ایرانیان خارج از کشور از تعلق خاطرشان می گویند

هیچ کجا وطن نمی شود

گزارش /
شناسه خبر: 455934

چیزی به نوروز‌ نمانده؛ سیر و سماق و سمنو و سیب و سرکه را خریده، سبزه را از دو هفته پیش آماده کرده و حالا می‌خواهد سفره هفت سین را مثل زمانی که ایران بوده، بچیند.

 «کاوه» می‌گوید وقتی دوستان و همسایه‌های آلمانی‌اش نخستین بار سفره هفت سین را دیده‌اند تعجب کرده‌اند و دقایقی محو آن شده بودند. او درباره نوروز و‌ سفره هفت سین برایشان گفته و حالا هر سال روز اول نوروز آنها برای دیدن هفت سین و‌ تبریک سال جدید به خانه‌اش می‌آیند چراکه عقیده دارند نوروز بهترین رسم و سنتی است که آن را دیده‌اند.
چرا ایران را دوست دارم؟ این سؤالی است که یک ‌هفته مانده به نوروز‌ از چند تن از هموطنانی که در خارج از کشور زندگی می‌کنند، پرسیده‌ام؛ آدم‌هایی که سال‌هاست به هر دلیلی نتوانسته‌اند رنگ و رخسار دیارشان را ببینند.
کاوه احمدی ۴۵ ساله نزدیک به ۲۵ سالی می‌شود که در شهر هانوفر آلمان زندگی می‌کند. همسرش آلمانی است و یک پسر هم دارند. او در اکانت اینستاگرامش اسم و فامیل و حتی پسوند شهری که به دنیا آمده را نوشته است و عکس‌های متفاوتی از شهرهای مختلف ایران، مناطق تاریخی و گردشگری را به اشتراک گذاشته؛ از سی و سه پل و مسجد جامع اصفهان گرفته تا کلیسای وانک سنت استپانوس و آسیاب خرابه جلفای آذربایجان شرقی یا کلوت‌ها در شهداد و جنگل‌های هیرکانی و سواحل جنوب و...
از او می‌پرسم که ایران برای او چه مفهومی دارد، آیا خلاصه شده در طبیعت چهارفصل و تاریخ و گذشته‌اش؟ «بالاخره بخشی از دوست داشتن ایران همین تاریخ و فرهنگ و تمدن قدیمی‌اش است که نه من بلکه همه ایرانی‌ها به آن افتخار می‌کنند ولی این بخشی از تعلق خاطر من به کشورم است.
من در یکی از شهرهای کوچک آذربایجان شرقی به دنیا آمده‌ام و مثل همه هموطنانم خاطرات خوبی از دوران کودکی و‌نوجوانی دارم که آنها را در این کشور تجربه نکرده‌ام، زندگی و ارتباط آدم‌ها در آلمان هیچ وقت مثل ایران نیست، آنها مثل ما رسم و سنت‌های مختلف مثل شب چله و نوروز و چهارشنبه سوری ندارند. من در ارتباط با خارجی‌ها و حتی در شبکه‌های اجتماعی سعی دارم کشورم را به آنها بشناسانم و تقریباً هم موفق شده‌ام و تلاش من به این خاطر است که کشورم را دوست دارم.»
کاوه احمدی می‌گوید که سال‌هاست نوروز را با ایرانی‌های مقیم آلمان می‌گذراند؛ دلش برای شهر و‌ محله قدیمی‌اش تنگ شده و آرزو می‌کند روزی برسد که تحریم‌ها برداشته شوند و مردم ایران راحت‌تر زندگی کنند.
سارا رجبی ۳۵ ساله همراه همسرش نزدیک به ۷ سال است در استانبول ترکیه زندگی می‌کند. او سالی یکبار برای دیدن خانواده‌اش به تهران می‌آید. سارا هم درباره دوست داشتن ایران چنین می‌گوید:«شما هر جای دنیا که باشی و هر چقدر ثروت و پست و مقام هم داشته باشی باز هم یک غریبه‌ای. وقتی کسی در سرزمینی به دنیا می‌آید خواسته یا ناخواسته به آن تعلق خاطر پیدا می‌کند آن هم ایران که مردمش به نظرم با بقیه مردمان دنیا متفاوت‌ترند و زندگی‌شان هنوز مثل غربی‌ها به مدرنیته آلوده نشده. من خانواده هسته‌ای که بر پایه ارتباط قوی‌ درون خانوادگی باشد در کمتر کشوری دیده‌ام. هنوز هم که هنوز است وقتی شب عید به ایران می‌روم سال تحویل را جمع می‌شویم خانه پدربزرگ و مادربزرگ. همه فامیل جمع می‌شوند و کلی از خاطرات قدیمی را با هم مرور می‌کنیم. خب به این می‌گویند تعلق خاطر و دوست داشتن. نه تنها طبیعت بلکه مردم هم نونوار می‌شوند. وقتی توی خیابان راه می‌روی همه را با لباس نو و اتو کشیده می‌بینی که به خانه دوست و قوم و خویش می‌روند. خب این رسم دید و بازدید را در کدام کشور دنیا می‌شود دید.»
او در ادامه می‌افزاید:«وقتی بعضی از سنت‌هایمان را برای ترکیه‌ای‌ها تعریف می‌کنم از آن استقبال می‌کنند و می‌گویند دوست دارند این مراسم را از نزدیک ببینند و ترغیب می‌شوند برای سفر به ایران. آنها می‌گویند ایرانی‌ها خیلی میهمان‌نوازند و برای میهمان ارزش زیادی قائل هستند و این را می‌شود از آجیل گرانقیمتی که برای میهمان می‌گذارند، فهمید.»
محمدرضا مقیمی‌نژاد 58 ساله مقیم ونکوور کاناداست. او 15 سال پیش همراه همسر و 3 فرزندش به این شهر مهاجرت کردند. مقیمی‌نژاد اهل مشهد است و می‌گوید دلش برای سال تحویل در حرم امام رضا(ع) تنگ شده. او گه‌گداری در توئیتر عکس‌های قدیمی از مشهد و شاندیز و نیشابور می‌گذارد. از او هم  درباره ایران می‌پرسم. «هیچ کجا وطن آدم نمی‌شود حتی اگر غرق در ثروت و رفاه باشی. وطن یعنی وابستگی به خانواده و دوست و آشنا و خانه حتی کوچه و محله. 15 سال است که نتوانسته‌ام به ایران بروم ولی همیشه به شهر و محله‌ام فکر می‌کنم حتی بعضی شب‌ها خوابش را می‌بینم و وقتی بیدار می‌شوم دلتنگ مملکتم می‌شوم. این را بگویم که سال‌هاست رسم و سنت نوروز را در ونکوور با ایرانی‌های دیگر به جای می‌آوریم و تقریباً مردم شهر می‌دانند نوروز چه روز فوق‌العاده‌ای برای ما ایرانیان است.»
چیزی به نوروز نمانده و همه ایرانی‌ها هر کجا که هستند و باشند سفره هفت سین را می‌چینند و همین احساس تعلق و ایران‌دوستی است که رسم و سنت باستانی را زنده نگه داشته‌ است. 

کلمات کلیدی

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.