره‌گیری کردم تا دست آقای صفایی برای انتخاب مربی بعدی باز باشد.هرچند ایشان هم به سختی پذیرفت. او انسان فوق العاده‌ای است که خدمات زیادی به فوتبال ایران داشته است.
فکر نمی‌کنید بازیکنی کم کاری کرد یا با شما مشکل داشت؟
فکر کردن به کم کاری اصلاً درست نیست. چون یک بازیکن ملی به سطحی از درک رسیده که می‌داند بحث حیثیت ملی مطرح است اما شاید بازیکنانی بودند که احساس می‌کردند اگر من بمانم، شاید خط بخورند.
شرایط تیم ملی در حال حاضر را چطور ارزیابی می‌کنید؟
این تیم اصلاً با تیم آن دوره قابل قیاس نیست. تیم فعلی مربی ای دارد که 8 سال بالای سرش بوده و در 5، 4 سال اخیر هم تیم اول آسیا بوده و این بازیکنان را در اختیار داشته. ما از لحاظ دفاعی بسیار خوب هستیم ولی اگر در بخش هجومی هم بتوانیم خودمان را تقویت کنیم، مشکل چندانی نداریم. ویتنام و یمن نمی‌توانند فشار زیادی به ما وارد کنند اما عراق تیم خوبی است و همیشه مقابل ما پایاپای فوتبال بازی کرده است. این تیم ما را در استرالیا حذف کرد و بازیکن خوبی هم مانند بشار رسن و طارق همام دارد که در پرسپولیس و استقلال خوب بازی می‌کنند. در مرحله بعد هم احتمالاً به حریف آسانی مانند عمان می‌خوریم.
ولی خیلی از هواداران فوتبال انتظار قهرمانی دارند.
به نظرم با توجه به حضور 8 ساله کی روش در ایران، انتظار بجایی است. ما مقابل یمن و ویتنام می‌توانیم فوتبال رو به جلو بازی کنیم و نباید خلاقیت‌های فردی را فدای بازی محتاطانه کنیم. باید از قید و بندهایی که دست و پای بازیکنان را می‌بندند، رها شویم تا آنها هنر و مهارت خود را نشان دهند و بتوانند راحت نفس بکشند. می‌توانیم با توجه به شرایط خوبی که داریم، شانس مان را برای قهرمانی آزمایش کنیم.