اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۱۹ فروردین ۱۳۹۹

استانی شدن انتخابات؛تقویت احزاب

استانی شدن انتخابات؛تقویت احزاب
عبدالکریم حسین‌زاده نماینده نقده و اشنویه

ما چیزهای مهمی را در حوزه سیاسی خود مرتباً به تعویق می‌اندازیم و این تعویق از ترس موانعی است که حدس می‌زنیم ایجاد شوند. به‌طور مثال برای انتخابات استانی مرتباً می‌شنویم که ممکن است سازمان‌ها، نهادها و مراکز تجمیع منابع مالی باشند که دربیایند و بر سر راه چنین انتخاباتی قرار گرفته و آن را مدیریت کنند.

 
 
 
 
 در ادامه همین استدلال است که ظرفیت و قدرت مالی کمتر جریان‌های اصلاح‌طلب و تحول‌خواه نیز باعث افزایش نگرانی بابت شکست‌های سنگین‌تر آنها می‌شود. با طرح این دست نگرانی‌ها که البته بی‌پایه هم نیستند مدام چیزی را به تعویق می‌اندازیم که تقویت جامعه مدنی، احزاب و سازمان‌یافتگی سیاسی و پویایی اجتماعی است. اساساً تا کجا قرار است این دست موارد را از ترس عقب ماندن اصلاح‌طلبان و تحول‌خواهان به تعویق بیندازیم؟ در همین انتخابات گذشته مجلس تقریباً در تمام کلانشهرها انتخابات به‌صورت لیستی برگزار شد و به رغم وجود همه مواردی که به‌عنوان مانع معرفی می‌شوند، افرادی رأی آوردند که با استدلال‌های گفته شده اساساً نباید وارد مجلس می‌شدند. بنابراین به نظر می‌رسد واقعیت در صحنه عمل و انتخابات چیزی فراتر از همین گستره نگرانی‌های بیان شده است و فاکتورهای متعددتری را در بر می‌گیرد.  نمایندگان مجلس نقش مهمی دارند که مدت‌هاست از آن غافل شده و به جایش مشغول رتق و فتق امور عادی حوزه انتخابیه هستند. آن نقش هم ظهور در قامت یک قانونگذار و ناظر کلان در سطح ملی است. قوانینی که در مجلس نوشته می‌شود تنها مخصوص تهران نیست، بلکه تبعات آن تا دورترین نقاط کشور را هم در بر می‌گیرد. همین‌طور در حوزه نظارت می‌توان این مسأله را به همین شکل طرح کرد. عدم ایفای یک نقش ملی است که باعث شده تعداد قانونگذاری‌های موازی ما در مجلس یا انباشت قانون و نظارت بر اجرای آن به جایی برسد که عملاً در مسائل اجرایی کشور اختلال ایجاد کند که این هم ناشی از بازماندن نمایندگان از انجام وظایف ملی آنهاست. همچنین ما سال‌هاست که در رؤیای ایجاد تحزب واقعی هستیم. تحزبی که اصلاً به معنای وضعی نیست که ما با تعداد بسیار زیادی خرده حزب کوچک که هیچ‌کدام توانمندی ملی ندارند، مواجه هستیم. چیزی که می‌تواند به تحزب در کشور ما کمک کند این است که ما از جایی حزب‌گرایی در کشور را بواسطه برخی تغییرات به جلو هل بدهیم. استانی شدن انتخابات مجلس در کشور در واقع همین هل دادن شرایط به سمت تقویت و تحکیم تحزب در کشور است. یعنی ما با این کار ضرورت ظهور و فعالیت احزاب بزرگ را فراهم می‌کنیم و در ادامه آن است که فضای سیاسی با قرار گرفتن ناگزیر در برابر این ضرورت، به قواعد آن تن داده و وارد بازی متفاوت‌تر و مدنی‌تری می‌شود. مضاف بر این در یک انتخابات استانی و سپس حزبی امکان وامدار شدن نامزدها به افرادی که بواسطه کمک‌های مالی روابط خود را در حوزه‌های سیاسی و اقتصادی بسط می‌دهند بسیار کاهش می‌یابد. همچنین استانی شدن انتخابات زمینه نفوذ و تأثیر شعارها و برنامه‌های احساسی و غیراجرایی را کاهش می‌دهد. در آن صورت جریان‌های حامی لیست‌ها یا احزاب برای هر پهنه جغرافیایی رو به تدوین برنامه می‌آورند و چون این برنامه قائم به فرد نیست و عمر آن جریان و حزب نیز مستمر خواهد بود، قطعاً برای منطقی و قابل دفاع بودن آن بیش از وضعیت کنونی فکر و تلاش می‌شود. قطعاً استانی شدن انتخابات در سنوات اولیه خود با سختی‌هایی مواجه خواهد شد اما می‌تواند منجر به ایجاد شرایطی مهیاتر برای فعالیت حزبی در کشور و رقابت‌های مدنی‌تر در حوزه سیاسی شود.
 
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.