عمران خان نخست‌وزیر پاکستان، قرار است اوایل هفته در رأس یک هیأت بلندپایه سیاسی و اقتصادی به جمهوری اسلامی ایران سفر کند.




پس از روی کار آمدن عمران خان بر مسند نخست‌وزیری پاکستان و طی ماه‌های اخیر، هیأت‌های سیاسی و اقتصادی زیادی بین ایران و پاکستان مبادله شده‌اند که از جمله آن می‌توان به دو مرحله سفر وزیر امور خارجه ایران به پاکستان، سفر وزیر امور خارجه پاکستان به ایران، نشست رؤسای مجلس شش کشور در ایران با حضور رئیس مجلس پاکستان و تبادل هیأت‌هایی میان مقامات نظامی دو کشور اشاره نمود، اما سفر نخست‌وزیر پاکستان به کشورمان در شرایط فعلی را می‌توان به‌عنوان نقطه عطفی در روابط دو کشور قلمداد کرد.
بر همگان واضح است که ایران و پاکستان دو همسایه مهم و قدرتمند با اشتراکات فرهنگی و مذهبی بوده و همواره روابط خوبی با یکدیگر داشته‌اند. مضافاً اینکه دو کشور تلاش کرده‌اند روابط خود را از فشارها و تأثیرگذاری‌های مخرب قدرت‌های ثالث دور نگه دارند.
در حال حاضر علاوه بر موضوع مهم امنیت مرزها، مسائل مختلفی پیش روی ایران و پاکستان وجود دارد. از بلاتکلیفی خط لوله گاز موسوم به‌ ای پی که تا پشت مرزهای پاکستان کشیده شده است گرفته تا رویکرد عمران خان در عرصه سیاست خارجی خود و چشم‌انداز مناسبات تجاری دو کشور و همچنین بحث امنیت در افغانستان، از جمله موضوعاتی هستند که احتمالاً در این سفر مورد بحث و تبادل نظر قرار خواهند گرفت.
نخستین و شاید مهم‌ترین بحث در مذاکرات میان مقامات دو کشور، موضوع توسعه روابط اقتصادی و تجاری خواهد بود که قطعاً در مسأله امنیت مرزها نیز تأثیر‌گذار می‌باشد. اگر تجارت غیر قانونی به مسیر درست هدایت شود حجم مبادلات دو طرف به پنج میلیارد دلار خواهد رسید؛ اما متأسفانه در حال حاضر حجم روابط تجاری قانونی از 2 میلیارد دلار نیز کمتر است.
موضوع مهم دیگر، مختصات سیاست خارجی عمران خان و جایگاه ایران در این مختصات است. یکی از ابعاد سیاست خارجی عمران خان، تمرکز بر رابطه تنگاتنگ با همسایگان پاکستان بوده که ایران در این چارچوب نقش عمده‌ای را ایفا می‌کند. بسیاری از تحلیلگران معتقدند سفر عمران خان به تهران در راستای برقراری توازن در رابطه با ایران و عربستان خواهد بود چرا که توسعه روابط همه جانبه، هم با عربستان و هم با ایران، برای کشور پاکستان از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخورداراست.
امنیت مرزهای ایران و پاکستان نیز موضوع بسیار مهم و تأثیرگذاری در روابط بین دو کشور محسوب می‌شود. طی سال‌های اخیر، برخی گروه‌های تروریستی تحت حمایت قدرت‌های خارجی در تلاش بوده‌اند با رسوخ در این منطقه، مرزهای دو کشور را ناامن کنند که آخرین مورد آن نیز ربوده شدن چند تن از مرزبانان کشورمان بوده و متأسفانه هنوز آزادی کامل آنان میسر نشده است. همین امر، توجه، تمرکز و همکاری ویژه‌ای را از سوی مقامات دو کشور بویژه مسئولان نظامی و امنیتی کشور پاکستان می‌طلبد.
شاید بتوان بحث امنیت در افغانستان را به‌عنوان یکی از حساس‌ترین مسائل مورد بحث میان رهبران جمهوری اسلامی ایران و پاکستان در سفر پیش رو تلقی کرد. با توجه به رویکرد امریکا در منطقه و بخصوص در افغانستان، دو کشور ایران و پاکستان باید تمام تلاش خود را در جهت برقراری صلح و ثبات، مقابله با هرگونه درگیری و افزایش اخوت و برادری در بین کشورهای منطقه معطوف کنند. لازمه این امر نیز مذاکره با طالبان است. به هر حال، طالبان یک حزب یا یک نیروی سیاسی تأثیرگذار در افغانستان بوده و کشورهای منطقه از جمله: ایران، روسیه، چین و حتی هند بنا به منافع و ظرفیت‌های خود می‌توانند با طالبان مذاکره کنند.
دست آخر باید گفت اگر چه دو کشور ایران و پاکستان در شرایط کنونی، با چالش‌های مشترکی از جمله امنیت در مرزها، محدودیت در مراودات بانکی، تأخیر در اجرای طرح‌های توافق شده و برخی ناآرامی‌ها در کشورهای منطقه مواجه هستند اما سفر عمران خان فرصت مناسبی برای رایزنی‌های بیشتر، افزایش تفاهم و انجام اقدامات عملی در جهت حل مشکلات منطقه تلقی می‌شود.
 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.