از حوادث درس بگیریم

اقتصادی /
شناسه خبر: 462030

حوادث به دو گروه طبیعی (سیل، زلزله، آتشفشان و...) و بشر ساخت (احداث بنای پلاسکو و آتش‌سوزی آن) تقسیم می‌شود. سیل حادثه‌ای طبیعی است که می‌توان با پیش‌بینی، کسب آمادگی و تعیین روش تأمین خسارات آن، شرایطی را فراهم کرد که هزینه‌های کمتری به کشور تحمیل و جان عزیزانمان حفظ شود.

 
 
 
 
 
در مورد تغییرات اقلیم و آثار آن سال‌هاست که در جهان بحث می‌شود و جمع‌بندی نیز تاکنون این بوده که جهان در حال گرم شدن است و این افزایش گرمای کره زمین مخاطراتی به همراه خواهد داشت. در این رابطه مجمع بین‌المللی تغییرات آب و هوایی سازمان ملل چندی پیش در گزارشی نسبت به پیامدهای افزایش بیش از 1.5 درجه‌ای دمای کره زمین هشدار داد. این سازمان اعلام کرد که در صورت عدم کنترل تولید گازهای گلخانه‌ای به میزان ۲۵ درصد تا سال ۲۰۳۰، موج گرما، خشکسالی و وقوع سیل بر اثر طوفان‌های شدید از جمله تبعات آن خواهد بود. این اتفاق در ایران بسرعت در حال رخ دادن است و علائم آن هم سیل‌هایی است که در هفته‌های اخیر رخ داد. به عبارت دیگر تحولات اقلیم در چند سال اخیر نشان می‌دهد که حوادث جدی (سیل از یک‌طرف و بارش‌های زیر 10 میلیمتر در طرف دیگر) در ایران زیاد‌تر شده است و باید با هشیاری بیشتری در این زمینه گام برداشت. در این رابطه تحلیل و ارزیابی جامع حادثه سیل از الف تا ی (به اختصار الفتای) می‌تواند جامع‌نگری را نشان دهد. در‌خصوص سیل به‌طور خلاصه می‌توان بیان کرد: 
1- همان‌طور که اشاره شد، شروع از بارش است که تغییرات اقلیم خصوصاً برای ایران پیچیده‌تر شده و بارش کم (خشکی) و بارش‌های شدید (سیل) بیشتر شده است. سیل خسارت لحظه‌ای شدیدتر دارد و ضمناً باید در حد مقدور جذب آب انجام داد. برای مثال در برخی شهرهای جهان مخازن تبدیل‌کننده جریان سیل احداث می‌کنند. شناخت تغییرات اقلیم و حوادث کلی و یا آنی آن مانند سیل نیاز به چندین مرکز تحقیقاتی در کشور دارد. در حال حاضر دانشگاه‌ها در حال مطالعه روی موضوعات مربوطه‌اند اما کافی نیست. ایران شرایط خاصی دارد. سال گذشته بیش از 40 درصد سدها خالی بود اما الآن به اندازه‌ای پر شده‌اند که سدهایی نظیر دز و کرخه باید تخلیه شود تا بحران شکل نگیرد. تخلیه این سدها احتمال دارد که به جان و زندگی مردم آسیب بزند اما در نهایت هم به دریا ریخته می‌شود. باید مخازن و سدهای بیشتری تعبیه کرد که بیشترین جذب انجام شود.
2- آمادگی بستر جغرافیایی طبیعت: شرایط کوه‌هایی که بی‌درخت شده‌اند، رودخانه‌هایی که بسترشان به مرور زمان تغییراتی کرده (مانند دربند) و یا رسوب، آن را پر کرده (مانند گرگان‌رود) باید اصلاح شوند. عمده فعالیت‌های ما در ایران اوضاع را تشدید کرده است.
3- بهره‌برداری‌های حریم رودخانه: بهره‌برداری‌های حساب نشده و احداث بنا و یا پل با دهانه‌های کوچک (مانند شیراز) حوادث را تشدید کرده است. ضرورت دارد مقررات جدی در حریم رودخانه‌ها اجرا شود و دقیقاً برای اجرا نظارت گردد. (تخریب منازل و زمین‌های کشاورزی در تصاویر سیل‌های اخیر به وضوح حریم خطر را نشان می‌دهد.)
4- امداد با جدیت بیشتری باید انجام و در این راستا موارد ذیل رعایت شود.
الف- با اطلاع‌رسانی هرچه زودتر حادثه به مردم (آق‌قلا - 28 اسفند اولین علائم یا سیل مهیب)
ب- امدادرسانی اولیه: اسکان (چادر یا کدام مکان امن‌تر است، کجا؟ که دوباره سیل نیاید؟) - کمک‌های مردمی نیز خیلی مؤثر است.
ج- امداد راه‌های اصلی دسترسی که زندگی و امدادرسانی به آن بستگی دارد (جاده خرم‌آباد - پلدختر، راه‌آهن گرگان و...)
د- بازگرداندن زندگی عادی به مردم (و متأسفانه تحمل غم عزیزان از دست رفته)
5- بیمه: چرا بیمه‌ایمنی در ایران خیلی متداول نیست؟ مردم حاضرند ضمن تبعیت از ساخت و ساز ایمن، زندگی خود را بخصوص در محل‌های خطرناک بیمه کنند که اینقدر نگران آینده نباشند. البته در همه کشورها برای حوادث طبیعی غیر‌عادی دولت‌ها هم باید با تمام قوا وارد شوند و کمبودها را تأمین کنند. 
بررسی دقیق سیل‌های اخیر (مکانی، زمانی، کاربردی، خسارات، امداد‌رسانی‌ها تا برگشت مردم به زندگی عادی) می‌تواند دقیقاً راهنمایی برای اصلاح آیین‌نامه، جبران ضعف‌ها و کاهش خسارات باشد. فراموش نکنیم که زمان محدود است.
 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.