اشرف بروجردی در گفت‌و‌گو با «ایران»:

ناگزیر از تبعیض مثبت برای زنان هستیم

سیاسی /
شناسه خبر: 463705
اشرف بروجردی در گفت‌و‌گو با «ایران»:   ناگزیر از تبعیض مثبت برای زنان هستیم

نمایندگان روز سه‌شنبه در جریان ادامه بررسی طرح اصلاح قانون انتخابات مجلس با پیشنهاد ایجاد تبعیض مثبت به نفع زنان در لیست‌های انتخاباتی مخالفت کردند. بر اساس این پیشنهاد فهرست‌های انتخاباتی می‌بایست در حوزه‌های دارای ۶ کرسی نمایندگی سهمی از لیست خود را به نامزدهای زنان اختصاص دهند.

 
 
حالا با رد این موضوع توسط نمایندگان مجلس باز هم امیدهای زنان برای گرفتن سهمیه تحت قالب تبعیض مثبت در لیست‌های انتخاباتی پایان نیافته. چرا که در لایحه دولت برای نظام جامعه انتخابات هم پیشنهادی تقریباً با همین سر و شکل وجود دارد که می‌تواند مورد بررسی قرار بگیرد. اما دادن این تبعیض‌های مثبت برای زنان چقدر ضروری است. این سؤال را با اشرف بروجردی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب در میان گذاشته‌ایم. او معتقد است در شرایط فعلی حاکمیت ناگزیر از دادن امتیاز به جامعه زنان است و در شرایطی که قواعد و قوانین اجتماعی ما برای زندگی زنان هنوز حالت عادی پیدا نکرده، راهکار تبعیض مثبت همچنان راهکاری است که می‌توان به آن تکیه کرد.
 
شما اساساً چه نگاهی به موضوع تبعیض مثبت به نفع زنان دارید؟ آن را راهکاری برای رفع مسائل این حوزه می‌دانید یا خیر؟
ببینید اصل صورت مسأله از نظر من این است که اگر حاکمیت ما می‌خواهد در تعامل پایدار با بدنه جامعه که شامل اقشار و گروه‌های مختلف می‌شود، باقی بماند لاجرم باید حرکتی در حوزه زنان به نفع حقوق این بخش انجام دهد. به نظر من اکنون در شرایطی به لحاظ اجتماعی هستیم که ناگزیر از چنین اقدامی می‌باشیم. حالا این حرکت یا می‌تواند برقرار کردن یک تبعیض مثبت به نفع زنان در حوزه قوانین باشد و یا برداشتن یک سری از محدودیت‌های موجود در سطوح اجتماعی و حقوقی که مطالبه بخش مهمی از جامعه هم هست و درباره آن صحبت شده.
این یعنی شما تبعیض مثبت را تنها راه الزامی برای بهبود وضعیت زنان نمی‌دانید؟
بگذارید این را طور دیگری توضیح دهم؛ ببینید حاکمیت ما دیر یا زود باید به جامعه زنان ایران امتیازاتی بدهد. این امتیازات هم در واقع بخشی از همان حقوقی هستند که به هر دلیلی تاکنون سلب شده بودند. برای این کار یا ما باید بیاییم در حوزه‌های اجتماعی برخی از گره‌های حقوقی که مانع رقابت عادلانه زنان با مردان در مسیر پیشرفت می‌شود را برداریم و یا اگر این کار را نمی‌کنیم مجبوریم در بالادست قدرت برای زنان تبعیض مثبت قائل باشیم. جمعیت زنان ما اصلاً به لحاظ بینش‌های اجتماعی و سطح مطالباتش در حد و حدودی نیست که بپذیرد هم جلوی ورودش به ورزشگاه گرفته شود هم جلوی ترقی‌اش در سلسله مراتب مدیریتی اداری. من معتقدم ما ضرورتاً نیاز به تبعیض مثبت نداریم به شرطی که شرایط زیست اجتماعی و فرهنگی برای زنان ما در جامعه عادی شود و آنها در این حوزه برای ساده‌ترین مسائل خود دچار تبعیض نباشند. وقتی آنجا به دلیل مقاومت‌ مراکز خاصی این امکان فراهم نمی‌شود واقعاً توقع داریم که حداقل نهادهای مدنی برآمده از رأی جامعه امکان تبعیض مثبت به نفع زنان را 
فراهم کنند.
شما می‌گویید حاکمیت در شرایط فعلی ناگزیر از پاسخ دادن به مطالبات در این حوزه است. این ناگزیر بودن را چگونه توضیح می‌دهید؟
دلیلش انباشت مطالبات پاسخ داده نشده برای چند دهه است. حداقل بخش زیادی از جامعه زنان عمیقاً معتقد است که از بسیاری از حقوق اولیه خود جدا افتاده که می‌تواند با به دست آوردن آنها زیست بهتری داشته باشد. یا این‌که با به دست آوردن آنها می‌تواند جایگاه و نقش متفاوتی در اداره جامعه برعهده بگیرد. ما در جمهوری اسلامی معتقدیم نظامی داریم که می‌تواند در عرصه‌های مختلف مدیریتی، اجرایی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و... پاسخگوی نیاز و مطالبه و سؤال مردم باشد. بنابراین نتیجه طبیعی که از این برداشت می‌شود این است که باید برای مسائل جمعیت زنان هم پاسخ‌های عملی مشخصی وجود داشته باشد. این‌که می‌گویم ناگزیر از پاسخ دادن به این مسائل هستیم ناشی از گیر افتادن در تناقض این ادعا نیست. جدای از آن ناشی از لزوم پیشگیری از ایجاد و تعمیق شکاف‌های اجتماعی هم می‌باشد. به عبارتی استمرار چنین مسائلی باعث ایجاد گسست و شکاف‌های خطرناکی در جامعه می‌شود که نتیجه طبیعی آن به خطر انداختن سیستم است.
با این اوصاف فکر می‌کنید ایجاد تبعیض مثبت در نظام انتخاباتی ما تا چه حد ضرورت امروز جامعه زنان بوده؟
وقتی ما در سطوح دیگر و حوزه‌های دیگر نه پاسخی برای مسائل زنان داریم و نه حتی لزومی به پاسخگویی به این مسائل می‌بینیم به نظر من ایجاد چنین نظاماتی بر مبنای تبعیض مثبت کار ضروری است تا با جبران عقب‌ماندگی‌های جامعه زنان سطحی از عدالت از منظر امکان حضور در قدرت برای تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی را فراهم می‌کند. و گرنه به نظر ما اگر شرایط را در کف جامعه به حالت عادی برمی‌گرداندیم و محدودیت‌های اصلی پیش روی جامعه زنان را رفع می‌کردیم اصلاً نیازی به ایجاد نظام‌هایی برای تبعیض مثبت به نفع زنان احساس نمی‌شد. چون در آن حالت زنان ما خود بر بستر قواعد و قوانین عادلانه می‌توانستند توانایی‌های خود را متجلی کرده و جایگاه‌هایی که شایستگی آن را دارند، کسب کنند.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.