گفت وگوی «ایران » با شاهین ایزدیار، شناگری که در بازی های پاراآسیایی جاکارتا 6 طلا و یک نقره گرفت

به همه آرزوهای ورزشی ام رسیده ام

ورزشی /
شناسه خبر: 463348

سال‌هاست که جانبازان و معلولان کشورمان فعالیت پررنگی در عرصه ورزش داشته‌اند و بارها باعث اهتزار پرچم کشورمان در میادین بین‌المللی شده‌اند. آنها نمادها و الگوهایی ویژه برای کسانی هستند که با وجود دارا بودن شرایطی بهتر از لحاظ وضعیت جسمانی، دست از تلاش کشیده‌اند و از رسیدن به اهداف‌شان ناامید هستند.

 بدون تردید یکی از این الگوها، شاهین ایزدیار شناگری است که 6 مدال طلا و یک نقره در بازی‌های آسیایی 2018 جاکارتا برای کاروان ایران به ارمغان آورد. جوان 25 ساله‌ای که با وجود نقص عضو در این سال‌ها امیدش را برای رسیدن به هدفش از دست نداد و به عنوان دومین ورزشکار برتر بازی‌های پاراآسیایی 2018 جاکارتا معرفی شد. خبرنگار «ایران» با این شناگر کشورمان گفت‌وگویی انجام داد و ایزدیار در مورد اهداف دیگرش صحبت کرد. متن این گفت‌وگو را با هم می‌خوانیم.
در ابتدا در مورد غرورانگیزترین صحنه برای یک ورزشکار صحبت کن. چه لحظه‌ای برای یک ورزشکار لذتبخش و غرورآفرین است؟
قطعاً زمانی که یک ورزشکار روی سکو قرار می‌گیرد، غرورانگیزترین صحنه برای اوست. ورزشکار با حضور روی سکو می‌بیند که تمام زحماتش به ثمر رسیده و توانسته مدال بگیرد. در آن زمان پرچم کشورش بالاتر از کشورهای دیگر به اهتزاز درمی‌آید و هر هموطنی که آن لحظه را می‌بیند، اشک شوق در چشمانش حلقه می‌زند.
با کسب 7 مدال در پاراآسیایی جاکارتا به عنوان دومین ورزشکار برتر بازی‌های پاراآسیایی معرفی شدی، چگونه توانستی به این افتخار برسی؟
من بعد از بازی‌های پاراآسیایی 2014 که در اینچئون برگزار شد، تمام تلاشم این بود تا در جاکارتا نتیجه‌ای بهتر از اینچئون بگیریم. ماه‌ها در مشهد به دور از خانواده زیر نظر مربی‌ام تمرین کردم و تمام تلاشم این بود که در جاکارتا شگفتی ساز شوم که خدا را شکر با تلاش خودم، مربیانم، دعای مردم و لطف خدا این اتفاق افتاد و با کسب 6 مدال طلا و یک نقره از بین 3 هزارو 700 ورزشکاری که از 45 کشور آسیایی در این مسابقات شرکت کردند، این افتخار نصیب یک ورزشکار ایرانی شد. این افتخار بزرگی بود که برای اولین بار به کشور ایران رسید و واقعاً موجب خوشحالی مردم ایران بود.
در مورد حس و حالت در جاکارتا برای ما بگو.
من بعد از کسب اولین مدال طلا هر روز یک مسابقه داشتم. البته یک روز در دو ماده شرکت کردم به این دلیل فشار خیلی زیادی از لحاظ روانی و بدنی روی من بودم که شاید نتوانم 6 مدال بگیرم. من به مردم قول داده بودم که در جاکارتا 6 مدال بگیرم و این موضوع باعث شد تا در کوران مسابقات فشار زیادی را تحمل کنم. در روز آخر با وجود سرماخوردگی‌ای که داشتم، نتوانستم رکوردم را بزنم ولی این که توانستم با کسب 6 طلا و یک نقره در جمع بهترین ورزشکاران پاراآسیایی حضور یابم، اتفاق بزرگی بود. هدف اصلی‌ام پیش از حضور در مسابقات همین بود و خوشحالم که به هدفم رسیدم.   
در روزهای برگزاری بازی‌های پاراآسیایی هر روز شاهد مدال‌آوری تو بودیم، شرایط کاروان در زمان مدال‌آوری‌هایت چگونه بود؟
در اولین روز مسابقات 100 متر پروانه که بعد از ظهر برگزار شد، از صبح کاروان ایران هیچ مدالی نگرفته بود و در روز اول هم تنها من مدال گرفته بودم که خدا را شکر رنگ مدالم طلا بود. پس از مدال طلای من بچه‌های دیگر توانستند مدال‌آوری کنند و در نهایت کاروان ایران برای اولین بار در رتبه سوم بازی‌های پاراآسیایی قرار گرفت. من هر روز مسابقه داشتم و تا روز سوم 3 طلا گرفتم و در روز چهارم 2 مسابقه داشتم که خیلی سنگین بود، خدا کمکم کرد و در آنجا هم توانستم به 2 مدال طلا دیگر دست یابم و مجموع مدال‌های من 5 مدال طلا شد. در روز پنجم در 400 متر آزاد بود که با مشورت کمیته فنی به خودم فشار زیادی نیاوردم و نقره گرفتم. فردای آن روز در ماده اصلی‌ام 100 متر کرال پشت برای رکوردزنی و طلا تلاش کردم اما نتوانستم رکوردم را بزنم. یک واقعیتی وجود دارد و آن واقعیت این است که من در آخرین روز برای رکوردزنی از لحاظ روانی تخلیه شده بودم چون قبل از آن 5 طلا و یک نقره داشتم و مطمئن بودم که در روز ششم مدال طلا می‌گیرم و این موضوع باعث شد تا انگیزه‌ام کمتر شود. هم از لحاظ روانی تخلیه شدم و هم از نظر بدنی شرایط رکوردشکنی نداشتم و همه انرژی‌ام را از دست داده بودم. در آخرین روز سرما خورده بودم و دارو می‌خوردم، با این شرایط فقط خدا کمکم کرد و 6 مدال طلای من کامل شد.
در این سال‌هایی که از ورزش حرفه‌ای گذشته تا به حال به مرز ناامیدی رسیده‌ای؟
نا امید به آن صورت نه اما شده به خاطر فشار تمرین زیاد یا یک نتیجه ای که رضایتم را جلب نکرده بود برای مدتی ناامید شوم و شنا را کنار بگذارم اما در نهایت بعد از یک روز استراحت با اشتیاق تمریناتم را ادامه دادم.
نقص عضو تا چه حد به تو کمک کرد تا به این جایگاه برسی؟ این موضوع برای تو انگیزه شد یا اینکه انگیزه‌هایت را کمتر کرد؟
من و همه بچه‌هایی که دارای تفاوت اندام هستیم تمام نیت‌مان این است که به افراد عادی ثابت کنیم که نه تنها چیزی کمتر از آنها نیستیم بلکه خیلی موفق تر از آنها هستیم. همیشه در مسابقات پارالمپیک و یا پاراآسیایی بچه‌های ما از المپیکی‌ها و آسیایی‌ها هم از لحاظ تعداد مدال و هم از نظر جایگاه کاروان موفق تر بودند. در شنای افراد عادی در همین بازی‌های آسیایی جاکارتا بهترین رتبه ما هجدهم بود اما وقتی یک نفر می‌آید و 6 مدال طلا و یک نقره می‌گیرد این نشان می‌دهد که ما چقدر با ورزشکاران عادی تفاوت داریم. متأسفانه این باور در بین مردم بد جا افتاده، مردم فکر می‌کنند که کار ما راحت‌تر از ورزشکاران عادی است و به این دلیل است که ما می‌توانیم مدال بگیریم اما حقیقتاً کار ما بسیار سخت‌تر از افراد عادی است چون هم امکانات کمتری در اختیار ما قرار می‌گیرد و هم کمتر به ما بها می‌دهند و این افتخارآفرینی‌ها فقط از غیرت و همت بچه‌هایی است که نقص عضو دارند.
چقدر امیدت را به دلیل نقص عضوی که داشتی، حفظ کردی؟
اوایل کمی اذیت می‌شدم اما رفته رفته با قهرمانی‌هایی که در شنا به دست آوردم و صحبت‌هایی که پدر و مادرم با من می‌کردند، کارم راحت‌تر شد. مهم‌ترین موضوع این است که پدر و مادر قبول کنند که فرزندشان یک مشکلی دارد، از نظر من تفاوت اندام نه تنها مشکل نیست بلکه لطف خداوند است. پدر و مادرها خیلی می‌توانند کمک کنند که فرزندشان این موضوع را پذیرا باشد و با آن مشکل‌شان کنار بیاید. آنها می‌توانند فرزندشان را تشویق کنند تا بتواند فرزندشان در آینده فرد بزرگی شود.
چه توصیه ای به افرادی که دچار نقص عضو هستند، داری؟
توصیه ام این است که از خانه بیرون بیایند و به هر عرصه‌ای که فکر می‌کنند موفق خواهند شد، بروند. دنبال استعدادهای خود بروند چرا که چیزی از افراد عادی کم ندارند و این به من ثابت شده است. استعداد خاصی خداوند در بچه‌هایی که نقص عضو دارند، گذاشته است. بعد از بازی‌های پاراآسیایی جاکارتا خیلی از پدر و مادرها به سراغ من می‌آمدند و می‌گفتند که به دلیل مشکلات کوچک، مثلاً 2 انگشت نداشته یا انگشتش به هم چسبیده بود، ما نمی‌خواهیم بچه‌مان را به مدرسه بفرستیم. من به فکرم افتاد تا در اینستاگرام صفحه‌ای بسازم به نام «بچه‌های جادویی» که مشابه این صفحه هم در دنیا وجود دارد و افرادی که دارای معلولیت هستند یا خودشان یا پدر و مادرشان به این صفحه می‌آیند و ویدئوها را تماشا می‌کنند. من ویدئوهایی از موفقیت‌های افراد دارای معلولیت می‌گذارم، ویدئوهای ساده‌ای همچون پوست کندن سیب زمینی یا مادری که مثلاً دست اش تفاوت اندام دارد و موی دخترش را می‌بافد. این سؤال‌های پدر مادرهایی است که آیا بچه‌مان می‌تواند در آینده ازدواج کند و موی بچه‌اش را شانه کند یا بندکفشش را ببندد؟ بله می‌تواند. من این ویدئوها را با کمک قهرمانان خودمان جمع‌آوری می‌کنم و خوشبختانه تا به حال خیلی خوب جواب داده و دیدگاه‌ها تغییر کرده است. خیلی‌ها می‌گفتند ما بچه مان را نمی خواستیم مدرسه بفرستیم و یا بچه‌مان 2 ساله است و به دلیل نقص عضو تاکنون به کسی نشان ندادیم و می‌خواهیم به دیگران بگوییم که در تصادف دچار نقص عضو شده، اما خدا را شکر با مراجعه این پدر و مادرها به صفحه «بچه‌های جادویی» دیدگاه‌ها تغییر کرد.
بچه‌هایی که نقص عضو دارند، چگونه می‌توانند امیدهایشان را بزرگ و بزرگ‌تر کنند؟
اگر هدفی در ذهن‌شان دارند، فقط و فقط به آن هدف فکر کنند و اگر زمانی مشکلی پیش آمد و حرفی از کسی شنیدند، اصلاً به دل نگیرند و تنها به هدف‌شان فکر کنند و قطعاً با پشتکار به هدف‌شان خواهند رسید.
بیشتر پدر یا مادرت کمک کرد تا این موضوع برایت هضم شود و روزی یک قهرمان بزرگ شوی؟
بیشتر مادرم کمک کرد تا با این شرایط کنار بیایم.
به موفقیت‌های بزرگی دست یافتی، این موفقیت‌ها را بیشتر مدیون چه کسی هستی؟
مدیون خیلی‌ها هستم، مادر و پدرم، مربی‌ام (مهدی ضیایی) و کل جامعه شنا. خیلی‌ها کمکم کردند اما نوک پیکان بیشتر به سمت پدر، مادرم و مربی‌ام است.
مدال‌های پاراآسیایی را گرفتی و هدف بعدی‌ات چیست؟
خدا را شکر تاکنون به همه آرزوهای ورزشی‌ام رسیده‌ام و آخرین آرزویم مدال پارالمپیک است. تمام تلاشم را می‌کنم در پارالمپیک 2020 بتوانم اتفاق بزرگی را رقم بزنم. گرچه پارالمپیک با پاراآسیایی قابل قیاس نیست و رقبا بیشتر هستند. رقیبانی از کشورهای روسیه، آفریقا، چین، پرتغال، هلند، اوکراین و کشورهای دیگر در این مسابقات حضور دارند. ما با سرعت لاک‌پشت پیش می‌رویم و آنها با امکانات خیلی زیاد و با سرعت بنز حرکت می‌کنند. هدف من این است که در پارالمپیک روی سکو بروم و مدال بگیرم البته قول نمی‌دهم چرا که خیلی سخت است.

کلمات کلیدی

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.