printlogo


ما را به قدیم برگردانید

کد خبر: 338077تاریخ: 1396/12/22 09:58
چهارشنبه سوری دیگری از راه رسید
ما را به قدیم برگردانید
گوش من پر از صداهای مهیب است و کودکی من سرشار از ترس و صداهای خوفناک. تصور من از کودکی، تصور شنیدن صدای آژیر قرمز و دویدن با پدر و مادر به‌سمت پناهگاه‌هایی است که گوشه‌گوشه اهواز مستقر کرده بودند تا مردم به کسری از ثانیه هر چه در دست دارند زمین بگذارند، دست خانواده را بگیرند و از شر صداهای مهیب بمباران و انفجار و ضدهوایی‌ها به‌جایی بروند که شاید حداقل سقف بالای سرشان توان و تحمل بیشتری داشته باشد.

ایران آنلاین / آن روزهای ابتدایی دهه شصت، پر از صدا بود. صدای آژیر، صدای ضدهوایی، صدای گوینده رادیو و این جنگ بود که تمام کودکی ما و نسلی که ما بودیم را تغییر داد. جنگی که بعدها فهمیدیم برای چه بود و بی‌ذکر جزئیاتش به قهرمانانمان افتخار کردیم و صاف و محترم، همه جا و هر وقت به احترامشان ایستادیم که امروز هنوز خانه‌ای داریم در «اهواز» یا هر کجای ایران و این وطن با تمام دشواری‌هایش وطن ماست. چهارشنبه‌سوری هم بود؛ اما نه شبیه این چهارشنبه‌سوری‌های سوزنده. آن روزها کمتر کسی می‌سوخت.

آن روزها کمتر کسی می‌مرد و صداهایی که می‌شنیدیم با صداهای امروز تفاوت ماهوی بسیار داشت. کوچه را به‌خاطر دارم. هم محله‌ای‌ها با کمک میوه فروش‌های محل گُله‌گُله آتش‌های کوچکی فراهم می‌کردند و بچه‌های بد کوچه نهایتاً چند ترقه می‌زدند و بعد خوشحالی بود و گپ‌و‌گفت همسایه‌ها با هم. اصفهانی‌ها با خودشان «اکلیل سرنج» آورده بودند. میهمان همسایه‌های ما بودند. چیزی نبود در برابر چیزهای امروزی. حالا دیگر، چوب و این جور چیزها قدیمی شده و چه قدر چیزهای قدیمی خوب است.

امروز، عصرهای سه‌شنبه آخر سال، شهرها به محاصره صداهای هولناک در می‌آیند و از هر طرف که گوش می‌خوابانی جنگ است و جنگ است و جنگ. جنگی بی‌نتیجه در مسابقه ساخت صداهای هولناک. من صداهای نهایی را شنیدم که امروز این صداها آشفته‌ام می‌کنند؛ من صدای خستگی پدرم زیر بمباران صنایع فولاد اهواز، من صدای تکه‌تکه شدن دوستانم در زمین خاکی فوتبال، من صدای مظلومیت مردان بی‌پلاک در هویزه، من صدای ترس‌های کودکی‌ام را در کودکی‌ام شنیدم. من صدای کودکی‌های حیف شده بسیاری را در جنگی نابرابر شنیدم که هر سال، چهارشنبه سوری، هدفونی توی گوشم می‌گذارم و موسیقی می‌شنوم که نشنوم صدای این جنگ‌های بی‌ریشه در خیابان را. کاش یک روز، بازگشت به گذشته مد شود، آن روز احتمالاً شهرها در روزهای آخر سال آرام‌تر از این روزها خواهند بود./روزنامه ایران


لینک مطلب: http://www.ion.ir/News/338077.html