یک قاب پرمعنا

سیاسی /
شناسه خبر: 463702
  یک قاب پرمعنا

وجود یک تصویر در اتاق ملاقات‌های رئیس جمهوری نشان داد این گزاره که «روحانی پایگاه رأی خود را فراموش کرده است» واقعیت ندارد. این تصویر گوشه اتاق ملاقات روحانی است. در نگاه اول، این طور به ذهن می‌آید که این، تصویر پدر و مادر روحانی است که در اتاق کار فرزند آنان به عنوان رئیس جمهوری قرار دارد.

 
 
 
 
 
 
 
اما با کمی دقت بیشتر، معلوم می‌شود که این، تصویر معروفی از پیرمرد و پیرزنی روستایی هستند که در جریان انتخابات 96 گرفته شده است. پیرمرد عکس روحانی را بر دست دارد و پیرزن که خمیده است، نوار بنفشی در دست.
این تصویر در همان روزهای تبلیغات و رقابت نیز در «اینستاگرام» روحانی منتشر شده بود. اما حالا دو سال بعد از انتخابات، روحانی آن را قاب گرفته و گوشه اتاق ملاقاتش گذاشته است. اما در تمام مدتی که این تصویر اینجا بود و شاید تصاویر دیگری در اتاق‌های دیگر ریاست جمهوری، کم نبودند کسانی که ادعا می‌کردند روحانی پایگاه رأی خود را فراموش و به مردم، پشت کرده است.
کمتر از 3 ماه بعد از انتخابات بود که هشتگ «من پشیمانم» شبکه‌های اجتماعی را پر کرد. ابتدا این طور به نظر می‌رسید که برخی از هنرمندان منتقد وضع موجود که از قضا خود از مدافعان و حامیان انتخاباتی روحانی در هر دو انتخابات بوده‌اند، این هشتگ را راه انداخته‌اند. اما بر ناظران پوشیده نبود که دامن زدن به موج «من پشیمانم» آن هم تنها سه ماه بعد از انتخابات که هنوز کابینه، رویکرد و عملکرد دولت دوم روحانی مشخص نشده است، چیزی نیست که از عهده چند سلبریتی بربیاید.
در این میان، برخی از حامیان روحانی بویژه از جناح اصلاح‌طلب با اشاره به فهرست اعلامی کابینه، سلیقه روحانی در چینش تیم دوم را به معنای پشت کردن او به پایگاه رأی و حامیانش تعبیر کردند. این درحالی بود که هم این طیف از اصلاح‌طلبان و هم چهره‌های سرشناس اعتدالی همچون واعظی، اذعان داشتند که حمایت از روحانی بدون شرط و اما و اگر بوده است، مضافاً این‌که شاخص اصلاح‌طلب بودن دولت و کابینه را نمی‌توان به حضور یا غیبت چند چهره در دولت فروکاست، بلکه باید دید مشی کلی دولت چیست و روحانی در درازمدت چگونه عمل می‌کند.
باوجود همه این‌ها، هشتگ «ما پشیمانیم» به زعم منتقدان روحانی موفق از کار درآمد و این تجربه به زمستان 96 هم گسترش یافت، یعنی قریب به 8 ماه پس از انتخابات که به اعتراضات سراسری دی ماه منتهی شد. این وقایع نیز به کمک مخالفان آمد تا این علم را همچنان برافراشته نگه دارند که روحانی پایگاه رأی خود را از دست داده است، امری که دور از واقعیت بود. اما گزاره اساسی‌تر آنان این بود که ابتدا این روحانی است که به این پایگاه پشت کرده است. آنان با تکیه بر گزاره‌های پیش گفته و واقعیت‌های ساخته شده، چه در شبکه‌های اجتماعی و چه زمستان 96، بر این ادعای خود پای می‌فشردند.
در خلال این مدت، یعنی در همه دو سال گذشته، چه روحانی و چه اطرافیان او، به صراحت و بارها اعلام کردند که او، فراموش نکرده است که از کجا آمده است و برای رسیدن به این جایگاه، چه کسانی چه مرارت‌هایی کشیده‌اند. اما این تکرارها و تأکیدها پژواکی نداشت تا این‌که تصویر مورد اشاره، به عنوان نشانه‌ای از درون کمتر دیده شده پاستور، نشان داد که واقعیت، هر روز به یاد می‌آورد که جایگاه او چیست و این جایگاه ودیعه چه کسانی به او است.
تصویر پیرمرد و پیرزن روستایی، در اتاق کار روحانی، نشان می‌دهد که رئیس دولت دوازدهم، به رغم آن‌که کارزار انتخاباتی در پیش ندارد، همواره پیش خود، منشأ قدرتی را که اکنون از آن برخوردار است مرور می‌کند. او هر روز با دیدن این تصاویر به یاد می‌آورد که 4 سال دوم ریاست جمهوری او باید صرف کاستن از مرارت‌های مردم و افزایش رفاه آنان شود، هرچند در این راه فشارهای خارجی و سنگ‌اندازی‌های داخلی گاه از حد انتظار فراتر برود. اما قطعاً نگاهی به این تصویر و مرور تصاویر و خاطراتی از این دست، هم به روحانی و هم به حامیان او یادآوری می‌کند که همچنان می‌توان به پشتوانه هم این راه پر سنگلاخ را طی کرد.
 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.