printlogo


اردن: ناتوی عربی هنوز در حد ایده است

کد خبر: 414864تاریخ: 1397/7/9 14:55
اردن: ناتوی عربی هنوز در حد ایده است
همزمان با بالا گرفتن بحث‌ها درباره طرح ناتوی عربی و میزان توان و نقش آن در منطقه، ایمن الصفدی، وزیر خارجه اردن خبر داد، پیشنهاد آمریکا برای تشکیل این نیروی نظامی، همچنان در حد یک ایده بوده و در دست بررسی است.

به گزارش رسانه های عربی، ایمن الصفدی تاکید کرد: پیش از تصمیم درباره نسخه نهایی این پیشنهاد بررسی‌های لازم درباره آن انجام خواهد شد و این ائتلاف در صورت تشکیل با بحران‌های منطقه برخورد خواهد کرد.
به گفت وی برای عملی کردن این طرح باید در درون دولت‌های عربی و میان امریکا و کشورهای عربی کارهای زیادی انجام شود. تشکیل سازمان امنیتی منطقه‌ای پیشنهاد جدیدی برای خاورمیانه نیست.
شصت سال پیش در فوریه 1958 میلادی جمال عبدالناصر رئیس جمهوری وقت مصر و شکری قوتلی، رئیس جمهور سوریه در قاهره وحدت دو کشور را با نام جدید «جمهوری متحده عربی» اعلام کردند. طرح اتحاد میان دو کشور زمانی اتفاق افتاد که سوریه دچار بی‌ثباتی سیاسی بود. طرح وحدت اما از ابتدا محکوم به شکست بود و پس از اتحاد دو کشور اقدامات محسوس چندانی را انجام ندادند.
جورج بشارت کارشناس سیاست خارجی امریکا در خاورمیانه در گفت و گویی با روزنامه ایران، در همین ارتباط معتقد است، ایالات متحده پیشنهاد یک ائتلاف امنیتی جدید با حضور شش کشور عربی در حوزه خلیج فارس به علاوه اردن و مصر را مطرح کرد. در نتیجه، کاربرد اصطلاح «ناتوی عربی» می‌تواند تا حدی گمراه کننده باشد چرا که نمی‌تواند نقش برجسته ایالات متحده در این ابتکار عمل را نشان دهد.همچنین جورج بشارت فکر می کند هدف اصلی دولت ترامپ آن است که مسئولیت دفاع را از روی دوش امریکا برداشته و به شرکای بین‌المللی مختلف منتقل کند. این موضوع را در هدف ترامپ در مورد ناتو نیز می‌توان دید.
به نظراین کارشناس هیچ کشوری به اندازه عربستان سعودی از ایران هراس ندارد. قطر و ایران از حماس حمایت می‌کند که روابط دوستانه‌ای با اخوان‌المسلمین در مصر دارد. به همین دلیل جای تردید است که مصر بخواهد با حضور در این ائتلاف تازه، وارد درگیری‌ای شود که مربوط به آن کشور نمی‌شود. «کریستوفر دیویدسون» استاد مطالعات خاورمیانه دانشگاه دورهام بریتانیا هم که در گفت و گویی با روزنامه ایران سخن گفته، همین نظر را دارد و می گوید : مصر نگرانی قابل توجهی نسبت به ایران و اهداف آن ندارد. همچنین احتمالاً کماکان به حفظ توازن میان حمایت لفظی از عربستان سعودی و امارات متحده عربی ادامه می‌دهد اما این حمایت را به مرحله عمل در نمی‌آورد.
در همین حال جان هاپکینز نیز در سخنانی با روزنامه ایران، معتقد است ایده ناتوی عربی نیز یکی از عناصر دیگر استراتژی امریکا ضد ایران است. با این حال، شاهد آن هستیم که دولت امریکا مایل به مواجهه با ایران در سوریه، عراق، لبنان و یمن است. اگر ناتوی عربی با هدف محدود کردن نفوذ ایران در کشورهای غربی است ترامپ موفق نخواهد شد. کشورهای حوزه خلیج فارس خواستار انداختن بار اصلی مسئولیت جنگ با ایران بر دوش امریکا و محدود کردن فعالیت‌های ایران در منطقه توسط امریکایی‌ها هستند.

قراردادهای پر‌زرق و برق

ایده ناتوی عربی در سفر ماه می سال گذشته ترامپ به عربستان کلید خود. ترامپ در سفر به عربستان با یک تیر می‌خواست چند نشان بزند. او علاوه بر امضای قراردادهای گسترده و سرازیر کردن دلارهای نفتی به سوی کشورش، ضمن انتقاد از اوباما به‌دلیل نادیده گرفتن متحدان عرب، قصد داشت، پا جای پای اوباما هم بگذارد. سفر او به عربستان یادآور سفر اوباما به مصر بود. همان‌طور که اوباما در سفر به مصر وارد مسجدی شد و از آنجا جهان اسلام را مورد خطاب قرار داد و سعی می‌کرد چهره‌ای از آمریکا ارائه دهد که با اسلام دشمنی ندارد، ترامپ هم با سفر به عربستان می‌خواست این پیام را به دنیا منتقل کند که آمریکا سر ناسازگاری با اسلام ندارد. با این حال، سفر ترامپ به عربستان در شرایط زمانی و منطقه‌ای مهمی انجام شده است.
در جریان این سفر بود که نشست سران کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس با آمریکا با مشارکت دونالد ترامپ و مقامات کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس برگزار شد. در جریان این نشست توافقی برای ایجاد مرکز مبارزه با تروریسم و تندروی امضا شد. نشست سران کشورهای عربی حوزه خلیج‌فارس و آمریکا پس از پایان هفدهمین نشست مشورتی سران خلیج‌فارس برگزار شد. ریاست این نشست را دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا و سلمان بن عبدالعزیز، پادشاه عربستان بر عهده داشتند.
جورج بشارت با بیان این مطلب که کشورهای عربی دارای تفاوت‌هایی هستند که بیش از منافعی است که می‌تواند آنان را به یکدیگر متصل سازد گفت: این تفاوت‌ها قدرت تأثیر‌گذاری بیش از صرف ایده مبهم وابستگی و دلبستگی به ملی‌گرایی عربی دارند. واقعیت آن است که ملی‌گرایی عربی از دهه 60 میلادی به این سو قدرت خود را از دست داده و تضعیف شده است و من شواهد بسیار کمی می‌بینم که امکان بازگشت به آن ایده به شکلی قابل توجه وجود داشته باشد.


لینک مطلب: http://www.ion.ir/News/414864.html