سرودهای نور از زیباترین روح پرستنده

فرهنگی /
شناسه خبر: 470720
  سرودهای نور از زیباترین روح پرستنده

بزرگان در عظمت به کوه می‌مانند. قله کوه را از دور که می‌بینی، زیبا است. اما هر چه پیش می‌روی، زیبایی آن را بیشتر حس می‌کنی. قصه صحیفه سجادیه نیزهمین گونه است. لازم نیست زبان عربی بدانی تا در افسون زیبایی تعبیراتش غوطه ور شوی. ترجمه‌ای نسبتاً رسا – گرچه ادیبانه نباشد – کافی است تا شیفته مفاهیم بلند آن شوی.وقتی زبان عربی آموختی، ظرایف بلاغی و بیانی آن به شوقت می‌آورد.

اما به اینجا بسنده مکن. دو سه گامی پیش برو، به درونمایه‌اش بنگر، تا ببینی چگونه پیوند بنده شرمنده با خدای بخشنده را به تصویر می‌کشد. آنگاه واله و شیفته آن کلمات آتش ناک می‌شوی که چگونه انسان را میان بیم و امید نگاه می‌دارد، در شور شیرین عبادت، به عرض نیاز، نه از سر ذلّت که از سر اشتیاق، گویی که انسان در کنار یکی از صمیمی‌ترین دوستان خود نشسته و صمیمانه درد دل می‌کند.
کلمه در صحیفه سجادیه از جنس واژه نیست، آبی است روان و همیشه زلال که تشنگی درون را فرو می‌نشاند. هوایی است هماره تازه که انسانِ در بند زندانی تن، پیوسته به آن نیاز دارد.
کتابی است از جنس نور، که امامی معصوم (امام چهارم) بر زبان آورده، امامی معصوم (امام پنجم) به قید نگارش کشیده و امامی معصوم (امام ششم) دو نسخه آن را با هم مقابله کرده و پس از آن به آیندگان رسیده است، نسل به نسل و دوره به دوره. این امتیاز را کمتر کتابی از مواریث کهن کسب کرده است. سه امام معصوم، پشتوانه دعاهایی‌اند که از جان برآمده‌اند و بر جان می‌نشینند.
اینک ما را بر چنین خوان احسان معنوی نشانده‌اند.
و آیا ما چنین فرصتی را قدر می‌دانیم؟ بنگریم به گروه‌های مختلف جامعه مان، از خواص و عوام واهل عبادت تا چه اندازه آن را در برنامه عبادی خود جای داده‌اند؟ اهل علم دین، تا چه مایه درس توحید و عدل الهی و قرآن شناسی را از این درسنامه فرا می‌گیرند؟
صحیفه سجادیه، مجموعه پنجاه و چهار دعا است. این دعاها را امام سجاد(ع) در شکوهمندترین لحظات عبادت بر زبان آورده، در زیباترین دقایقی که ساقه سبز نیایش در دستان آن گرامی روییده و بالیده و به ثمر نشسته است. تنوّع این دعاها از دیدگاه زمان‌ها، اصناف، حالات و درخواست‌های انسان دیدنی است؛ همانند بوستانی سرشار از گل‌های رنگارنگ با عطرهای گونه گون. آرامشی که این دعاها به انسان می‌دهد، بی‌مانند است. اما این همه فایده صحیفه نیست. بلکه صحیفه کتابی است که به یک بار خواندن سطحی حق آن ادا نمی‌شود. در این کتاب، عاطفه و مسئولیت، محبت و وظیفه، همدلی و سازندگی، احساس و عقل، تار و پود یک زندگی سالم انسانی را می‌سازند و سبک زندگی دلنشین را به انسان نشان می‌دهند. آمیزه‌ای از دعاهایی که هر فرد را به وظیفه‌اش آگاه می‌کند.صحیفه منشور زندگی صحیح و سالم انسانی است که ژرف‌ترین مضامین را در قالب زیباترین واژه‌ها ریخته تا به تمام طبقات پیشکش کند. عباراتی رسا و استوار، خوش خوان و پرمعنا که اخلاق نیکوی انسانی را به همگان می‌نمایاند.
اینک می‌پرسم: آیا فرد و جامعه ما، از این جاری زلال حکمت، این بخشش رایگان و این گنج شایگان، چه بهره‌ای می‌برد؟ یعنی چه اندازه این ارزش‌های انسانی را در عمل تحقق می‌بخشد؟
 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.