خشونت در سیما و بازتاب آن در جامعه

اجتماعی /
شناسه خبر: 425048

یکی از بحث‌انگیز‌ترین موضوعات اجتماعی تأثیر رسانه‌های اجتماعی بخصوص تلویزیون بر رفتار مخاطبانش است. تلویزیون در کارکردی پنهانی و ناخواسته قالب‌های خاصی از سبک زندگی و الگوی رفتار را در ذهن افراد جامعه شکل می‌دهد.

این قالب‌های ذهنی بطور مثال می‌تواند افکاری مردسالارانه باشد که در شکل تسلط مرد به زن در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی نمایش داده می‌شود. به عبارتی وقتی در یک مجموعه تلویزیونی مردانگی یا جنسیت مردانه عاملی است که سلطه مرد بر زن و سایر اعضای خانواده را توجیه می‌کند و بر همین اساس مشاهده می‌کنیم که درخواست‌های فرزندان نادیده انگاشته شده یا با خشونت و پرخاشگری پاسخ داده می‌شود، درمی‌یابیم که این افکار به شکل خزنده و رسوبی ذهن افراد جامعه را به سوی این نکته سوق می‌دهد که خشونت یکی از ابزارهای حل مسأله و کنترل دیگران خواهد بود.
نمایش صحنه‌های خشن در فیلم‌های سینمایی بطور ناخودآگاه زمینه خشونت‌ورزی را در ذهن مخاطبانش شکل می‌دهد زیرا حل مسأله با شیوه‌های خشونت‌آمیز نه تنها تمایل به خشونت را کاهش نمی‌دهد بلکه موجد خشونت خواهد بود. درواقع مشاهده خشونت در تلویزیون رابطه مستقیم و معنا‌داری با افزایش خشونت در میان شهروندان خواهد داشت. متأسفانه برنامه‌های اکشن و خشونت‌آمیز در رسانه‌های جمعی و بخصوص تلویزیون به‌عنوان تجارتی پر سود برای تولیدکنندگان فیلم درآمده و نمایش این‌گونه از فیلم‌ها در تلویزیون به علت پرطرفدار بودن و منافع اقتصادیش بسرعت در حال گسترش است بطوری‌که بر اساس پژوهش‌های به عمل آمده نمایش فیلم‌های پر مخاطب اکشن خشونت را از سطح بزرگسالی به دوره نوجوانی انتقال داده است. 
متأسفانه افرادی که دارای آشفتگی‌های هیجانی هستند بدون داشتن مهارت‌های شناختی، ذهنی و اجتماعی بخوبی نمی‌توانند تفاوت آشکار میان واقعیت و خیال‌پردازی‌هایی که در تلویزیون نمایش داده می‌شود را تشخیص داده بطوری‌که همین واقعیت پنداری یکی از عواملی است که به گسترش خشونت‌های بین فردی یا خیابانی در جامعه دامن می‌زند. لذا به این نتیجه الزام‌آور می‌رسیم که خشونت مشاهده شده از طریق تلویزیون یکی از عوامل خشونت‌های کلامی و فیزیکی در جامعه بوده و ادامه این روند پیامدهای جبران‌ناپذیری را متوجه نسل‌های آینده خواهد کرد.
وقتی صحنه‌های خشونت در فیلم‌ها در معرض دید خانواده قرار می‌گیرد، براحتی می‌توان افزایش خشونت ورزی در جامعه را پیش‌بینی کرد. نشان دادن فیلم‌هایی از قتل و جنایت و عادی‌سازی آن در ذهن شهروندان، باعث خواهد شد وجدان جمعی حساسیت مطلوب را از دست بدهد و به مرور، وقتی شهروندان در معرض مکرر خشونت پراکنی قرار می‌گیرند نوعی اثر حساسیت زدایی ایجاد می‌شود و افراد به باورهایی هدایت می‌شوند که می‌توانند به شیوه‌های آموخته شده به دیگران آسیب برسانند.
از منظر یادگیری اجتماعی، پرخاشگری و خشونت، صورت آموخته‌ای از رفتار اجتماعی است به عبارت دیگر ما شیوه‌های مختلف آسیب رساندن به دیگران را یاد می‌گیریم. درست به همان صورت که بسیاری از شکل‌های دیگر کنش‌های اجتماعی را می‌آموزیم. مشاهده خشونت در دنیای واقعی به اضافه نمایش خشونت رسانه‌ای، یک بار سنگین از وقایع خشن را ایجاد می‌کند. افرادی که این بار اضافی را تجربه کرده‌اند، بیشتر احتمال دارد که از خشونت برای ایجاد و استوار کردن هویتشان به‌عنوان عنصری از یک گروه ضداجتماعی و منزوی 
استفاده کنند.

کلمات کلیدی

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.